Giovanni Pollidori

METRICA LATINA

METRICA LATINA

METRICA LATINA

º =3D vocale ancipite, cioè voc= ale con accento sia breve (U) che lungo (-))

Mag- nus. ma con muta+liquida, sia mat-ris = che ma-tris. Magnus homo, in poesia, =3D mag- nu- s(h)o- mo; quindi nus non sil= laba chiusa, ma nu aperta.

Con due vocali, solo dittonghi lunghi (ma t= ra due vocali, vocale sempre lunga; anche nomi in -aius, -eius). Ve(U)nit, vie= ne; ve(-)nit, venne.

LUNGA     -     L  BREVE     U     B     DUE BREVI UU    BB        =          

DATTILO   -UU  

ANAPESTO&n= bsp; UU-   A=

SPONDEO   --    S

TROCHEO   -U    T

GIAMBO    U-    G

CORIAMBO&n= bsp; -UU-   C        =          TRIBACO   UUU   TR

PROCELEUSMATICO UUUU P

PEONE 1°        -UUU    2°-3°-4°   U-UU – UU-U – UUU-

BACCHìO         U--   PALIMBàCCHIO --U

MOLOSSO         ---        =          CORIAMBO        -UU-

EPITRITO 1°     U---    2°3°4°   -U--  --U-  ---U

___________________________________________= _________________________

PENTAMETRO DATTILICO -UU -UU - // -UU -UU -= o possibile -- -- - // -UU -UU -

  - U  U  - -  - //   - U  U=   -   U U  -

plèna co/ròna/tò // stàre bo/vès capi/tè

  - U  U  - -  -  //  -=   U  U  -=   U  U  -

flòret o/dòra/tìs // tèrra be/nìgna ro/sìs

 -   U U     -   -    - //  -=   U  U    -  U=   U    - <= /o:p>

aùt face/re haèc a / tè= ; // dìctaque / fàctaque / sùnt

 -   U U  -   -   -  //  -  U U    - U  U -

iàm tetig/ìt sum/mòs // vértice / Ròma de/òs

___________________________________________= _________________________

ESAMETRO DATTILICO -UU -UU -UU -UU -UU - &o= rdm; (5° sempre dattilo). ESEMPI:

 1        =   2        3  //      4        5     &nbs= p;      

 -&= nbsp;  U  U   -    -   -      -   -   -    - U   U  - º (5° sempre dattilo)

iàmque ma/re ét tel/lù= s // nul/lùm dis/crìmen ha/bébant : CESURA

SEMIQUINARIA, CIOE' DOPO 2 PIEDI E MEZZO, CIOè 5 LUNGHE (2 BREVI=3D1 LUNGA)

 - U U    -  U U  -      U U  -    -     -  U U  - º

Tytire / tù patu/laè // recu/bàns sùb / tègmine fàgi<= /p>

 -&= nbsp; U  U -   U  U -      - -    -   - U  U=   - º

'Arma virùmque canò // Troiàe qui prìmus ab òris

-  -   -      -  - U  U  -      U U -  U=   U  - º =

ìnfan/dùm // re/gìna iu/bès // reno/vàre do/lòrem

 -   U U  -        -     - U   U  -      -  -=   U  U    -  º

nàm vene/ròr, // seu / stìpes ha/bèt // de/sèrtus in / àgris

 - U U    -   -  - U     U    -  U=   U  - U U    -  º

làbitur / èt la/bètur = // in / òmne vo/lùbilis / àevum

 -&= nbsp; U  U    -  U=   U  -   U U    -  U U      -  U U    - º

Pòllio et / ìpse fa/cìt nova / càrmina; // pàscite / tàurum<= /p>

 -&= nbsp; U  U  -=   -   -      UU  - U  U  - U  U -  º

sàepe le/vì som/nùm // sua/débit in/ìre susùrro

 -&= nbsp; U U - U U   -     -   -  U=   U   - U  U=   - º

cònticu/ére om/nés // in/téntique / òra te/nébant

SENARIO GIAMBICO    (usato soprattutto da = Fedro nelle sue Fabulae)

U- U- U- U- U- U-    U- U- U//- U- U- U-

Formato da 6 piedi, raramente giambi puri, oppure spondeo, dattilo, ecc.

 U    -  U -  U      -     U<= span style=3D'mso-spacerun:yes'>  -   U  -     U -

Nunc fà/bulà/rum // qùr / sit ìn/ventùm / genùs      (in realtà=3D -)

 U-=   U  -   U   -     U -     U -  U-

Beà/tus ìl/le quì / procùl / negò/tiìs

 U   -   U - U // -  U   -  U=   - U  -

Ne quìs mirétur quì sim pàucis éloquàr

(Plauto, Aul. 1)

  - -  -  -=   -  //  - - -  -=   U U U -   

Trigìnta Sàrdos // séxagìnta Màcedonés

(Plauto, Mil. 43)

  -  - U-   UU – U-   U U – U-   

Flammàriì, violàriì, carinàriì (non cesura con parole lung= he)

(Plauto, Aul. 510)

U  U  -   -  - -       //  -=   U-   - -    U U =

Pater àd mercàtum hinc // mé meùs misìt Rhodùm

(Plauto, Merc. 11)

 - -  U-   -    //  - U -  U=   -    U U

Ducàs eàsque in // màxumàm malàm crucém

(Plauto, Cas. 611)

U  U   U   U  - - //  -=   U -  U  U   -   U -

Nequé quadruplàri // mé volò neque enìm decét

(Plauto, Pers. 62)

 -&= nbsp; -  U  U - -   U UU    -   -  - U-

Tu màgnus amàtor mùlie= rum és Messéniò

(Plauto, Men. 268)

-  U  U-   -  -=   //  -  U -  -     &nbs= p; - U   - 

Inter eos rùrsum // si reventum in gràtiam ést

(Plauto, Amph. 942)

 

CESURA, ELISIONE, AFERESI, IATO.=

Cesura: breve pausa di lettura nel mezzo o in altro punto del verso, alla fine= di una parola. Si indica con // . Vediamo i seguenti ESAMETRI:

 1   2      3    4   5  //EQUIVALENZA DI 5 ACCENTI LUNGHI(2 BREVI=3D1 LUNGA)

 -   U  U   -    -   -      -   -   -    - U   U  - º

iàmque ma/re ét tel/lù= s // nul/lùm dis/crìmen ha/bébant :

 1° PIEDE   2° PIEDE 1/2 PIEDE // EQUIVALENZA DI 2 PIEDI E MEZZO

CESURA SEMIQUINARIA, CIOE' DOPO 2 PIEDI E MEZZO, CIOè 5 LUNGHE (2 BREVI=3D1 LUNGA). LO STESSO VALE PER QUESTO = ESAMETRO:

 1 2      3  4    5  //

 - U U    -  U U  -      U U  -    -     -  U U  - º

Tytire / tù patu/laè // recu/bàns sub / tègmine fàgi

___________________________________________= _________________________

 1   2    3   //   4     5 6      7  //

 -   U U  -        -     - = U   U  -      -  -=   U  U    -  º

nàm vene/ròr, // seu / stìpes ha/bèt // de/sèrtus in / àgris

CESURA SIA SEMITERNARIA CHE SEMISETTENARIA<= o:p>

___________________________________________= _________________________

 1°PIEDE  2°PIEDE 3°PIEDE DIVISO A METà

 - U U    -   -  - U     U    -  U=   U  - U U    -  º

làbitur / èt la/bètur = // in / òmne vo/lùbilis / àevum

CESURA TROCAICA O FEMMINILE (CIOè A METà DI UN TERZO PIEDE DATTILO)

___________________________________________= _________________________

 1°PIEDE                          //

 -&= nbsp; U  U    -  U=   U  -   U U    -  U U      -  U U    - º

Pòllio et / ìpse fa/cìt nova / càrmina; // pàscite / tàurum<= /p>

DIèRESI BUCOLICA, cioè cesura dopo il 4° piede dell'esametro. Frequente nella poesia pastorale.<= /o:p>

___________________________________________= _________________________

ESEMPIO DI CESURA IN UN PENTAMETRO:

  1 2     3 4  5=   //  CESURA SEMIQUINARIA GIà PRIMA VISTA   =

  - U  U  - -  -  //  -=   U  U  -=   U  U  -

flòret o/dòra/tìs // tèrra be/nìgna ro/sìs

___________________________________________= _________________________

Elisione(GRECO:sinaléfe=3Dfusione): fusione della sillaba finale di paro= la terminante con vocale o -m davanti a parola che cominci per <= u>vocale o h: le due sillabe contano metricamente una sola: mare et tellus=3D pronuncia maret tellus; libatum agricolam=3D pronuncia libatagricolam.=

ELISIONE NON E' ESATTO:non elisa con fusion= e, ma ancora sensibile in pronuncia (Cicerone, Quintiliano, Lenchantin de Gubernatis).

Afèresi(GRECO:caduta si sillaba iniziale): se parola terminante con vocale<= /u> o -m è seguita da es, est (pres. di sum- esse) = non elisione ma caduta di "e" iniziale (afèresi) del verbo:

parva es=3D pronuncia parvas; pulchrum est= =3D pronuncia pulchrumst.

Iato(LATINO:hiàtus=3Dapertura anormale do bocca): mancanza di elisio= ne. Con monosillabo lungo davanti a vocale breve o cesura.

        =             &nb= sp;           - U    <= /o:p>

        =             &nb= sp;           o ego (o lungo -; e di ego breve U).

Sinèresi(GRECO:unione in una sola sillaba di vocali contigue)(anche:siniz&egrav= e;si):

deero, deesse, nihil (nil), deinde, deicere, ostrea, alvea, aurea, fuisti, fuisse, suo, diu, eodem, genua, conici= o (e altri composti di iacio)

VERSO SATURNIO

 (verso arcaico, spesso ricco di allitterazioni)

 U -_  U -   /  U -  - //  -  U- /  U- -

Malùm dabùnt / Metélli= // Nàeviò / poétae 

(Nevio: Metellorum versus,in Cesio Basso G.L.VI, p.266)

 UU=   UU U  -    -  -      - // - U  -=   U  - _

Mea pùera quìd verbi éx tuo // òre sùpra fùgit? (i+ex;tu+o=3Dsinéresi)<= o:p>

(Liv., Od. 3, Morel)   (Liv.=3D Livio Andronì= ;co)

(U) -  U   - -  -   -  //  -  U - U    -  -

 &nbs= p; Tùmque rémos iùssit // rélligàre strùppis

(Liv., Od. 9)

 U -   U -  U - U/-  U -  U  - -

Virùm mihì Caména ìnsecé versùtum

(Liv., Od. 3)

U – U-   - -   U //   - U - - -<= /p>

Amùliùs divìsque // gràtulàbatùr

(Naevius, Bell.Poen. 24, Morel)<= /span>

 -&= nbsp; -   U -   U -  -=   // -  U -  U=   - _

Magnàe metùs tumùltus / péctorà possédit (allitterazione)

(Naevius, Bell.Poen. 33, Morel)<= /span>

ESAMETRO DATTILICO

Dedalo e Icaro (Ovidio,Metamorfosi 8, 203-216)

'Instruit èt natùm: // <<Mediò>> et <<ut lìmite cùrras    
'Icare>>, aìt <<moneò, // ne, sì demìssior ìbis,        =   
ùnda gravèt pennàs,&n= bsp; // si cèlsior, ìgnis adùrat.        =  
'Inter utrùmque volà.  // Nec tè spectàre Boòten        =    Elice=3DOrsa Maggiore;Orione:con spada sguainata.
àut Helicèn iubeò&nbs= p; // strictùmque Orìonis ènsem;        =   
mè duce càrpe viàm>>.  // Paritèr praecèpta volàndi       
tràdit et ìgnotàs&nbs= p; // umerìs accòmmodat àlas.        =       sistema sulle spalle.
'Inter opùs  // monitùsque genaè  // maduère senìles,      Mentre apprestava l'opera e lo ammoniva (maduerunt).
èt patriaè  // tremuère manùs.  // Dedit òscula nàto       tremuerunt.
nòn iterùm  // repetènda suò,  = // pennìsque levàtus        che non dovevano più ripetersi.
ànte volàt,  // comitìque timèt,  // velut àles , ab àlto        e teme per il compagno, come... che dall'alto nido
quaè teneràm prolèm&n= bsp; // prodùxit in àera nìdo;        =      fa uscire nell'aria la tenera prole;
hòrtatùrque sequì,&nb= sp; // damnòsasque èrudit àrtes,        =   
èt movet ìpse suàs  // et nàti rèspicit àlas.        =      

DISTICO ELEGIACO

 

A Lesbia  (Marziale, IV, )<= /o:p>

'Arctoà de gènte // com&agrav= e;m tibi, Lèsbia, mìsi
    ùt scirès, quantò // sìt tua flàva magìs.

 

La vita rustica (Tibullo 1, 1-18)

Dìvitiàs aliùs  // fulvò sibi cònger= at àuro         =        Altri accumuli per sè(dat.interesse)ricchezze di ..(compl.qualità)<= br>     èt teneàt cultì  // iùgera mùlta solì;        =          e possegga ...di suolo coltivato
quèm labor àdsiduùs&n= bsp; // vicìno tèrreat hòste,        =       (quem=3Det eum)lo atterrisca continua paura con il...(compl.causa)     Màrtia cùi somnòs  // clàssica pùlsa fugènt.        =    (cui=3Det ei)e a lui le trombe marziali suonate...
Mè mea pàupertàs  // vità tradùcat inèrti,        =          La mia modestia mi faccia vivere con vita tranquilla
    dùm meus àdsiduò  // lùceat ìgne focùs.        =         purché risplenda(prop.condizionale)
'Ipse seràm teneràs  // matùro tèmpore vìtes        =        Io stesso pianti...tenere viti e
    rùsticus èt facilì  // gràndia pòma manù;        =       grandi alberi da frutto con mano esperta;
nèc Spes dèstituàt,&n= bsp; // sed frùgum sèmper acèrvos        =   Nè la dea Speranza abbandoni (me),ma offra...
    praèbeat èt plenò  // pìnguia mùsta lacù.        =       e denso mosto in un tino ricolmo.
Nàm veneròr,//seu stìpes habèt//desèrtus= in àgris   Infatti ve= nero la divinità sia che abbia serti di fiori un tronco
    sèu vetus ìn triviò  // flòrea sèrta lapìs:        =       abbandonato sia una vecchia pietra in un trivio;
èt quodcùmque mihì&nb= sp; // pomùm novus èducat ànnus,        =    e qualsiasi frutto mi fa maturare il nuovo anno,
    lìbatum àgricolàm  // pònitur ànte deùm.        =        è offerto in libagione in onore del dio del contadino.
Flàva Cerès, tibi sìt=   // nostrò de rùre coròna        =     Bionda Cerere,ci sia per te corona di spighe del nostro...
    spìcea, quaè templì  // pèndeat ante forès:        =     corona che penda (relativa finale) davanti alle porte...;
pòmosìsque rubèr  // custòs ponàtur in hòrtis,        =      e il rosso custode Priàpo sia posto in orti fruttuosi
    tèrreat ùt saevà  // fàlce Priàpus avès.        =        affinché atterrisca gli uccelli con minacciosa falce.

---------------------------------------

 

PIETRO BEMBO: DISTICO SULLA TOMBA DI RAFFAE= LLO, NEL PANTHEON

-  U     -<= span style=3D'mso-spacerun:yes'>    U  -=      U  -    U&= nbsp; -  U U  -=   U

Ille hic est Raphael, timuit quo sospite vi= nci,

(dal quale vivo temette di essere vinta)

 - U   -  U=   U -      -   U U-  U=   - -

rerum magna parens // et moriente morì. 

(la gran madre delle cose –la Natura-= e lui morente, di morire)

METRICA CATULLIANA

Tra parentesi () il numero del carme.<= /o:p>

PENTAMETRO DATTILICO

-UU -UU - // -UU -UU - o possibile -- -- - = // -UU -UU – (4° e 5° sempre dattili, in realtà antidatti= li)

ESAMETRO DATTILICO (62, 64)

-UU -UU -UU -UU -UU - º (5° sempre dattilo)

DISTICO ELEGIACO (65-116) (ESAMETRO PI&ugra= ve; PENTAMETRO)
-UU -UU -UU -UU -UU - º (5° sempre dattilo)
-UU -UU - // -UU -UU - o possibile -- -- - // -UU -UU -

TRIMETRO GIAMBICO PURO (4, 29)
U- U- U- U- U- U º

TRIMETRO GIAMBICO ARCHILOCHEO (52)
U- U- U- U- U- U º come il PURO ma anche -- U- -- U- U- U º =

TRIMETRO IPPONATTEO (COLIAMBO O SCAZONTE) (= 8, 22, 31, 37, 39, 44, 59, 60)
U- U- U- U- U- - º come il PURO ma anche -– U- -- U- U- - º (cioè come ARCHILOCHEO, ma penultima lunga)

TETRAMETRO GIAMBICO CATALETTICO (25)
(SETTENARIO GIAMBICO)

U- U- U- U- // U- U- U- - º=

GALLIAMBO (63)
UU-U  -U-- // UU-UU  UU º

ENDECASILLABO FALECIO (1-2, 5-7, 9, 10, 12-= 16, 21, 23, 24, 26-28, 32, 33, 35, 36, 38, 40-43, 45-50, 53-58a).
-U  -UU  -U-U-º    anche U-  -UU  –U-U-°

GLICONEO (34)
-U  -UU  -U-

FERECRATEO (61)
-U  -UU  -U

PRIAPEO (17, fragm.2, 3)
-U -UU -U- // -U -UU -º

ASCLEPIADEO MAGGIORE (30)
-- -UU - // -UU- // -UU -UU

STROFE SAFFICA MINORE (11, 51) (3 endecasil= labi saffici + un adonio)
-U -U -UU -U -U
-U -U -UU -U -U
-U -U -UU -U -U
-UU 
=

ENDECASILLABO FALECIO  -U -UU -U -U - º

 -   U -  U U -   U -   U -  º

Cùi donò lepidùm novùm libéllum  &n= bsp; (Catullo,Carmina 1)

___________________________________________= _________________________________

STROFE SAFFICA minore (sistema saffico minore- tetrastico)

'  '  '       '  '

-U -- - // UU -U -U

-U -- - // UU -U -U

-U -- - // UU -U -U

      -UU 

 

 -&= nbsp; U  -  -=   -  U    //  U-  U - U

'Ille mì par ésse    // deò vidétur,

 -&= nbsp; U   -  -=   -      //  U U - U  - U

 ìlle, sì fas ést,   // superàre dìvos,

 &nbs= p; -  U -   -  -=   U  // U -  U -   U

 quì sedéns advé= ;rsus // idéntidém te

 &nbs= p; -  U  U=   -  º

 spéctat et àudit      (Catullo,C= armina 51)_________________________

PRIAPEO (carm.17 e fragm.2;3)

-U -UU –U- // -U -UU –U

 

Catulli carmina - metra carminum.

hexameter dactylicus:

 

[Image]

 

carmina:

62 64

 

distichon dactylicum:

 

[Image]

 

carmina:

65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 7= 8a 79 80 81 82 83 84 85 86

87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 = 101 102 103 104 105 106 107

108 109 110 111 112 113 114 115 116

 

trimeter iambeus:

 

[Image]

 

carmina:

4 29

 

trimeter Archilochius:

[Image]

 

carmen:

52

 

choliambus:

 

[Image]

carmina:

8 22 31 37 39 44 59 60

 

septenarius iambeus:

[Image]

 

carmen:

25

 

hendecasyllabus Phalaeceus:

 

[Image]

 

carmina:

1 2 2a 3 5 6 7 9 10 12 13 14 14a 15 16 21 2= 3 24 26 27 28 32 33 35 36

38 40 41 42 43 45 46 47 48 49 50 53 54 55 5= 6 57 58 58a fragmentum III

 

Sapphicus:

 

[Image]

 

carmina:

11 51

 

Glyconeus et Pherecrateus:

 

1.

[Image]

 

carmen:

34

 

2.

[Image]

 

carmen:

61

 

Priapeus:

 

[Image]

 

carmina:

17 fragmentum I fragmentum II

 

Asclepiadeus maior:

 

[Image]

 

carmen:

30

 

galliambus:

 

[Image]

carmen:

63

 

METRICA ORAZIANA

ASCLEPIADEO QUINTO (serie monostica di ASCLEPIADEI MAGGIORI)

  -- -UU- // -UU- // -UU -UU

 -&= nbsp; -   -  UU -   //   - U  U -    //  -   U U    -   U U

Tù ne quàesierìs, // scìre nefàs, // quém mihi, quém tibi (Orazio,Carm.1,11)

ASCLEPIADEO PRIMO (serie monostica di

ASCLEPIADEI MINORI)    -- -UU - // -UU -UU

 -&= nbsp; - -  U U -  // - U U  - U U

Màecenàs atavìs // édite régibus      (Orazio,Ca= rm.,I,1)

(Orazio,Carm., I,1; III,30; IV, 8)

ALCAICO ENDECASILLABO   U- U- - // -UU -UU

SISTEMA ALCAICO:due endecasillabi alcaici, un enneasillabo alcaico e un decasillabo alcaico        U- U- - // -UU -UU

        =             &nb= sp;      U- U- - // -UU -UU

        =             &nb= sp;        U- U-  - -  U- U

        =             &nb= sp;           -UU -UU -U -U

 

 U   -    U -  -   //  -    U U  - U U

Nunc ést bibendùm, // n&ugrav= e;nc pede lìbero    =  

 U&= nbsp; -  U  -=   - // -    U U= - U U

pulsànda tèllus, nùnc Saliàribus
ornàre pùlvinàr deòrum
tèmpus eràt dapibùs, sodàles.
=

ASCLEPIADEO QUARTO (distico costituito da un gliconeo e un asclepiadeo minore)
- - , - U U , - U U

- - , - U U , - // - U U , - U U=

<<Quàmquam sìdere pùlchrior
     ìll= e est, tù leviòr còrtice et ìnprobo
  ìracùndior Hàdria,
     tèc= um vìvere amèm, tècum obeàm libens.>>

D'astro benchè più bello /Sia quello: tu più d'ingegno/Leggier, più a l'ira facile/Dell'Adr= ia improbo;/
Con te amerei di vivere,/Lieta con te morir.

 

STROFE SAFFICA minore (sistema saffico minore- tetrastico)

'  '  '       '  '

-U -- - // UU -U -U

-U -- - // UU -U -U

-U -- - // UU -U -U

      -UU - &ord= m;

(Orazio, Carmen saeculare, Carmina I, 2; 10; 12; 20; 22; 25; 30; 32; 38; II, 2; 4; 6; 8; 10; 16; III, 8; 11; 14; 18; 20;= 22; 27; IV, 2; 6; 11).

STROFE ALCAICA (sistema alcaico- tetrastico)

 '&= nbsp; '      '   '

U- U- - // -UU -U º<= /p>

U- U- - // -UU -U º<= /p>

U- U- -- U- º

 -UU -UU -U -º

 

U  -  U  - -  //  -  U=   U  -  U º

O sàepe mécum // témpu= s in ùltimum

 U -  U   - - //  - U U-   U º

dedùcte Brùto // mìlitiàe duce

  U   -  U - - -    U - º<= /span>

quis té redònavìt Quirìtem

 -   U  U-  U U -  U  -=   º

dìs patriìs Italòque càelo        =       (Orazio,Carmina,II,7)

(Orazio,Carm., I,9; 16; 17; 26; 27; 29; 31;= 34; 35; 37; II,1; 3; 5; 7; 9; 11; 13; 14; 15; 17; 19; 20; III,1-6; 17; 21; 23; = 26; 29; IV,4; 9; 14; 15).

ARCHILOCHIO terzo

' &nb= sp; '   '   '      '     '   

-UU -UU - / UU -UU // -U -U -- 

              

-- U- ° // -U -U --

 -&= nbsp; U U  -  U   U-   /   U -  U U //  - U  -   U - -

Sòlvitur àcris hiéms / gratà vice // véris et Favòni  (Orazio,Carm.I,4)

ARCHILOCHìO primo o alcmanio

-UU -UU - // UU -UU -UU -°

-UU -UU -UU -°

(Orazio,Carm.,I, 7; 28  - Epod. 12)

SISTEMI DEGLI EPODI

SISTEMA EPODICO:

              

°-U-, ° // -U-, °-U°

°-U-,     °-U°

Epodi 1-10

 

ARCHILOCHìO primo o alcmanio

-UU -UU - // UU -UU -UU -°

-UU -UU -UU -°

 

(Orazio,Carm.,I, 7; 28  - Epod. 12)

 

METRICA GRAECA ET LATINA

 

A

Abusio seu catacresis est tropus, id est usus vocis figurata= e pro concreta: pes montis.

Acatalecticus dicitur versus completus vel kw=3Dlon integrum, sc. nulla syllaba care= ns.

Accentus

     = 1.tonicus - to/noj | pros%di/a - est elevatio vocis in syllaba verbi; est accentus intensitatis seu dynamicus appellatus quia intensius pronuntiat syllabam quae dicitur tonica pro ceter= is atonis;

     = 2.metricus vel rhythmicus vel musicali= s seu intonationis vocis, melodic= as curvas perficit per plicas (it. corde) vocales iuxta diversas sonorum altitudines;

     = 3.graphicus est signum acutum - o)ce= i/a ( ' ), grave - barei/a ( ` ), flexum - perispwme/nh (^ vel ~), quod ponitur s= uper syllabas longas tonicas;

     = 4.barbarus vel vulgaris respicit peculiarem pronuntiatus formam.

     = Sedes accentus Latini mobilis vel li= ber est; ccontra francogallici sermonis ultima est, phinnici et caeci prima, polonici paenultima.

     = Latinus, Graecus, Italicus sermo accentuativi dicuntur.

     = Africani et orientales sermones tonum saepe habent ut elementum distinctivum significationis, sc. verbum mutat significationem prout mutat altitudinem, ascensum, descensum toni, et ideo tonales dicuntur.

     = In accentuativis non desunt toni (interrogationis, imperii) quin sensus mutet,= et in tonalibus non desunt ictus, quin sensus mutet.

     = Lingua Graeca et Latina lege trisyllabismi fruuntur:
accentus numquam excedit tertiam syllabam
.

     = Latinae linguae leges propriae:
lex baritonesis
:
nullum verbum habet accentum in ultima sy
lex penultimae
:
accentus cadit in penultima sy si longa sit et in tertia sy si penultima sit brevis
:
amàre, lègere.
Reliquiae archaicae sunt: illìc, istùc, adhùc [*illice, *istuce]; audìn, vid&egra= ve;n, satìn, [*audisne, vides= ne, satisne]; addìc, abd&ug= rave;c [*addice, *abduce]; Arpinàs= , Maecenàs, Quirìs, Samnìs, Nostràs;
audìt
(*audìit, audivit), fumàt [fumavit].
Nota:
- genitivum et vocativum nominum in -ius et ium: Vergìlius - Vergìli [voc.].
-e nclisi multati: -que, -ve, -ce, -met, -pte, -dum (praeter ìndidem, tótidem, éadem, dénique, ìtaque (con.), sed itàque (et ita);
- bisyllaba composita verbi facio<= /b> in formis activis et passivis: calefàcio - calefàcis, made= fìs.

     = In rhythmo accentuativo Italorum carminum sedes accentus certa est:
in 2sy (I),
in 3sy (II),
in 4sy (I et III),
in 5sy (I vel II et IV),
in senario (II vel I et V),
in septenario (I-IV et VI),
in octonario (III et VII vel in I, IV, VII),
in novenario (II, V, VIII),
in 10sy (III, VI, IX),
in 11sy (II vel III, VI, X, vel IV, VIII, X, vel IV, VII, X).

Accumulatio [Frequentatio] est consociatio ordinata vel caotica terminorum vel structurarum: domus antiqua, alba, lata, sole plena, quam opto et amo.

Acephalus dicitur versus vel colon carens prima syllaba, magis frequens in vulgi carminibus: ex.g. telesilleus dici potest gl acephalus. <= /p>

Acrònimus est verbum compositum a litteris vel syllabis incipientibus rei descriptae, quae veluti nomen efficiunt: ex.g. RADAR, UNO...

Acrostichum - a)krosti/xion, a)/kroj sti/xoj - summus versus, caput versus, est ca= rmen revelans per primas litteras versus vel strophae vel partis, linea recta lectas, nomen vel verbum vel sententiam vel novum carmen, ut Epicharmus (s.V a.Ch.) primus opera sua signavit. Clara habentur acrosticha Commodiani (s.I= II p.Ch) et Iosephi Hymnographi.

     = Mesosticum dicitur si per medias litteras fit,

     = Telesticum autem si per ultimas. <= o:p>

Raro Acrostichum est Mesostichum quoque et Telesticum:

     = Non necat ulla magis nos Nex, non unda necat, noN

     = Et necat igne modo, necat Et Iuppiter imbrE

     = Cum necor a lingua, mos Cui nescire loqui, neC

     = Attamen obturat tot hy- Antia dentibus orA

     = Te necat ore, necat ges-Tu, nece totus abundaT

Actant [it. Attanti, valenza] est complementum verbi (subiectum, obiectum, adiuncta).

Activa forma - e)nerghtikh\ fwnh/ - verba spectat.

Adnominatio seu annominatio, paronomasia, affictio, denominatio,= supparile, est fere aequalis, levis immutatio, lusus verborum, iteratio verbi interdum litteris mutatis:

non tantum curiam diligit quam Curiam

[Curia est nomen meretricis]

Adonèus [-ìum vel -ìus] vel ) Adw/neion me/tron - kwla/rion Adon= is carminis =3D 2m da^ vel r acephalus 5sy vel chor + anceps:

schema: -£ v v -£ x

w)=3D to\n )/ Adwnin

lege: òtonadònin.
Adonium est kw=3Dlon - clausola strophae Sapphicae:

po/tnia qu/mon;
mòntis imàgo;
ùrbis et òrbis.
Fàbriciùmque

Adýnaton - a)du/naton, a)du/nata, impossibile: est figura logica, qua dicuntur = quae venire nequeunt: si te non amavero statim descendant fulgura de coelo.

Aenigma - ai)/nigma - est allegoria obscura; aenigmata seu gri=3Dfoi sunt sent= entiae difficiles intellectu:

rarara es et in ramramram ii

(=3Dter-ra es et in ter-ram i-bis);

Mitto tibi navem prora puppique carentem (n[ave]m);

Ego sum principium mundi et finis saeculorum;

sum trinus et unus, et tamen non sum Deus (m)

Aeolicum carmen adhibet metra et kw=3Dla aeolica seu Lesbica. Notae sunt: =

     = 1.isosyllabismus =3D certus syllabar= um numerus (natura archaica: neque longa dissolvitur in breves neque breves contrahuntur in longam);

     = 2.isodynamismus =3D schema strophae iteratur;

     = 3.asymmetria =3D positio dactyli vel choriambi mutat: secundus locus in 11as, tertius in 11s; 4.basis indifferens =3D varia: 1-2sy ante chor; apud Horatium sem= per s (-£ -) praeter C. 1,15.36.

Metra Calcidica seu dactylo-epitrita dant versus aeolicos seu logaoedicos, quorum notio incerta est. Scanduntur ratione dactylica vel choriambica. Praeter sapphica et alca= ica praecipua kw=3Dla Aeolica sunt= :

     = 9sy x/ x -£ v v -£ v -£ - hipponacteum

     = 8sy x/ x -£ v v -£ v -£ glychoneum =3D hi^

     = 7sy x/ x -£ v v -£ - pherecra= teum =3D gl^

     = 7sy x -£ v v -£ v -£ t= elesilleum =3D gl acephalum

     = 6sy x -£ v v -£ - reitianum<= /b> =3D tl^

     = 8sy x -£ v v -£ v -£ - hagesichoreum =3D tl hypermetrum

     = 7sy -£ v v -£ v -£ - aristophanium =3D hag acephalum

     = 6sy -£ v v -£ v -£ d= odrans =3D ari^

     = 5sy -£ v v -£ v -£ - adonium

     = 4m Ae [sapphicus]: ba + 3p da (tantum Graece)

     = 1.ac [11 sy: logaëd] =3D ba + 2p da + 2p tr^: x/ x -£
v v -£ v v -£ v x

     = )/Atqi, ‘soi\ d' e)/me‘qen me\n a)‘ph/xqeto (SAPPH. 18,3)

     = [àtti-sòideme-thèn | mena-pèchte-tò]

     = oi)=3Dnoj, w)=3D fi/le pai/, kai\ a)la/qea [òinos-òfile-pài | ka-làte-à]

     = 2.ct2 [10 syl]
x/ x -£ v v -£ v v -£ x

5m Ae [Sapphicus]: ba + 4p da (tantum Graece) [14 sy =3D pher + teles]

     = 1.ac [ba + 3d + 2p tr^]
x/ x -£ v v -£ v v -£ v v -£ v x/

     = fre/naj w(j a)/nemoj kat' o)/roj dru=3Dsin e)mpe/twn (SAPPH. 6,2)

     = [fréna-sòsane-mòs | cato-ròsdrusi-némpe-tòn]

     = w(/nhr ou)=3Dtoj o) maio/menoj | to\ me/ga kre/toj

     = [òner-ùtoso-màiome-nòs | tome-gàkre-tòs]

     = 2.ct2 [13 syl]
x/ x -£ v v -£ v v -£ v v -£ x ti/% s', w)=3D fi/le ga/mbre, kalw=3Dj e)ika/sdw; (SAPPH. 15,1)

     = [tìo-sòfile-gàmbre | ca-lòsei-càsdo]

     = 6m Ae: x/ x -£ v v -£ v v -£ v v -£ v v -£ x

     = h)=3Droj a)nqemo/entoj e)p' a)/ion e)rxome/noio (ALC. 98 D)

     = [èros-àntemo-èntos | e-pàion-èrcome-nòio]

9sy Ae [hipponacteus] 9 sy: [1°] 3 + chor + 2 vel [2°] 2 + chor + 3

     = [1°] x/ - x -£ v v -£ v -£ vel

     = [2°] x/ x -£ v v -£ v -£ x

     = [2°] poime/nwn a)e/kati mh/lwn (BAC. Th. 18,9)

     = [pòimenòn | aekàtimèlon].

Ae. Dialecti - Thessalica, Baeotica, Lesbica (Asiae) - notae:

     = 1.baritonesis - numquam acuitur ultima sy: ta\j e)/maj =3D th=3Dj e)mh=3Dj;

     = 2.psilosis - non datur aspiratio: w)j;

     = 3. bro/xea =3D braxe/a, xo/laisi =3D xalw=3Dsi, kre/toj =3D kra/toj, fw/naj = =3D fwnh=3Dj, )/Ermaij =3D )Ermh=3Dj, za/ =3D dia/, ai)/dwj =3D ai)dou=3Dj, kh=3Dnoj =3D = e)kei=3Dnoj, mo/xqhmmi =3D moxqe/w, peda/ =3D meta/, poti/ =3D pro/j. =

Aetiologicum - ai)ti/a - carmen causas seu origines canit eventus vel nominis. =

Agnitio - a)nagnwrismo/j= - in fabula dramatica vel narrativa est declaratio personae.

Agnominatio seu paronomasia habetur cum duo verba ab eadem basi ducuntur: generavit genus. =

Aischroneion est 2m ia^ x -£ v -£ x -£ v

Akathistos v. Hymnus

Alcaicus est versus et stropha Ae ab Alcaeo (s.VI a.Ch.) appellatus.

     = 9sy est III v strophae alc:
5p ia^ (x in disparibus) =3D
r 5sy + 2tr =3D 2ia + r 5sy
x -£ v -£ x | -£ v -£ x
silvae laborantes geluque (HOR., C. 1,9,3)
[silvé-labò-rant&egr= ave;s-geslùque]

     = 10sy est quartus versus strophae alcaicae:
d (=3Dba) + hip vel 2p da + 2p tr
-£ v v -£ v v | -£ v -£ v =3D chor + r 6 sy -£= ; v v -£ | v v -£ v -£ v
Kwrali/w pota/mw pa\r o)/xqaij [c&= ograve;raliò-potamòparòchtais]
Flùmina cònstiterìnt acùto (HOR., C. 1,9,4)

     = 11sy est I et II v str alc
=3D 5p logaëd (da post V sy)
=3D r 5sy [pentemimeres ia] + dod I
=3D 3sy + gl =3D 3p ia^ + 2da
=3D 2ia + prosodiacus (io M + 2p tr^):
x -£ v -£ x | -£ v v -£ v x [-£ v x/]
nu=3Dn xrh=3D mequ/sqhn kai\ tina pe\r bi/an
[nuncrèmetùsten | càitinapèrbian] [kàitinapèrbiàn]
pw/nhn, e)pei\ dh\ ka/tqane Mu/rsiloj[ponènepèide | càttanemùrsilos]

vides ut alta stet nive candidum
[vidésutálta | stétnivecàndidum] [cándidùm].

Horatius caesuram post V sy semper servat.

     = 12sy est r 5sy + arist
[2ia + hip aceph: SNELL] (tantum Graece)
v -£ v -£ - | -£ v v -£ v -£ -
)o/plok' a)/gna | mellixo/meide Sa/pfoi (ALC. 4)
[iòplocàghna-m&egrav= e;llichomèidesàffoi]

     = Maiores alcaici [magni alcaici]: = 2gl + 2ia (Graece tantum)
x/ x -£ v v -£ v x/ | x/ x -£ v v -£ v x/ | v -&pou= nd; v x/
marmai/rei de\ me/gaj do/moj xa/lk%: pai=3Dsa d' )/Arv keko/smhtai ste/ga [màrmarèidemeg&agrav= e;sdomòs | càlkopàisadarèkekò | smetàistegà= ;] (ALC. 3,1)
pa\r de\ Xalki/dikai spa/qai, pa\r de\ zw/mata po/lla kai\ kupa/ssidej
[pàrdecàlkidic&agrav= e;ispatài | pàrdezòmatap&ograv= e;llacài | cupàssidès]
tw=3Dn ou)k e)/sti la/qesq' e)pei\ dh\ prw/tisq' u(po\ e)/rgon e)/stamen to= /de
[tònukèstilatè= ;stepèi | dèprotìstupo&egrav= e;rgonèstamèntodè]

     = Stropha alc= aica est tetrasticha dicolon (bini 11sy alc + 9sy alc + 10sy alc)
x -£ v -£ x | -£ v v -£ v x [-£ v x/]
11sy alc
x -£ v -£ x | -£ v v -£ v x [-£ v x/]
11sy alc
x -£ v -£ x | -£ v -£ x
9sy alc
-£ v v -£ | v v -£ v -£ x
10sy alc
a)sunne/thmmi tw=3Dn a)ne/mwn sta/sin
(asùnnetèmmi-t&ograv= e;nanemònstasìn)
to\ me\n ga\r e/nqen ku=3Dma kuli/ndetai, (tomèngarènthen-kùmakulìdetai)
to\ d'e)/nqen, a)/mmej d'o(/n to\ me/sson
(todènthenàmmesd&ogr= ave;ntomèsson)
na=3D forh/meqa su\n melai/nv (ALC.2,1-4) (nàiforèmetha sùnmelàina)

Odi profanum volgus et arceo
[odìprofánum-v&ograv= e;lgusetárceò].
Favete linguis; carmina non prius
[favételìnguis-c&aac= ute;rminanònpriùs]
Audita Musarum sacerdos
[audìtaMùsarù= msacérdos] Virginibus puerisque canto
[vìrginibùspuer&igra= ve;squecánto (H., C. 3,1)

Alcmanius versus - )Alkma/n, ALCMAN (s.VII a.Ch.] - est 4mda

     = 1.4mda -£ v v -£ v v -£ v v -£ v v
au)co/menai skieroi=3Dsin u(f' e(/rnesin oi)nare/oij qale/qoisin: e)moi\ d' e)/roj

     = 2.4mda^ -£ v v -£ v v -£ v v -£ alcmanius proprie dictus
kakkabi/dwn sto/ma sunqe/menoj
[càccabidònstoma-s&u= grave;ntemenòs]

     = 3.4mda^2 -£ v v -£ v v -£ v v -£ v archilocheus
ou)demi/an kata/koitoj w(/ran
Strophe
Alcm: 4st 2colon =3D 6m + 4mda^2
Laudabunt alii claram Rhodon aut Mytilenem
[Làudabùnt aliì claràm Rhodon àut Mytilènem]
Aut Epheson bimarisve Corinthi
[àut Ephesòn bimarìsve Corìnthi]
moenia vel Baccho Thebas vel Apolline Delphos
[moènia vèl Bacchò Thebàs vel Apòlline Dèlphos]
Insignes aut thessala Tempe. (HOR., C. 1,7.1-4)
[ìnsignès aut Thèssala Tèmpe].

Allegoria est permutatio, = seu metaphora continuata, seu personificatio ideae, virtutis vel vitii (symbolum est obiectum reale). Aetate media finem didacticum habuit.

Allitteratio - o(moiopro/foron - est iteratio unius vel plurium phonematum (litterarum). Q= uae ex iterata verbi radice promitur, figura etymologica dicitur:
Nascimur in lacrimis, lacrimabile ducimus aevum;
clauditur in lacrimis ultima nostra dies.

O Tite tute Tati, tibi tanta, tyranne, tulisti.
Lucida lucenti lucescis, Lùcia, luce:

lux mea lucescat, Lùcia, luce tua.
Invictis - victi - victuri.

Allotropus est verbum qui habet duo vel plures formas: orior -iris et orior -eris.

Allusio est breviata memoria, saepe iocosa, alicuius rei: si loqueris gallus canet. <= /span>

Alogia - a)logi/a - est longum irrationale in sede pari metri trochaici et in dispari metri iambici= .

Alphabetica carmina habent versus incipientes ordinate a litteris alphabeti. NeoGraeci = in initio singula, digammata vel trigrammata legunt: tsi =3D |ci|, tzi =3D |gi= |, nt =3D |d|, mp =3D |b|, b =3D vita, g =3D gama, z =3D zita, q =3D thita, l =3D lam= pta, t =3D taf.

Ambiguitas ex homophonia vel homographia vel mente oritur. Est 1.lexicalis: volo (volare = et velle); b.syntactica: canis ille Diogenis (animal et homo).

Amoebeus - a)moibai=3Doj = - est rh=3Dsij vel carmen dialogicum. Clara sunt carmina pastoralia, ei)du/llia Theocriti et Bucolica Vergilii. Proodus, mesodus, epodus sunt partes carmin= is amoebei.

Amplificatio est expolitio figura logica, verba extollens per novas declarationes et narrationes: magis magisque dies nova, sancta, fulgens. <= /p>

Anabolai - a)nabolai/ - s= unt versus qui carent responsione metrica in altera stropha. =

Anaclasis - a)na/klasij - = est rhythmi metathesis (inversio): breve cum longo vel viceversa in eodem metro= :
tr - v - v fit chor - v v -,
anacreonticum v v - v - v - - fit 2m io v v - - v v - -
<= /p>

Anaclomenum est metrum cum anaclasi:
chor pro tr - v v - pro - v - v vel io pro 2ia - - v v vel v - v -

Anacolython fit cum subiectum non sequitur, sc

pendens manet et ab alio interdum erronee substituitur.

Anacreonticus versus est 2m io m anacl: v v -£ x -£ v -£ -
qüonam cruenta maenas (SEN.)
Beda: ''Metrum - inquit - iambicum tetrametrum colophon, quod anacreontium dicitur, recipit anapestum, duos iambos, et semipedem. Quo usus est Prosper Tiro in principio exhortationis ad coniugem, ita dicens: Age iam precor mea= rum / comes inremota rerum, / trepidam breuemque uitam / domino deo dicemus''. =

Anacrusis - a)na/krousij - duce d.v. G.Hermann, Elementa doctrinae metricae, Leipzig 1816 dicitur sy (= -ae) extra tempus ante primum pedem; quod arbitrarium habetur, cum nequeat decer= ni utrum vis metrica an musicalis sit.

Anacyclici sunt versus reciproci.

Anagnorismos est agnitio personae in fabulis.

Anagogia allegorice interpretatur sacros textus, ut rerum supernaturalium symbola. <= /span>

Anagramma est permutatio litterarum verbi vel sententiae ad alium vel aliam conficiendam: ave - Eva.=

Analexis est nimia iteratio verbi.

Analysis grammaticalis [P= arsing] et logica (apud antiquos), semica (coaevi) et syntagmatica [Zergliederung] = est interpretatio phonematum et morphematum.

Anapaestus an - a)na/paistoj, retro procedens - est pes anti da: v v -£ quo potissi= mum utuntur lyrica choralis - anapaesti lyrici seu threnodici - et martialia carmina. Frequentes sunt paraemiaci et longe abundant sy longae si forte omittatur diaeresis:
Ar. Ran. 372-7 (sollemnis incessus)

Xw/rei nun pa=3Dj a)ndrei/wj - -' - -' - -' -
ognun s'avanzi risoluto
ei)j tou\j eu)anqei=3Dj ko/lpouj - -' - -' - -' -
verso i prati fioriti
leimw/nwn e)gkrou/wn - -' - -' - -'
battendo il piede con
ka)piskw/ptwn - -' - -'
ritmo, scherzando
kai\ pai/zwn kai\ xleua/zwn. - -' - -' - -' -
lanciando lazzi e satire
)Hri/sthtai d' e)carkou/ntwj. - -' - -' - -' - -'
Digiunammo abbastanza.

Eur. Ione 859-922 est querimonia: longae solutio (v v v v) dat proceleusmaticum. Interdum iungitur cum iambis et trochaeis (Pind. Ol. II 1]
v - v - | - v - -) vel cum anapaestis (Eur. El. 586, 588, 590).
Transitus a iambis ad trochaeos suaves exitus exhibet (Eur. Hel. 361-3) et laetos (Ar. Ran. 209-68).

     = 2m an ac v v -£ v v -£ | v v -£ v v -£
o(/ti moi sunomai/mona to/nde do/moij
[otimòisunomàimonatòndedomòis]

Minor in parvis Fortuna furit
[minorìnparvìsfortùnafurìt]
<= /p>

Leviusque ferit leviora Deus
[leviùsqueferìtleviòradeùs]
<= /p>

Servat placidos obscura quies
[servàtplacidòsobscùraquies]

Quanti casus humana rotant!
[quantìcasùshumànarotànt]

     = 2m an^ =3D paroemiacus [paroimi/a, proverbium]
v v -£ v v -£ v v -£ -
po/te d' )/Artemij ou)k e)xo/reuse
[potedàrtemisùkecorèuse]

venient cito saecula cum iam
[venièntcitosèculacùmiam]

     = 3m an ac v v -£ v v -£ v v -£ v v -£ v v -£ v v -£

     = 3m an^ v v -£ v v -£ v v -£ v v -£ v v -£ -

     = 4m an ac v v -£ v v -£ | v v -£ v v -£ v v -£ v v -£ | v v -£ v v -£

)=3DEroj au)=3Dte me kuane/oisin u(po/ blefa/roij take/r' o)/mmasi derko/menoj
[erosàutemekùaneòisinupòblefaròistake&og= rave;mmasidèrcomenòs]

     = 4m an^ =3D Aristophanius (si V pes sit s vocatur Laconicus)
tau=3Dta poih/saj pollw=3Dn a)gaqw=3Dn ai)/tioj u(mi=3Dn gege/nhtai
[tautàpoiesàspollònagatònaitìosumì= ;ngheghenétai]
kai\ tou\j dh/mouj e)n tai=3Dj po/lesin dei/caj w(j dhmokratou=3Dntai
[kaitùsdemùsentàispolesìndeixàsosd&eacut= e;mokratúntai]

Respondet 7nario an Latinorum:
homo quìdamst quì scit quód quaerìs ubi s&igrav= e;t. | quem eg(o) hìc audìvi?
In Comoedia antiqua adhibetur.
Primum princeps (rarius alterum) resolvi potest (rarissme autem omes quattu= or solvuntur):
vv - vv - | vv - vv - | vv - vv - | v v - - ||.

Ar. Ach. 641-5:

Tau=3Dta poh/s j | pollw=3Dn a)gaqw=3Dn | ai)/tioj u(mi=3Dn | gege/nhtai, [ mi=3Dn k= ai\ tou\j dh/mouj | e)n tai=3Dj po/lesin | dei/caj w(j dhmokratou=3Dntai.
Toiga/rtoi nu=3Dn | ou(k tw=3Dn po/lewn | to\n fo/ron u(mi=3Dn a)pa/gontej = [ mi=3Dn
h(/cousin i)dei=3Dn | e)piqumou=3Dntej | to\n poihth\n to\n a)/riston,
o(/stij parekindu/neus' e)n )Aqhnai/oij ei)pei=3Dn ta\ di/kaia. (Sine caesu= ra)

     = 7narius anapaesticus constat 7 an + 1 sy.

     = 8narius anapaesticus in ultimo pede numquam habet duo breves.

     = Anapaesti complicati - su/mptuktoi a)na/paistoi - reducuntur fere omnes ut s. Lex (zeu=3Dgma - pons) anapaesti incisi: an qui sit pro ia non potest habere 2 breves vel longam et breves divisas inter duo verba: neque v v | - (ut Pons Hermann-Lachmann) neque v |= v - (ut Pons Ritschl); sed
)Epi/skopoj | h)/kw deu=3Dro t%=3D kua/m% laxw/n x -, v v | -
Nunc vidua, nunc expulsa, nunc feror obruta

Synesii, Hymnus ( 734 an monom cum H vel brevis in longo in fine:
118 Ti/noj o)/mma sofo/n,
119 ti/noj o)/mma polu/,
120 tai=3Dj sai=3Dj steropai=3Dj
121 a)nakopto/menon,
122 ou) katamu/sei;
123 a)tene\j de\ drakei=3Dn
124 e)pi\ sou\j pursou\j
125 qe/mij ou)de\ qeoi=3Dj:

Anaphora (rhetorica) est iteratio unius vel plurimorum verborum in initio sententiarum, versuum, membrorum: alio loco, alio tempore testis et Oceani litora Santonici, / tes= tis Arar (TIB. 1,7); multis ista dabunt litora discidium, / litora quae fuerunt castis inimica puellis (PROP. 1,11.28-9); Omnes comprehendant quo lavacro abluti, quo spiritu regenerati, quo sanguine sunt [sint] redempti. In linguistica coaeva anaphorica dicitur pars sermonis quae declaratur tantum = per aliam partem sermonis: si non pluit veniet. Iteratio in fine vocatur epipho= ra.

Anaploké sive copulatio vel duplicatio datur cum idem verbum geminatur cum emphasi in fine positum: ad illum diem Memmius erat, Memmius...

Anaptyxis - a)na/ptucij - = est epenthesis.

Anastrophes - a)nastrofh/ - inversio ordinis verborum vel synthaxis: Romam versus - rebus= in arduis.

Anceps vel communis - a)dia/foroj - dicitur sy quae potest esse brevis vel longa: x (indifferens), (fere semper longa) vel (fere semper brevis).
Anceps divisibilis potest dividi in duas breves: x =3D vv.

Angelicon est 2mtr. <= /o:p>

Anisosyllabismus spectat carmen accentuativum, syllabarum numerum mutans. =

Annominatio est figura etymologica, sc. iteratio verbi variata: amor, amatus.

Anomalia est discordantia= cum verbo seu structuris traditis.

Anphibologia fit cum sententia plures habet significationes, ut ludus verborum: terror hosti= um (ab hostibus vel hostibus).

Anphibrachus est pes quattuor morarum: v - v.

Antanaclasis est traductio sive iteratio verbi mutato sensu: rationes vestrae nullae sunt rationes ad me.

Anthologia est collectio seu selectio operum.
Praeclara Anthologia [L.XV, 3.700 epigrammatum] Palatina (Bibliotheca Palat= ina - Heidelberg) et Planudea (a Maximo Planude collecta atque breviata s.XIV. =
Metra sunt distichi elegiaci.
Item A. Latina a christiano viro Africano exarata s.VI carmina colligit aevi Vandalici: potiores poetae Luxorius, Fl.Felix, Florentinus, Coronatus, Sinphosius et anonyma Pervigilium Veneris et De concubitu Martis et Veneris= .

Antibacchius vel palimbacchius est pes quinque morarum: - - v.

Anticipatio - pro/leyij - est:

     = 1.processus syntacticus qui transfert in principalem verbum vel syntagma subordinatae; =

     = 2.figura quae coaevum facit futurum eventum vel exitum actionis.

Anticlimax est figura gradationis descendens: tu es vir, homo, animal. <= /p>

Antilabé - a)ntilabh/ - datur cum versus recitatur a diversis personis.

Antimetàbole - a)ntimetabolh/ - est chiasmus semanticus: ego tu sum, tu es ego, sc. Est qu= oque usus eorundem verborum mutatis vinculis syntacticis: edimus ad vivendum non vivimus ad edendum.

Antiphràxis - a)nti/fracij - oppositio, est sententia vel verbum contraria significans: in euphemismo, hironia: Pontus Euxinus (mare inhospitale), Eumenides (Furiae); vulgus premit: benedicta gens! Antispastus est unio iambi cum trochaeo: v -£ -£ v. Antistrophes<= /b> est conversio, seu iteratio eiudem verbi in fine sententiarum (epiphora): Improbi credunt, turbulentes credunt. In lyrica chorali est II pars structu= rae triadicae (str - ant - ep), cum eadem metrica responsione ac stropha. =

Antìthesis - a)nti/qeton, -qesij - est contentio, contrarium, contrapositum, oppositio v= ocum vel sententiae:
Et timeo et spero;
Idem in publico accusatores, in occulto rei, in semet ipsos censores parite= r et nocentes (CYP., Don. 9).

Antonomasia - kat' e)coxh/n - est pronominatio, tro/poj qui per diversum nomen excelsum quendam vel quiddam significat: Arpinas (Cicero).

Antonymia est oppositio nominum: presens - absens, maximus - minimus [oppositum est synonymia].

Aperta [syllaba] dicitur quae cum vocali desinit.

Aphaeresis - a)fai/resij - est ademptio seu omissio vocalis vel syllabae in initio vocis: h)/dh 'gw/.

Aphorisma est sententia br= evis quae universalem modum agendi includit.

Aplographia et aplologia est error copistarum qui semel scrpserunt quod bis scribendum fui= t: tragicomicus =3D tragico-comicus.

Apo koinou - a)po\ koinou=3D - indicat vocem quae simul plura spectat.

Apocopes - a)pokoph/ - est abscissio vel omissio litterarum in fine verbi: kata\ lei/pw =3D kat lei/pw= ; cum accommodatione phonetica: a)na\ ba/llw =3D a)mba/llw; cum assimilatione: ka= ta\ lei/pw =3D kallei/pw; fac pro fac(e);
certum est =3D certust, fortunatus es =3D fortunatus'.

Apocroton est versus, diff= usus s.II-III p.Ch.: \vv -£v v -£ v v -£ v -£ =3D ba + 2= d + cr:

e)le/fantoj e)p'ou/ati kw/nwy parem. [in fine s pro cr]
ptero\n ou) ptero\n i)/stato sei/wn parem. [in fine s pro cr]
fa/to d' a)/frona mu=3Dqon: ''a)fi/ptamai, apocroton
ba/roj ou) ga\r e)mo\n du/nasai fe/rein. ''

Apophonia est variatio vocalium.

Apophthegma est sententia vel brevis narratio quae includit universalem ac rectum agendi mo= dum.

Aporia est dubium rhetoricum.

Aposiopèsis - a)posiw/phsij - est praecisio sermonis, rhetoricum silentium. )Aposiwphtika/ dicuntur puncti silentii ''...''.

Apòstrophes est sermo vel exclamatio ad personam (rem), veluti esset coram.

Apostrophos - a)po/strofoj - est elisio vocalis ante vocalem.

Archaismus est vox antiqua quae raro usitatur.

Archebuleus (ab Archebulo s.III a.Ch.) est pros + r [6p logaoed^, ab Alcmane antea usitatus (spondeus pro an in I sede):
\vv -£ v v -£ v v -£ v v -£ v v -£ v -£=

a)ge/tw qeo/j, ou) ga\r e)gw\ di/xa tw=3Dnd' a)ei/dein (CALLIM., fr.228, 1 Pf.2). [agetòtheosùgaregò-dichatòndaèidein].

Archilocheus (ab Archilocho s.VII a.Ch.n.) appellatur varius versus et stropha:

     = Maior: 4p da ac (=3D alcmanius) + 3p troch (=3D ityph) -£ \vv -£ \vv -= £ \vv -£ v v | -£ v -£ v -£ x toi=3Doj ga\r filo\ tht= oj e)/rwj u(po\ | kardi/hn e)lusqei/j (ARC. 27,1)

sòlvitur àcris hièms gratà vice | vèris èt Favòni (HOR., c. 1,4)
ac neque iam stabulis gaudet pecus | aut arator igni (HOR., C.1,4).

     = minor: 3m da^: arboribusque comae (HOR., C. 4,7,2)
[àrboribùsquecomè]

     = Systema strophicum Arch est 4st dicolon et IV habet formas:

I. 6p da + 3p da^1
Frigora mitescunt Zephyris, | ver proterit aestas
interitura simul (HOR., C. 4,7,9-12) [ìnteritùrasimùl]=
Diffugere nives, | redeunt iam gramina campis
arboribusque comae. [àrboribùsquecomè]

II. 6p da + iambelegus (2m ia + 3m da^1)
Horrida tempestas | caelum contraxit et imbres
[òrridatèmpestàs-celùmcontràxit et ìmbres]
nivesque deducunt Iovem; | nunc mare nunc silvae (H., epd 13).
[nivèsquedèducùntiovèm-nùncmarenù= ncsilvè]

III. 3p ia + elegiambus (3p da^1 + 2m ia)
Petti, nihil me, sicut antea iuvat
[pettìniìlme-sìcutànteàiuvàt]
scribere versiculos | amore percussum gravi.
[scrìberevèrsiculòs-amòrepèrcussù= mgravì]
Hic tertius december, ex quo destiti
Inachia furere | silvis honorem decutit (HOR., epod. 11)
[ìnachiàfurerè-silvìsonòremdècut&= igrave;t]

IV. Versus I et III: arch M (4p da + 2m tr^) + II et IV: 3m ia^
Solvitur acris hiems | grata vice | veris et Favoni
[sòlvituràcrisièms-gratàvice-vèris&egrav= e;tfavòni] (HOR., C. 1,4.1-4)
trahuntque siccas machinae carinas,
[traùntquesìccas-màkinècarìnas]
Ac neque iam stabulis | gaudet pecus | aut arator igni,
[àcnequeiàmstabulìs-gaudètpecus-àutar&ag= rave;torìgni]
nec prata canis albicant pruinis.
[necpràtacànis-àlbicàntpruìnis]

Aristophanium [- eum] - a)ristofa/neion me/tron - 7sy: da + 2 tr =3D 3m log ac =3D vel chor = + bacch =3D 2m chor^: -£ v v, -£ v -£ x [-£ v v -£, v -£ x]

o)/lbie ga/mbre, soi\ me/n (SAPPH. 16,1)
(òlbiegàmbresòimen).

Lydia dic per omnis (HOR., C. 1,8.1) (lìdiadìcperòmnis).
Sanguine viperino (HOR., C. 1,8.9) (sànguinevìperìno).=
Aristophanius appellatur quoque 4m an^.

Arsis - a)/rsij, subla= tio, elevatio - est tempus forte cum ictu apud Romanos et cum accentu apud coaev= os.
Opponitur thesi, quod est tempus leve.
At Graeci peculiari natura linguae fortem thesim et levem arsim fecerant. <= br> Nam tempus breve seu sine rhythmico accentu (=3Ddebile) apud Graecos dicitur a)/rsij et econtra syllaba quae habet ictum seu accentum (tempus firmum id = est forte) dicitur qh=3Dsij.
Apud Latinos autem arsis sonat 'elevatio' vocis ideoque syllabam indicat qu= ae intentiore voce enuntiatur et econtra thesis sonat 'positio' sc. vocis, quae demissiore voce enuntiatur.
Hodie fere omnes Latinos sequuntur, itaque -£ (arsis) v v (thesis); v (thesis) -£ (arsis).

Articulus - a)/rqron o(ristiko/n, a)o/riston a)/rqron - forma utitur propria apud Graecos, determinative et indeterminative.

Asclepiadeus - a)sklepia/deion - ab Asclepiade (s.III a.Ch.) appellatus:

     = Maior est 4p antisp (EPH.) vel ba= + 3 chor + ba (VICT.) vel ascl m + chor post VI sy =3D ba [2sy, s] + 3 chor + i= a (=3D16 sy)

-£ - -£ v v -£ | -£ v v -£ | -£ v v -£ v x/ [-£ v x] claus. gravis

te/gge pleu/monaj oi)/|n%, to\ ga\r a)/s|tron perite/lletai
[tènkeplèumonasòi-nòtogaràs-trònp= eritèlletài] [tònperitèlletai]
a) d' w)/ra xale/pa, pa/nta de\ di/yaij' u)pa\ kau/matoj
[àdoràcalepà-pàntadedì-psàiupac&a= grave;umatòs] [psàiupacàumatos]
[ Sappho MELWN G 1.53-55]
brodopa/xeej a)/gnai Xa/ritej deu=3Dte Di/oj ko/rai
e)/lqont' e)c o)ra/nw porfuri/an perqe/menon xla/mun ...
katqa/noisa de\ kei/shi ou)de/ pota mnamosu/na se/qen
tw\n e)k Pieri/aj: a)ll' a)fa/nhj ka)n )Ai/da do/mwi
foita/shij ped' a)mau/rwn neku/wn e)kpepotame/na.

quae tu neglegis ac | me miserum | deseris in malis (CAT. 30,5)
[quètunèglegisàc-mèmiserùm-dèseri= sìnmalìs] [dèserisìnmalis]
nullam, Vare, sacra vite prius severis arborem (HOR., c. 1,18)
[núllam, Vàre, sacrà | vìte priùs | séveris àrborèm] [sèverisàrborem] <= /o:p>

     = minor varie declaratur:
EPHEST. scansio antisp, alii vel logaoed, vel chor. =3D 3p ia chor =3D ba += 2 chor + ia =3D [b] + gl =3D dod II + dod I =3D b [s] + da + longum + da + 2ptr^ = =3D 12 sy (2 kw=3Dla aeolica)
x/ x -£ v v -£ | -£ v v -£ v x/ [-£ v x]

zw/w moi=3Dran e)/xwn | a)gro wti/kan
[zòomòiranèchòn- agroiòticàn]
pw/nwmen, to\ ga\r a)/stron perite/lletai] [pòmomèntogaràstrònperitèlletài] [sine caesura

Maecenas atavis edite regibus
[mécenàsatavís-éditerégibùs (HOR.= , C. 1,1)
Vatum divitibus consecrat insulis
[vàtum dìvitibùs cònsecrat ìnsulis] (HOR= ., C. 4,8)

     = Systema asclepiadeum 5 formas hab= et:

I: tetrastichon monocolon =3D 4 asclep m (HOR., C. 1,1.1-4).
Maecenas atavis edite regibus,
[mècenàsatavìs-èditerègibus]
o et praesidium et dulce decus meum,
[òetprèsidièt-dùlcedecùsmeum]
sunt quos curriculo pulverem Olympicum
[sùntquoscùrriculò-pùlverolìmpicum]
collegisse iuvat, metaque fervidis
[còllegìsseiuvàt-mètaquefèrvidis] <= /o:p>

II: tetrasticon dicolon =3D 3 asclep m + gl (HOR., C. 1,15.9-12)
Heu heu, quantus equis, quantus adest viris
sudor! quanta moves funera Dardanae
genti! tam galeam Pallas et aegida
currusque et rabiem parat
[cùrrusquètrabièmparàt]

III: tetrastichon dicolon (2 asclep m + pher + gl)
Nuper sollicitum quae mihi taedium, ascl m
nunc desiderium curaque non levis, ascl m
interfusa nitentis pher
vites aequora Cycladas gl

IV: tetrastichon dicolon (1.3 gl + 2.4 ascl m)
Sic te diva potens Cypri gl
[sìctedìvapotènsciprì]
Sic fratres Helenae lucida sidera, as m
[sìcfratrèselenè-lùcidasìdera]
ventorumque regat pater gl
obstrictis aliis praeter Iapiga as m

V seu Maior: tetrastichon monostichon (4 ascl M)
Tu ne quaesieris (scire nefas) quem mihi quem tibi
finem di dederint, Leuconoe, nec Babylonios
temptaris numeros. Ut melius, quidquid erit, pati! (HOR., C. 1,11)

Graeca: 1-2 =3D 2as m ac, 3 =3D hi, 4 =3D 11sy [3mioM^]
as m kai\ bo/llaj: ta\ pa/thr kai\ pa\ teroj pa/thr
as m kaggegh/ras' e)/xontej peda\ twnde/wn
9sy ae] tw=3Dn a)llaloka/kwn poli/tan,
[tònallàlocakònpolìtan]
11sy] e)/gwg'a)pu\ tou/twn a)pelh/lhmai
[egògaputùtònapelèlemài].

Aspiratio, sive Graeca siva latina (H), nullam vim habent (=3Dgradus 0), quod spectat syllabae quantitatem.

Assonatio vel consonantia = est iteratio quorundam litterarum similium: titubante tete Astropha - a)/strofa poih/mata - sunt carmina sine structura responsoriali.

Asynartèta - a)suna/rthta me/tra, non connexa - metra diversos copulant hythmos. Sunt: <= o:p>

kaqara/:

     = elegiambus, giambelegus;

e)pisu/nqeta:

     = composita;

mikta/, mixta:

     = henoplium + ityph, 4m da + ityph =3D v. archilocheus,

     = 3m da^ [penthemimeres] + 2ia ac,

     = 3m da^ + 3m ia^ =3D elegiambus seu encomiologicum metrum;

     = 3m ia^ + 3m da^ =3D iambelegus

     = 2m ia ac + lk,

     = 2m ia ac + ithyph,

     = 3m da^ + 3m ia^ + 3m da^ =3D platonicus,

     = 3m ia^ + 3m da^ + 3m ia^ =3D pindaricus.

Asyndeton est dissolutio, absentia vinculi et coniunctionum: est

     = conclusivum

vinum non accepimus, pug= nare non possumus

     = explicativum

potes sine vitio pati, p= eregrinationem eius tulisti

     = enumerativum

veni, vidi, vici<= /i>

     = summativum

aqua, terra, spiritus, o= mnia ista

     = adversativum

ex propinquitate benevolentia tolli potest, ex amicitia non potest

.

Ataxia est defectus coordinationis.

Atellana fabula fere quae= dam est comoedia, quae eisdem utitur metris.

Attacco cletico - incipit cum invocatione ad deum vel ad deos: Tu, Regina potens, Diana - (/Hra tima/essa, Laki/nion a(/ to\ quw=3Ddej | polla/kij ou)rano/qen nisome/na kaqorh?=3Dj.

Auxesis est incrementum, quod fit cum magna videntur etiam quae inferiora sunt, quoties gradibus ali= quot pervenitur, non modo ad summum, sed interim quodammodo supra summum. <= /o:p>

B

Baccheus - Bakxei=3Doj - est pes ionicus a minore acephalus: v ` 3m bacchius v = ` - v ` - v ` - v ` - . 4m bacchius contractus tertio pede habet ia vel s. <= /o:p>

Barbarismus est vox extranea [pronuntiatu vel scripto], vel pars orationis vitiosa= . In poesi dicitur metaplasmus, in peregrina barbarolexis. Soloecismus "est vitium partium orationis contra regulam artis grammaticae".

Baritonèsis est lex accentus Latini, qua numquam acuitur ultima syllaba. Est quoque nota peculiaris dialecti Aeolicae.

Barrett Lex: Bacchilides potissimum in initio et in fine periodi non segregat = - v - x, etiam cum elementum anceps sit breve.

Bartolomae lex: aspiratio prioris duorum consonantium transit in alteram paq-skw = =3D pa/sxw.

Basis hodie indicat partem liberam versus vel membri, quae praecedit rhythmu= m: Basis Aeolica seu Hermanniana, libera forma utitur: | \x x | =3D \- - vel |= - v | vel | v - | vel | v v (raro); videtur esse reliquia libertatis metricae, cum versus tantum in fine legibus vincieretur.

Bentley-Luchs Lex: in versibus et membris iambicas formas habentibus polysy finalis = si sit in ultimo longo, anceps praecedens est longum vel bisy vv - | v ^.

Biceps est longum divisum in 2 breves, quae itaque habentur ut unitas vv. Dici quoque potest:
duo breves ante principem si producuntur in longam vocantur biceps, vel generaliter:
tria longa in membro fere semper biceps habent (praeter ultimum anceps).
Lex tertii bicipitis
est: in 6m non datur caesura post III bicipitem, s= c. numquam dividitur versus in duas partes pares.

Bilinguismus est scientia activa duorum systematum sermonum.

Blank verse est 5m ia Anglorum

Boiscus est octometer ia^:
Boi/+skoj a(po\Kuzikou=3D, kainou=3D grafeu\j poih/matoj,
to\n o)kta/poun eu(rw\n sti/xon, Foi/b% ti/qhsi dw=3Dron.

Brachilogia non secus ac ellipsis est elocutio per breviores sententias expressa: coeperunt omnes ludere, animalia currere, sidera lucescere.

Brevis - sullabh\ braxei/a - est mora brevis, sh=3Dma, tempus primum - xro/noj prw=3Dtoj.
Brevis
declarat brevia tempora; in musica valet chroma.
Breve divisibile est syllaba brevis quae potest solvi in duas breves (irrationales).

Brevitas [concisione] est peculiaris nota stili asyndetici. <= /p>

 

C

Caesura [caedo, recidere] - tomh/ [te/mnw] - seu pausa, divisio, partes rhythmi indicat in versu:

     = Titire|, tu patulae | recubans | sub tegmine fagi.

     = Principalis fit in fine verbi, in medio pede;

     = dicitur masculina post arsim, feminina post thesim pedis;

     = si autem fit in fine pedis et verbi dicitur diaeresis | Titire |. <= /span>

     = Posita in medio versu fere pedes inter se componit et diversa membra - kw=3Dla - coordinat et coniungit.

     = Secundaria caesura cohabitat cum principali.
In 6m est

     = semiternaria vel trithemimera - triqhmimerh\j tomh/ - post III semipedem =3D post II longum, sc. post arsim= II pedis:
` v v ` | v v [ ` - , ` | -];
cohabitat cum semiseptenaria:
Xruso/qemij | kai\ Laodi/kh | kai\ )Ifia/nassa dsdsd

     = semiquinaria vel penthemimera - penqhmimerh/j - post V semipedem
=3D post III longum, sc. post arsim III pedis:
` v v ` v v ` | vv ];
est principalis et dividit ver= sus in duas partes harmonicas et varias, quae habent eundem numerum temporum forti= um:

mh=3Dnin a)/eide, qea/, | Phlhia/dew )Axilh/oj ddsdd masc.

Arma virumque cano | Troiae qui primus ab oris (Aen. I,1) masc.
nos patriam fugimus: | tu, Tityre, lentus in umbra (VERG., b. 1,4). masc.

     = Feminina seu trochaica - kata\ to= \n tri/ton troxai=3Don - cadit post sy brevem thesis:
` v v ` v v ` v | v =3D post III tr:
)/Andra moi e)/nnepe, Mou=3Dsa, | polu/tropon, | o(/j ma/la polla/ (+ buc.)=

ò pas-sì gravi-òra, | da-bìt deus-hìs quoque-fìnem (Virg. Aen.= I 199) fem.
labitur et labetur | in omne volubilis aevum (Hor., ep. 1,2,43) fem.

Feminina apud Homerum superat 40 %, apud Vergilium 85 %; abundat apud Ennium et Lucretium. Rara est diaeresis post longum:
sparsis hastis longis | campus splendet et horret (ENN., sat. 15)

     = semiseptenaria vel hephthemimera - e)fqhmimerh/j - post VII semipedem
=3D post IV longum, sc. post arsim IV pedis:
non omnes arbusta iuvant | humilesque myricae (VERG., b. 4,4) c7
Tityre, tu patulae | recubans | sub tegmine fagi (b. 1,1) c5 + c7
Infandum, regina, | iubes | renovare dolorem (Aen. II,3). c5t + c7

     = bucolica - tomh\ boukolikh/ - ant= e V longum (in Verg. Buc. 33 exempl= a):
namque erit ille mihi | semper deus;| illius aram c5 + b||
saepe tener nostris | ab ovilibus | imbuet agnus (b. 1,7-8) c5 + b|| <= /o:p>

Particulae w, kai, alla, neque ante caesuram neque in fine versus ponuntur;
postpositivae ara, gar, goun, de, men, mhn, oun, an, neque post caesuram. <= o:p>

Sine caesura rhythmus fit fere ineptum:
aurea scribis carmina, Iuli, maxime vatum.

Calcidica metra sunt Aeolica.

Canon - kanw/n, regula - Byzantinus est sequentia hymnorum, cuius plurimae strophae innituntur stropha basi: sunt novem carmina (ut sunt 9 hymni bibli= ci) varia et metro et melodia et numero tropariorum (stropharum), sed metrice et melodice innituntur prima stropha typo seu irmo.
Postea carmina octo facta sunt, amissa str innitente cantico Moisis morient= is, in quadragesima primum proclamata et postea amissa ex toto). Canon musicalis imitatur lineam melodicam, quam instrumenta vel voces certis intervallis iterant.

Canticum -a in theatro habebantur carmina quae canebantur extra scaenam comitan= te fibula, dum actor in scaena tantum gestus exhibebat. Variissimis metris sunt exarata, potissimum apud Plautum.

METRA CANTICORVM DRAMATVM sive a solo dictorum si= ve a duobus [it. duetto] lyrice reci= tatorum, sunt potissimum dimetri e tetrametri catalectici e acatalectici sive iambic= i, sive trochaici, sive anapaestici, sive bacchei et cretici, interdum quoque choriambi, glyconei et ionici. Addendum his est colon reizianum x -' x -' x, quod si praecedat 2mia constiuit versum reizianum.
Raro anapaesti accentum et ictum sociant, e contra bacchei et cretici saepe sociant accentum et ictum.
Bacchei in prima pedis habet v vel v v vel -, raro uterque longum solvitur.=
Cretici quoque saepe habent formam v v v v v, raro v v x v v.
Saepe incerta est divisio membrorum et responsio strophae et antistrophae. =

Carmen est sermo numerosus legibus certis innixus, proximus musicae, cum qua peculiari vinculo vincitur, ita ut iure asseverari possit utramque, Poesim scilicet et Musicam, nonnisi unum illud aeternum Verbum exprimere conari, p= er quod omnia pulchre et harmonice - ko/smoj - facta sunt: ''Su questa via infinita che le unisce, vennero fondate due città: la Musica e la Poesia. La prima sorse, in parte, da questo istinto al muoversi che attira = il Suono verso il Verbo, da questo desiderio vitale di uscire da se stessi. dal fascino dell'Altro, dall'avventura che consiste nel voler prendere possesso= di un senso che non è il proprio; la seconda scaturì da questa salita o discesa del Verbo alla sua stessa origine, da questa urgenza non m= eno vitale di rivisitare il luogo di terrore dove si passa dal non essere all'essere'' (Em. Nunes).
Igitur fortasse conectenda perantiqua doctrina est de re metrica cum theoria musicali, ad carmina melica quod attinet, cum theoria declamatoria, ad carm= ina quod spectat recitata, demum cum otpica [visiva] arte, ad carmina uni lecto= ri legenda. Apud Romanos carmen genus sollemne indicabat:

     = Carmen Arvale vel fratrum Arvalium a sacerdotibus in arvis lustrandis cantitatum s.VI-V a.Ch. [a.218 adscribitur], bimembre (si responsorium habentur tres acclamationes):
Enos Lases iuvate Enos Lases iuvate Enos Lases iuvate
neve lue rue Mar Mar | sins incurrere in pleores [luem, ruinam, siveris]
[Lari, assisteteci: né peste o rovina, o Marte, o Marte, permetti ch= e si abbatta sui più];

     = Carmen Nelei versibus saturniis: Toppèr fortùnae | cómmutántur hominibus
[in un attimo cambiano le fortune degli uomini];

     = Carmen Priami item versibus saturniis; - Carmen Saeculare Horati, strophis sapphic= is;

     = Carmen Saliare (VI-V s.), versibus rhythmicis a sacerdotibus Saliis cantitatum.

     = Carmina convivalia, einsidlensia, figurata, lustralia, triumphalia.
Cato (De agr, 141) tradit integ= rum carmen Ambarvale [lustrale], quod paterfamilias in ritu purificationis agro= rum Marti fundebat, contra cuisque generis calamitates.

Mars pater, te precor quæsoque
uti sies volens propitius =3D ut sis
mihi domo familiæque nostræ.

Casus - ptw=3Dsij: o)nomastikh/ nominativus, genikh/ genitivus, dotikh/ dati= vus, ai)tiatikh/ accusativus, klhtikh/ vocativus.

Catachrèsis - kata/xrhsij, abusus - fit si vox adhibetur pro alia qua lingua caret: ingredi portas Inferi.

Catalecticus - a)kata/lecij, cessatio - appellatur versus vel series metrica carens= una vel pluribus ultimis syllabis. Dicitur catalecticus^1 (in syllabam) si ulti= mus pes habet unam sy, catalecticus^2 (in dis(s)yllabum) si manent duo sy.
Dicitur brachycatalexis si int= egrum metrum elidatur (elementa omissa sunt duo: ex v -' v -' | - -' ^ ^), hypercatalexis si sy augeatur.
A.M. DALE, The Lyric Metres of Greek Drama, Cambridge 1968, 18) et alii hos terminos fictitias quaestiones v= ocum ('unreal problems of terminology') habent. In metris iambicis et trochaicis videtur omissum elementum breve:
v - v - - v - vel v - - || - v - v - v - vel - - v.

E.c. Esch. Ag., 385
bia=3Dtai d' a( ta/laina peiqw/
v -' - -' v -' v -' - ^ ;

Eur. Phoen. 1025
xalai=3Dsi/ t' w)mosi/toij
v -' v -' v -' - ^.

Interdum fit in duobus pedibus proximis: v - v - vel - v - v - -.

E.c. Eur. Phoen. 1039
bronta=3Di de\ stenagmo/j
^ - ^ -' | -' v -' v.

Item io min v v -' - v v -' ^.
Huiusmodi elementi amissio (syncopes) frequentior est in fine membri (colon= ) et vocatur catalexis:
v -' v -' v -' - ^ || -' v -' v -' v -' ^
vel brachycatalexis si elementa omissa sunt duo:
v -' v -' - -' ^ ^ || -' v -' v -' - ^ ^.

Catalexis communior est in metris iambicis et trochaicis dictis et cantitatis. <= br> Dimeter anapaesticus catalecticus duo brevia elementa amittit:
v v -' v v -' v v -' -.

Inscriptio apud Seikilos (post s.II a.Ch.) exempla exibet elementorum longorum, productorum post elementa brevia amiss= a, et in catalexi et in corpore membri;
Mesomedis (s.II p.Ch.?) quoque hymni testantur similia de catalexi.
Paeana Berolinense procedit ultra in alterandis metricis valoribus elemento= rum.
Metricologorum sententia de productione brevium post amissa igitur confirma= tur saltem quod spectat s.I p.Ch., hypothetice in anteactis.
=

Caudatus (versus) cf. versus.

Causam dicere est pati processum.

Cento est carmen quod constat versibus vel membris aliorum auctorum ad novum sensum struendum. Clarissimus est Cento Vergilianus.

Cherileus seu Difilius est hem + prosodiacus dodecasemus [sapph]:
` v v ` v v ` v v ` | - ` v v ` v v `
Pleisqeni/daj Mene/laoj | ga/ru qelciepei=3D (BACCH. 15,48)
Plèistenidàsmenelàos-gàruitèlxiepè= ;i.

Chiasmus - xiasmo/j - est figura stili, sc. symmetrica collocatio verborum in m= odum litterae X Graecae [crucis Graecae]: pro vita hominis nisi hominis vita reddatur; iniquorum supplicia et praemia ac merita iustorum (CYP., ep. 58,1= 1); fragile corpus animus sempiternus movet. Chiasmus semanticus est antimetabo= le.

Choliambus - xwli/amboj, claudus - appellatur quoque
Hipponacteus
vel skazon - ska/zwn, claudicans: est 3m ia= in ultima sede habens s vel tr, itaque rhythmus improviso mutatur: =

Miser Catulle, desinas ineptire (CATULL. 8,= 1)
[misèrcatùlle-dèsinàsineptìre]

o(/kou to\n e)/rpin o( sko/toj kaphleu/ei.<= br> [okùtonèrpin-òscotòscapelèuei]

Choliambi dicuntur quoque 4m tr Graeci qui in penultima sede longam pro brevi ponunt, ideoque versus claudicat (xw=3Dloj).

Choralis lyrica appellatur quae a choro est canenda: ut Parthenion (Alcmanes), Dithyrambus, Epinikion, Epithalamium, Hymnus, Odes, Paeana, Threnos. <= /o:p>

Choriambus - xorei=3Doj, choreus + i)/amboj, iambus =3D ` v v ` .

     = 2mch habet duas formas: alteram rigidam:
- vv - xx'xx', vel xx'xx' - vv -;
alteram flexibilem polyschematicam:
- v - v - v v - (quattuor elementa, interdum quinque vel sex, solutis longi= s et choriambus); quae probabiliter interpretanda est ut series dactylico-trocha= ica, cum metro trochaico in prima parte, - v - v, liberis variationibus quantitativis in primis duobus elementis, ut fit in gl et da aeolicis.
Corinna adhibet saepe, Pindarus et Sophocles (Phil. 204-8).
Euripides utitur saepius cum gl, et Aristophanes probabiliter in parodiam vertit centone Ran. 1309-22. Non raro prima pars tribus elementis constat.
Dantur quoque systemata gl + 2m polyschematica, ut in Eur. Hel. 1031-18; Phoen. 202-13 {XOROS}:

Tu/rion oi)=3Ddma lipou=3Ds' e)/ban [str. a
a)kroqi/nia Loci/#
Foini/ssaj a)po\ na/sou
Foi/b% dou/la mela/qrwn,
i(/n' u(po\ deira/si nifobo/loij
Parnasou=3D katena/sqh,
)Io/nion kata\ po/nton e)la/-
t# pleu/sasa perirru/t%
u(pe\r a)karpi/stwn pedi/wn
Sikeli/aj Zefu/rou pnoai=3Dj
i(ppeu/santoj, e)n ou)ran%=3D
ka/lliston kela/dhma.

     = 4m chor - raro purus - vocatur epionicum comicum - kwmiko\n e)piw/nikon.
` v v ` ` v v ` ` v v ` v v ` [tantum Graece]

     = 4m chor^ ` v v ` ` v v ` ` v v ` ` x = eupolideus
Si in I sede est chor purus dicitur cratineus. Saepe in ultimo choriambo anaclasis habetur:
` v v ` ` v v ` ` v v ` v ` v `
nh/pluton ei)/luma kakh=3Dj a)spi/doj a)rtopw/lisin
nèplutonèi-lùmakès-àspidosàr-top&= ograve;lisin

Chorus - xo/roj- est coetus ad canendum deputatus. In theatro saepe agit velut persona dramatis cum ceteris colloquens.

Circumitio est tropus, circuitus verborum ad vitanda verba quae sacra [tabù= ;] habentur.

Classicismus augusteus extollit laborem limae et perfectionem formalem. Poeta conat= ur seipsum ut tipum proponere, novam figuram, novum ei)=3Ddoj per cultum melod= icum verborum et proportionem partium carminis: emendatus, exactus sunt termini usitatissimi.
Nascitur aesthetica ‘decori' -pre/pon - quae extolllit mediocritatem - meso/thj - inter excessus, qui sunt kaq' u(perbolh/n et kat' e)/lliyin; et contraponuntur lepos (neotericorum) et decor (neoclassicorum). Veluti insig= ne fuit illud Horati: simplex et unum.

Clausula dicuntur ultimae syllabae quae concludunt sententiam vel membrum (ubi magis aures consistunt) iuxta peculiares leges rhythmicas peculiaribus successionibus syllabarum longarum et brevium, sc. innititur quantitate:

     = 2tr (2ch) - v - v servitutem

     = epitritus 2 - v - - servituti

     = epitritus 4 - - - v commendatus

     = 2s - - - - commendatos

     = 2cr (geminus cr) - v - - v - gloriam tradere

     = paeon I + cr - vvv - v - esse patiemini

     = cr + tr/s - v - - x esse consortes

     = paeon I + tr/s - v v v - - esse videatur [CIC. 83%]

     = paeon IV + s v v v - - - propria libertas

     = cr + 2tr - v - - v - v censui persequendum

     = cr + 2s - v - - - - - in servitutem ducuntur

     = tr + cr - v - v - saepe nobilis

     = s + cr - - - v - exspectabimus

     = tr + chor - v - v v - dona nostra deis

     = chor + tr - v v - - v dona eademque

     = s + chor - - - v v - certa laetitia

     = chor + s - v v - - - tempora commenda

     = da + tr - v v - v urbis et orbis =3D adonius.

Cicero conatus est accommodare leges rhythmicas Graecas indoli sermonis latin= i. Rhythmus seu numerus fit non solum per electionem vocum, assonantiam, parallelismum, contrapositionem, sed potissimum per clausulas metricas. Ext= ant clausolae in initio (parum exploratae), in medio et in fine, quae rhythmum orationis extollunt, propterea potissimum tractatae sunt: ''Versus aeque pr= ima et media et extrema pars attenditur... in oratione autem pauci prima cernun= t, postrema plerique'' (CIC., de or. 3,50,162)...
Perspicuum est igitur numeris astrictam orationem esse debere, carere versibus'' (ib. 3,56,187).
Leges rhythmi, ad sententiam peritissimi viri Zielinski, et leges clausular= um non aliae sunt ac leges ipsius latini sermonis: ''Fluit omnino numerus a pr= imo tum incitatius brevitate pedum, tum proceritate tardius. Cursum contentiones magis requirunt, expositiones rerum tarditatem'' (CIC., Or. 63,212). Ad Ciceronis sententiam (Or. 63,212-64,218) potiores clausulae sunt:
<= /p>

     = 1. dichoreus - v - x esse possit serviatis cr + dich - v - | - v - v obtinendae salutis censui persequendum diutissime commoratur (10 % apud CIC.)

     = 2. dispondeus - - - - commendetis effecisti

     = 3. cr + s/tr - v - | - x prodeant ipsi esse facturos Domino teneremus (23,3 % apud CIC.)

     = 4. dicreticus - v - - v - gloriam tradere libertate decernitur (11,1 CIC.)

     = 5. paeon 1 + s/tr - v v v | - x esse videatur (6,9 %apud CIC.)

Rariores sunt:

     = 6. paeon 4 + s/tr v v v - | - x propria libertas studia ducuntur voluit et aud= iri voluit adoremus

     = 7. s + cr - - | - v x exspectabimus adulescens nobilis

     = 8. paeon 1 + cr - v v v | - v x esse patiemini

     = 9. paeon 1 + s - v v v | - - potuisse superare esse videatur=

Ceterae clausolae formam habent - - - | - v= - x (8,7 % apud CIC.)
- - - | - v x (7,2 % apud CIC.)
- v v - | - v - x (2,4 % apud CIC.)
- v - - | - v - x (1,7 % apud CIC.)
v v v v | - x (0,6 % apud CIC.)

tantamne unius hominis incredibilis ac divi= na virtus [dich]
tam brevi tempore lucem adferre rei publicae potuit [ch + paeon I]
ante ostium Tiberinum classem hostium videbatis [ch+cr+ch]
hostium praedonum navem esse audiatis [dich]
Vitantur econtra claus: d + s et choria + s:
Pro di immortales! [disp]

Ex clausulis ipsi prodeant vel prodeant ipsi Cicero eligit alteram: cr + s (CIC., Or. 70,232; cf 66,222).
''Nec ego cum praecedentes pedes [ v v - v - - ; epitr. + v - -] posui, leg= em dedi ne alii essent; sed quid fere accideret, quid in praesentia videretur optimum ostendi'' (QUINT., inst. IX,4,109).
''Cursum contentiones [sermones] magis requirunt, expositiones [historiae] rerum tarditatem'' (CIC., or. 63,212).
Varietas apud poetas fit magna 'procreatio numerorum', et apud auctores mai= or usus poeticarum vocum cum consequenti rhythmo poetico et clausulis poeticis= .
Clausulis usi sunt quoque christiani auctores Minucius, Cyprianus, Lactanti= us, Augustinus, qui: ''In meo eloquio - inquit - quantum modeste fieri arbitror, non praetermitto istos numeros clausularum'', licet accentuativas novisse testetur (doctr.chr. 4,20,40). =

Cleomacheion appellatur di io purus: ` v v v ` v v v

Climax seu gradatio est progressio ascendens vel descendens verborum; est simplex, cum homoeoteleuto et polysyndeto vel asyndeto: gessisse se negant = et gerere festinant (CYP., Don. 9); non tantum respuimus verum et revincimus et quoti= die traducimus et de hominibus expellimus; ut gladium ignem crucem bestia torme= nta contemnat.

Colarion - kwla/rion - parvum colon (=3DKurzvers) ut adonius, dochmius, reizian= um.

Collaterales dicuntur versus homoeoteleuti post caesuram penthemimerem et finem:
in commune precum | demus communia vota
nos velit ut secum | summa pia gratia nota.

Collisio fit cum vocalis abicitur vel etiam consonans cum vocali in congressu verborum: dicta alta =3D dictalta, verum est =3D verumst, canem alliga =3D = canalliga. Item in compositis adverbiis deinde, deinceps, dehinc, proinde, qui in scansione leguntur dinde, prinde.

Colon - kw=3Dlon, membrum - est elementum metricum; est pars versus et perio= di, quae fere numquam excedit numerum duodecim syllabarum.
Eius 'identitas' deducitur ex iteratione in aliis contextibus.
Graeca carmina innituntur paucis colis communibus.
Plures pedes vel plura metra in colon coalescunt.
Nonnulla cola adhibentur ut versus arthrodici, ut est glyconeus kata\ sti/x= on, et varie adhibentur a Graecis et Latinis. Sapphicus 11sy, in tertia linea, = apud Sappho est colon, apud Horatium versus.
Re autem vera cola sunt partes periodi, etenim nota peculiaris versus est sy finalis, quae nequit esse anceps neque habere hiatum. Individualitas patet = ab eius iteratione in aliis compositionibus et contextibus.
Coaeva carmina versuum successione constant. Versus cum fine verbi finitur; ultimum elementum versus est sempre longum, quia mora in fine versus ancipi= tem quantitatem facit syllabae finalis, itaque syllaba brevis inveniri potest in elemento longo: syllaba breuis in elemento longo.
Lyrica Graeca versuum iteratione consistit - vel kata\ sti/xon, vel saepius varia iteratione membrorum breviorum, quae cola vocantur et satis sunt exte= nsa (fere octo elementa) ut nota definita ditentur, ut metrica organa. Quae cola constant vel partibus eiusdem generis (e.g. bina metra iambica vel quattuor dactyli), vel partibus heterogeneis (e.c. gl).
Hiatu vel syllaba breui in elemento longo invicem separantur. Item copulant= ur per enjanbement, sc. divisione verbi inter duo cola consecutiva. Item tantum dihaeresi notari possunt, ad moram indicandam vel non.
Dihaeresis significat divisionem inter verba in fine pedis vel membri; caes= ura indicat divisionem in medio pede.
Versus est igitur integra series membrorum inter moras, ut coaevae editiones Pindari habent.
In partibus lyricis tragoediae et comoediae systema metricum raro iteratur, quin saepe absunt notae, quae moras indicent versuumque structuram divident= .
Morae non coincidunt semper cum fine sententiarum, quin saepius in locis va= riis stropharum et antistopharum. Versus separantur certis in locis fine verbi et caesura vel dihaeresi. Cola praecipua sunt

     = 2mtr ` v ` x ` v ` x

     = lecythius =3D2mtr^ ` v ` x ` v `

     = ithyph =3D lec^ ` v ` v ` v

     = hypodochmius =3D ith^ ` v ` v `

     = glychoneus x/ x ` v v ` x x/

     = pherecrateus =3D gl^ x/ x ` v v ` x

     = telesilleus =3D gl aceph x ` v v ` x x/

     = reizianum =3D tel^ x ` v v ` x

     = adonius =3D r aceph ` v v ` x

     = enhoplius v ` v v ` v v ` x

     = prosodiacus =3D enh^ v ` v v ` v v `

     = alcmanius =3D 4mda ` v v ` v v ` v v ` v v

     = adonius =3D 2m da^ ` v v ` x

     = paremiacus v v ` v v ` v v ` x

Comma seu incisum est colon quod habet seriem incompletam pedum vel metrorum= vel sit colon^ (ex.g. commata pentametri da). Commoratio est mora in sententia.=

Communis sy - sullabh\ koinh/ - est sy anceps (x, o), quae sc. longa vel brevis esse potest: et tempus medium pronuntiationis requirit. Geminae consonae potissimum apud Graecos debilem positionem inducunt: tec-messa, Pro-cne, cy-cnus, smara-gdus; numquam corripitur in -bruo (MART. 5,11).
Breve est anceps cui sequatur h, nota aspirationis, vel duae consonae, quar= um prior s sit: unde spissa, vel in hiatu vel caesura et ante z: nemorosa Zacynthos.
Plautus et Terentius semper habent brevem mutam + liquidam, ceteri vero ancipitem, sed non bis in eodem versu: magnus ab int gro saeclorum nascitur ordo (VERG., b. 4,5)
quae p tribus p tre tradunt ab stirpe perfecta (LUCR. 4,1222)
et primo similis vol cri, mox vera vol cris (OV., met. 13,607).

Commutatio (antimetabolè) est iteratio cum variationibus.

Comoedia est genus dramaticum, cuis actio in bonam partem vertit.
Distinguitur comoedia palaia/, prisca, cuis potiores auctores sunt Epicharm= us, Eupolis, Cratinus, Aristóphanes; comoedia me/sh, de qua fere nihil scitur, et ne/a, quam coluerunt Philemon, Menánder, Diphilus.
Leges metricae et caesurae in comoedia parum servantur, anapaesti et soluti= ones sunt crebriores.

Latini versus recitati constant senariis iambicis, declamati cum musicis instrumentis, constant septenariis iambicis, octonariis iambicis, septenariis trochaicis.
Plautus (cf. M.Lenchantin de Gubernatis, Manuale di prosodia e metrica lati= na, MI-ME 1965, 93-105) notam peculiarem habet dividendi carmen per partes [it. blocc= hi] solutas a continuo sermonis.

METRA DIALOGORUM COMOEDIAE GRAECAE <= /p>

Metra dialogorum in Comoedia sunt plura atq= ue magis libera quam Tragediae.

Comoediae usitata metra sunt:

     = 1) tetrameter trochaicus catalecticus, cum caesura post II metrum. =

     = 2) tetrameter iambicus catalecticus, cum dihaeresi post 2mia,
arcte conexus cum pnigoj, cuius rhythmus, timpanis similis, metris iambicis= et clausola dimetri catalectici componitur.

     = 3) tetrameter anapaesticus catalecticus: metrum sollenne, quo utitur Aristopha= nes (Nub. 961 ss., Ran. 1006ss), cum Eschilum loquentem inducit de sermone iusto, e contra tetrametro iambico catalectico utitur cum Euripidem loquentem induci= t (Nub. 1036 ss., Ran. 907ss).
Dihaeresis fit post II metrum.

     = 4) eupolideus est dimeter choriambicus polyschematicus
v v ` x | ` v v ` | v v ` x ` v `.

     = 5) dimeter anapaesticus spondeo et dactylo utitur, perraro autem post dactylum ponitur, ne series 4 brevium fiat.
Metra dihaeresi dividuntur.
Series dimetrorum acatalecticorum interrumpitur, fere certis intervallis, dimetro catalectico, v v ` v v ` | v v ` -, paremiaco vel proverbiali appellato, quia sententiae huiusmodi (paroimi/ai) colis istis declarantur. =
.

 

Compar est isocolon continens parem numerum syllabarum.

Computer-Lyrik est quoddam novum genus carminum, quod computatro utitur. <= /span>

Conduplicatio, reduplicatio seu iteratio - epanadyplosis est cum finis est initium: u= t si cum cadentia inciperis periodum, et cum eadem cadentia finires. =

Conformatio saepe fit progymnasma seu exercitium compositionis. =

Congeries - sunaqroismo/j - accumulatio, coacervatio est dictionum, res varias significantium enumeratio.

Coniectura seu stoxasmo/j est inductiva actio ad reum detegendum.

Conscientia, cognitio, peritia, usus: est gradatio intellectus et actionis, cuius adiectiva sunt: conscius, gnarus, peritus, prudens, consultus, providus, providens (rerum futurarum =3D it. del futuro), rerum sciens, compos sui et contraria: imperitus, ignarus, rudis, inscius, fastidiosus [it. annoiato] s= ui, imperitus (iuris).

Consonantes (articulationes) sunt occlusivae, bilabiales, dentales, simplices et geminae.

Consonantia [it. allitterazione, assonanza] est iteratio sonorum proxim, ut rima in fine vocis.

Contacium - konta/kion - est forma poetica carminum Byzantinorum, cuius a/kmh/ ponitur s.VI [Romano Melodo, o( mel%=3Dj].
Constat strophis plurimis coniunctis per acrostichum et clausis per eundum rhythmum [ritornello] accentuativum, numero syllabarum et accentibus fixis.= I stropha est specimen [modello] ceterarum et dicitur hirmus, qui perfecte ab ceteris strophis iteratur.
Hymnus constat 18-30 vel pluribus oi=3Dkoi seu tropariis [stanze], quorum e= adem est structura rhythmica, idem versuum numerus metrice et melodice responden= tium primo oi)=3Dkoj, qui dicitur ei)rmo/j, et frui potest novo vel alieno rhyth= mo.
Contacium incipit cum prooemio seu koukou/lion, metrice ac melodice aliud ac ei)rmo/j et troparia, quo argumentum proponitur cum precibus et concluditur= cum e)fu/mnion [it. ritornello].
Structura est syllabica et accentuativa, genus novum Graecum, magis proximu= m, praeter quantitatem, antiquis carminibus lyricis et modis Syris, ut videtur= .
Canitur a solista, e)fu/mnion autem a choro [fidelium]. Strophae nectuntur = per acrosticum primae litterae, quod vel nomen auctoris indicat vel tantum ordi= nem alphabeticum.
Ad mentem d.v.Bosio contacium est homileticum carmen.

Contacarìa sunt collectiones contaciorum, sc. Hymnarii.

Contaminatio est ratio (Romana) conficiendi unam ex pluribus fabulis.

Contentio est antithesis.

Contractio metrica indicat duo breves longam factas: v v =3D - =

Contradictio semantica est communior forma hoxymori.

Convivalia carmina Graeca et Latina sunt vulgata poemata conviviis apta.

Chorizontes - xori/zontej - separatistae, appellantur qui in Homerica quaestione auctorem Odysseae alium habent ac Iliadis, qui econtra non separant, appellantur sumple/kontej, unionistae. Item in metrica r(uqmikoi/, mousikoi= /, appellabantur antiqui qui musicam rhythmicam a metrica non separant, metrik= oi\ grammatikoi/ econtra separatistae.

Correptio - e)pano/rqwsij - corrigit seu variat quantitatem: in Graeca et Latina lingua vocalis ante vocalem corripitur (corrumpitur) seu fit brevis, nisi diphthongum constituat vel contractio sit: dia/, du/w, ai)/tioj; meus, impi= us, facio.

Correptio iambica seu brevis brevians est si ia fit pirrichi= us in eodem verbo: vol fit volo; accentus est in brevi vel in sy quae sequitur longam: ìnterclùde inimìcis còmmeàtum, t= i b i munì viam (Mil. 223); dì t i b bene fàciant semper, = quom àdvocatus mìhi bene es. Correptio attica fit in comoedia, si longa breviatur in positione debili [thesi].

Correptio epica seu in iatu fit si longa corripitur in fine verbi in thesi.
Correptio per enclisim fit post ictum accentus. ''Vocalem breviant alia subeunte Latini'', praeter genetivum archaicum: Rom i, genetivum et dativum quintae declinationis si praecedat vocalis: di i, non Fid i, genetivi pronominalis (excepto alterius), verbi fio absente r : f o, non fieri; vocativus verborum in -aius, -eius: G i, Pomp i.

Crasis - kra/sij - est mixtio vocalium duorum verborum quae coronide - korwni= /j, inflectio, curvitas, linea curva - notatur: w(=3Dristoj =3D o( + a)/ristoj, ke)utuxou=3Dsa =3D kai\ eu)tuxou=3Dsa.

Craticium carmen versus diagonalibus et transversis directionibus ponit.

Cratineus - ktati/neion - a Kratino comico appellatur versus 2chor + 2chor^ anac= l:
` v v ` x x x x | x x x x ` v `
eu)/ie kissoxai=3Dt' a)/nac, xai=3Dr' e)/fask' )Ekfanti/dhj (CR. fr.324a Ko= ck)
[èuiekìssocàitanàx-càirefàskekf&a= grave;ntidès].

Creticus - kretiko/j - habet formam ` v ` .
In comoedia saepe ponuntur (e.c. Ar. Eq. 304-10) cum paeone primo, qui est creticus cum longa soluta - v v v; paeon autene quartus: v v v -.

{XO.} )=3DW miare\ kai\ bdelure\ kra=3Dkta,= tou=3D sou=3D qra/souj {str. 1.}
pa=3Dsa me\n gh=3D ple/a, pa=3Dsa d' e)kklhsi/a,
- v -, - v - | - v -, - v -
kai\ te/lh kai\ grafai\ kai\ dikasth/ri', w)=3D
- v -, - v - | - v -, - v -
borborota/raci kai\ th\n po/lin a(/pasan h(-
- v v v, - v - | - v v v, - v -
mw=3Dn a)nateturbakw/j,
- v v v, - v -

Paeon II et III fere numquam occurrunt in Tragedia. Eschilus utitur belle pa= eone IV: Eum. 328-9
328 e)pi\ de\ t%=3D tequme/n% [e)fumn. a.
v v v - , v v v -
329 to/de me/loj, parakopa/,
v v v - , v v v -
330 parafora\ frenodalh/j,
v v v - , v v v -
331 u(/mnoj e)c )Erinu/wn,
332 de/smioj frenw=3Dn, a)fo/r-
333 miktoj, au(ona\ brotoi=3Dj.
5m cr ac seu teopompeus
6m cr^ a)/kr'e)p'a)/nqh kabai/nwn, a(/ mh/ moi qi/ghij, tw=3D kupairi/skw [àcrepàntècabàinòn-amèmòit= ighèis-tòcupàirìsco]

Cruciferi dicuntur versus omoeoteleuti in forma crucis in medio et in fine:
Angelico verbo castus tuus intumet alvus
ut fieret salvus homo tentus ab hoste superbo.

Cursus est structura rhythmica, accentibus innixa ultimis membri vel sententi= ae.
Evolutio rhythmica et successio tonicarum et atonarum iuxta leges de arte dictandi circuitus et breviores partes - kw=3Dla et ko/mmata, membra et inc= isa - numerose fingit.
Periodorum circuitum cursum oratoris Cicero vocat (De or. 2,10,39) aut verborum cursum (De or. 1,35,161; Springhet= ti, o.l., 94-197):

     = accentus 5 2
cursus planus x/ x x x/ x
nòstris infùnde omnìpotens Dèus
règna caelòrum
requièscat in pàce

     = 6 3
cursus tardus
x/ x x x/ x x
ecclesiasticus sive durus
sòrte partìcipes
sacramènto miràbili
èsse non pòssumus
incarnatiònem cognòvimus
dìgnos effìciant
concède propìtius

     = 7 2
cursus velox
x/ x x x x x/ x
glòriam perducàmur
Dòminum confitèmur
saècula saeculòrum
remèdium sempitèrnum

     = 6 2
trispondaicus
x/ x x x x/ x
èsse videàtur
mènte capiàmus
tèrra veneràtur
hilarianus nimis complexus est:
Nam nihil est incertius 8 sy
quam mors vel salus hominis, 8 sy
quia dum leti ludimus 8 sy
venit hora mortalibus - lacrimosa. 8 sy + 4sy [ c. velox]

Clausulae non inveniuntur apud Sallustium, Caesarem, Livium. Decursu temporum, quanti= tate amissa, accentum servant et harmonicam dispositionem.
Pro clausulis
` v - | ` x vel ` v - | ` v x
rhythmicus cursus postea adhibitus est: x/ x x x/ x (x) (series syllabarum = cum 2 certis accentibus).
Cursus velox
innititur 3sy (acc. in III) et 4sy (acc. in II=3DVII + II)= , a clausola - v - | - x - x vel cr.+ ep I: saecula saeculorum, remedium sempiternum, efficaciter consequamur.
Cursus tardus
innititur polysy cum accentu in II et 4syl cum accentu in= III (VI + III), a claus - v - v v v esse non possumus, amore certantibus, incarnationem cognovimus.
Cursus planus
innititur 2sy cum accentu in V et 3sy: accentus in II (= =3D V + II), a claus - v - x
nostris infunde profutura concedas promissa currentes
Cursus trispodaicus
(rarior) innititur polys cum accentu in III + polys= cum accentu in II, qui derivat a paeone I + ch: mente capiamus, dona sentiamus.=
Synthetica latinae linguae natura efficit ut in peculiari lumine collocentur voces, quibus maior sermonis vis inesset. Verba servilia nimium conferunt ad cursum:
poterit excusare c. velox
posset intellegi c. tardus
possit impleri c. planus

Item ad numerosam clausulam assequendam, infinito praeponitur verbum, vel subiec= tum postponitur verbo:
decreta servare c.planus
veritate sufficere c.tardus
domino gloriari c.velox.

In formis compositis passivis adhibentur auxiliaria fueram, fuerim, pro eram, = ero, participio tetrasyllabo praeposita ad efficiendum cursum velocem:

fuerat praestituta
fuerint confutati.

Item
et praedicari iussit et credi c.planus
et accepimus et tenemus c.velox
periculum religionis et fidei tardus

Pro clausulis prosa ‘rimata' orta est s.V-VI, praesertim in Gallia, Hispa= nia et Africa (homiliae s. Augustini). Assonantiae in incisis, quae clausulis carent, habentur.

     - Periodus bimembris cum duplici cursu veloci: ''Propter quod sicut dominus maiestatis dicitur crucifixus, ita qui ex sempiternitate aequalis est Deo dicitur exaltatus'' (LEO, ep. 165).

     - Periodus trimembris cum triplici cursu plano: ''In quo opere multum consacerdotis mei devotione gaudebo, et semper ipsius unanimitate laetabor, quia fraterna pax non nisi in una fidei confessione servatur'' (LEO, ep. 30= ).

     - Periodus quadrimembris cum cursu A B C B : ''Gaudeo exultanter in Domino de piissimo quem inter vos habetis affectu dum scripta vestra manifestant, et pastor gregem et grex ostenditur amare pastorem'' (LEO, ep. 172).

traditum noverimus c.velox
nosse poterìtis c.trispond
permiserìtis audere c.planus
noluerìmus obsistere c.tardus.
adiuta-est auferatur c.velox
dignum-est adiuvari c.velox

Non omnes quantitatem sentiebant: ''Afrae aures de correptione vocalium vel productione non iudicant'' (AUG., doctr.chr. IV, 24, 1O; cf mus. II, I; J.J. DELGADO, Latine scripta, Matriti 1978, 69-77; De numerosa S. Leonis magni oratione soluta: Pal. Lat.180[1962]441-448; variae sunt clausulae leoninae,= in quibus syllabarum quantitas congruit cum verborum accentu: Fr. Di Capua, Il ritmo prosaico nelle lettere dei Papi e nei documenti della Cancelleria Rom= ana dal IV al XIV secolo, I, Roma 1937).

Cyclicus pes vocatur ab antiquis anapaestus uti esset rhythmus irrationalis dactylicus. Cyrenaicum metrum est 2p an + 2p ia ac [hemiasclep + r^]:
kate/lamyaj, e)/deicaj e)mfanh=3D (EUR., Elec. 586).
[catelàmpsasedèixas-èmfanè]
<= /p>

D

Dactylo-epitriti sunt versus mixti: da + tr / s cf Aeolicum. <= /o:p>

Dactylus ` v v est pes temporum quattuor et trium syllabarum: longum + biceps.

     = 2mda - di/metroj - dactylicus seu dipodia dactylica habet formas:

     = 2mda ac ` v v ` v v metrum hymenaicum

     = 2mda^ ` v v ` v adonium ùrbis et órbis

     = 3mda - tri/metroj [3p da] habet tres formas:

     = 3mda ac ` v v ` v v ` v v

     = 3mda^1 ` v v ` v v ` penthemimeres seu hemiepes

     = 3mda^2 ` v v ` v v ` x henoplium

     = 4mda - tetra/metroj - [4p da]:

     = 4mda ac ` v v ` v v ` v v ` v v alcmani[c]um [metrum

     = 4mda^1 ` v v ` v v ` v v `

     = 4mda^2 ` v v ` v v ` v v ` x archilochium
proceph. v ` v v ` v v ` v v ` x

     = 5mda - pentameter - vocatur quoque metrum simonidium:

     = 5mda ^1 ` v v ` v v ` v v ` v v `

     = 5mda^2 ` v v ` v v ` v v ` v v ` x simmi(e)um

     = Pentameter Elegiacus - penthemime= res vel hemieps - penqhmimere\j tri/metron, h(miepe/j
` \vv ` \vv ` | ` v v ` v v `
Constat duobus hemistichiis seu vel membris, separatis a caesura-diaeresi, = quae semper est penthemimera, post terium dactylum^1.
In secundo hemistichio semper dactyli puri inveniuntur. Inventor dicitur fu= isse Ermesianactes Colophonius (s.III a.Ch.).
Est secundus versus distici elegiaci, post hexametrum. Pentametri nomen a nonnullis reicitur, qui antiqui interpretabantur: 2p da + s + 2p an =3D - \= vv, - \vv, - | -, v v -, v v - [=3D5m]

kai/ tij a)poqnvskwn | u(/stat' a)kontisa/tw (CALL. 1,5)
[kàitisapòtnescòn-ùstatacòntìsat&= ograve;]

labitur ex oculis nunc quoque gutta meis (OV. tr. 1,3,4)
[lábituréxoculìs-nùncquoquegùttame&igrav= e;s]
Raro unum nomen in hemistichio habent:
audit falsiparens | Amphitryoniades (CATULL., 68,112)
Protesilaeam | Laüdamia domum (CATULL. 68,74)
Bellerophonteis | sollicitudinibus (RUTIL.NAM. 1,450)

Pulcherrimi concinna verborum positione:
sive ea causa gravis, | sive ea causa levis (PROP. 2,9,36)
semibovemque virum | semivirumque bovem (OV. a.a. 2,24)
<= /p>

     = 6mda - hexameter - e(ca/metroj - dactylicus:

     = 6mda ac ` v v ` v v ` v v ` v v ` v v ` v v metrum ibycium

     = 6mda^1 ` v v ` v v ` v v ` v v ` v v ` m. choerilium seu diphilium

     = 6mda^2 ` \vv ` \vv ` \vv ` \vv ` \vv ` x hexameter dactylicus qui appellatur quoque versus heroicus seu pythius seu delphicus seu epicus.
Constat 6p da^2 [5 da/s + s/tr].
Nonnulli habent 4p da + ad.
Est I versus distici elegiaci.
Ad scansionem faciendam ratio agendi facilis: ante omnia lege versum <= /o:p>

conticuere omnes intentique ora tenebant

1. Declara elisiones: conticuer(e)omnesintentiqu(e)oratenebant
2. Tolle ultimas duo sy: conticueromnesintentiquorate -nebant
3. Distingue longas a brevibus iuxta leges generales: correptio, duplex con= sona conticu - erom - nesin - tentiqu - orate
4. Hex est dactylicus, quia in V sede est da
5. Caesura semiquinaria (penthemimera): nes || - in
6. Formula versus: d d s s d 5
7. Scansio versus: cònticu - èrom - nès || in - tènti - quòrate - nèbant

Quattuor primi pedes esse possunt da vel s, quintus fere semper da, sextus autem s v= el tr.

Potissimum hex in epica et carminibus narrativis adhibetur, didascalicis, satyricis. H= ex spondaicus (alexandrinus) frequentatur a Catullo. Praeter verba quaedam cretica, Ennius nunquam utitur brevi breviante raro autem synizesi; Ennius = et Ovidius raro elisionibus, frequenter autem Lucilius, Lucretius, Vergilius utuntur. Ennius primus Romae adhibuit; Cicero novis ditavit legibus Vergiliusque suavitate.

In I membro ictus et accentus raro coincidunt, in II saepe. Adhibetur
1.in carminibus epicis (Aen., Statius, Silius Italicus, Val.Flaccus, Claudianus),
2.in saturis (Lucil., Hor., Persius, Iuven.),
3.in carmine didascalico (Lucr.),
4.in carminibus pastoralibus (Buc.),
5.in variis (Catullus).

Caesura seu incisio semiquinaria seu penthemimera fit post arsim (=3Dl= ongam) III pedis, semiseptenaria seu hephthemimera post arsim IV pedis; trochaica = post primam brevem III pedis et bucolica in fine IV pedis.
Igitur hex est dicolus si caesura est semiquinaria, tricolus si semit. et semisept. Si caesura masculina deest in III pede, hephthemimera et trithemi= mera adsunt. Raritas caesurae femininae in III pede contradicit Hex Graeco.
Tamen in V pede caesura feminina frequentior est quam masculina.
Monosy vitantur ubi diaeresim prope caesuram principem producunt.
Post Ennium monosy in fine versus rariores sunt: verbum trium vel duarum sy frequentatur; Vergilius monosy utitur peculiaribus in versibus; Horati Satu= rae his utitur ut in familiari colloquio.
Rara fit diaeresis in IV pede cum mora sensus (caesura bucolica):

Pollio et | ipse fa|cit nova | carmina || pascite | taurum (Virg. Ecl. III 86).

Habet 17 sy si omnes pedes sint da, 12 si omnes s (=3D6mda ac).
Vocatur dactylicus si V pes est da, spondaicus si s.
S ubique ponitur; da ubique praeter VI pedem; tr tantum in fine (6mda^2). <= o:p>

Schema generale cum caesuris:
1 2 3 4 5 6 caes

` \vv ` \vv ` | \vv ` \vv ` \vv ` x semiq =3D pent

` \vv ` \vv ` v | v ` \vv ` \vv ` x troch =3D fem

` \vv ` \vv ` vv ` | \vv ` \vv ` x semisept

` \vv ` | \vv ` vv ` | \vv ` \vv ` x semi3 =3D trit + sem7 =3D hept

` \vv ` \vv ` vv ` \vv ` \vv ` x bucolica

Accentus verborum ictibus metrorum consonant in versu
spàrsis hàstis lòngis | càmpus splèndet-= et hòrret

Musicalis symmetria exprimitur in versibus
cùm subit ìlliùs | tristìssima nòctis imàgo
Tìtyre, tù patulaè recubàns sub tègmine fàgi
Rarus f l v i rùm rex ridanùs | campòsque per ò= mnis (VERG., g.1, 482)

t e n i nèc lanaè | per caèlum vèllera fèrri (ib. 397)
Ùnus quì nobìs | cunctàndo rèstitu&igrav= e;t rem (VERG., Aen. 6,846)
pàrturiùnt montès, nascètur rìdicul&ugra= ve;s mus (Hor., p. 139).

Holodactyli pulcherrimi apud Alcmanem: fr 74 Garzya: ou)/ m' e)/ti, parsenikai\ meliga/= ruej i(aro/fwnoi,
gui=3Da fe/rhn du/natai: ba/le dh\ ba/le kh/ruloj ei)/hn,
o(/j t' e)pi\ ku/matoj a)/nqoj a)/m' a)/lkuo/nessi poth/tai
nhlee\j h)=3Dtor e)/xwn,
a(/lipo/rfuroj i(aro\j o)//rnij.

Imitativi
quadrupedante putrem | sonitu quatit ungula campum (VERG., Ae. 8,596)
at tuba terribili | sonitu procul aere canoro / increpuit (Verg., Ae. 9,503)

Veloces dactyli fracti spondeo lentum motum oculorum Sinonis indicant: <= /span>

constitit atque oculis | Phrygia agmina circumspexit (Verg., Aen. 2,68).

Artificiosi apparent rari | nantes in gurgite vasto (Verg., Ae. 1,118-9)
arma virum | tabulaeque et Troia | gaza per undas

Hypermetri (eliditur sy sequenti) effectum sonorum dant:
iactemur, doceas; | ignari hominumque locorum-que
erramus, vento huc | vastis et fluctibus acti.

 

Epos homericum

[Prae caeteris carminibus epos homericum magis elaboratum videtur poetice, sive in structura generali, sive in particulari. Ira Achillis copulatur irae Agamemnonis, irae Iovis, irae deorum omnium, irae Herae. Item Ira Achillis copulatur cum Acheorum doloribus, ira Agamemnonis adversus Achillem cum pestifera nece, Ira Crisis cum morbis deorum ]

Mh=3Dnin a)/eide qea\ Phlhi+a/dew )Axilh=3Doj ddsdd

[mènina-èidete-à | pe-lèia-dèachi-lèos]
Iram, dive, trucem Pelidae concine Achillei sdssd

[ìram-dìvetru-cèm | pe-lìde-còncina-chìllei]
ou)lome/nhn, h(\ muri/' )Axaioi=3Dj a)/lge' e)/qhke,
innumeris horrenda olim quae pressit Achivos
polla\j d' i)fqi/mouj yuxa\j )/Ai+di proi/+ayen
luctibus; obscuro multas et compulit Orco
h(rw/wn, au)tou\j de\ e(lw/ria teu=3Dxe ku/nessin
heroum forte animas; ac frigida leto Hero H um
oi)wnoi=3Dsi/ te pa=3Dsi, Dio\j d' e)telei/eto boulh/, membra feris canibus praedam, alitibusque reliquit e)c ou(=3D dh\ ta\ prw=3Dta diasth/thn e)ri/s= ante omnigenis; (magni certo Iovis omnia nutu )Atrei/+dhj te a)/nac a)ndrw=3Dn k= ai\ di=3Doj )Axilleu/j.

ibant) ex quo, acres ad iurgia saeva coorti, regnatorque virum Atrides et dius Achilles, ruperunt pacquamque fidem et socialia vincla. <= /p>

     = 6mda kat'e)no/plion est varietas - diaforai/ - cum s in III et VI sede.

     = 6m miurus - mei/ouroj - desinit cum iambo vel pyrrichio.
Romani (Homerus) que longum faciunt, ut te enclyticum in arsi; Callimachi caesuram adhibent post III tr et spondeos in primis sedibus; item da in IV sede.

Dactyli Aeolici, syllabarum numerum certum habent [breves v v non contrahuntur= ].

Debilis positio habetur ante binas consonas, quarum prima muta et altera liqui= da vel nasalis sit. Manet brevis in oratione soluta, sed fit anceps in carmini= bus: Contrahit orator, variant in carmine vates | si mutam liquidamque simul bre= vis una praeibit. E.g. tenebrae, refluo (=3Dtene-brae, re-fluo), non autem abri= pio, sublatum (ab-ripio, sub-latum).

Decasyllabus est versus aeolicus decem syllabarum, ut alcaicus. <= /p>

Declamatio dicitur Graece mele/th.

Declinatio dicitur Graece kli/sij.

Demonstratio =3D hypotyposis, diatyposis, enargheia, evidentia, illustratio, suffiguratio, descriptio, effictio, subiectio, fit quando persona, res, loc= us, tempus tum scripto, tum voce, ita declaratur, ut cerni potius ac coram geri, quam audiri videatur, sc. ficta at viva et vehemens rei et eventus repraesentatio. Deiktikon seu demonstrativum est genus oratorium peculiare.=

Denotatio est nucleus semanticus qui permanet in quolibet contextu: usus verborum cum sua propria communiore significatione; connotatio autem est summa valor= um semanticorum quae verbum notant, sc. est factum per quod verbum augetur nova significatione, quae priori additur: leo =3D superbus, strenuus.

Descriptio - e)/kfrasij - est figura rhetorica, quae peculiarem locum extollit.. =

Deus ex machina in tragoedia est solutio difficilis conditionis dei auxilio.

Diachronia est ordo chronologicus (sermonis). Diachrònica est linguae pervestigatio per saecula, synchronica econtra est pervestigatio spectans a= evum peculiare.

Diacritica graphemata sunt symbola ad declarandas voces vel sententias.

Diaeresis - diai/rhsij - est distinctio syllabarum dyphthongi, per signum < &= uml; > declarata, quod Graece dialutika/ appellatur.
In metrica diaeresis est mora quae fit in fine verbi et pedis.
Caesura autem fit in fine verbi sed in medio pede. Diaeresis separat elemen= ta versus, caesura copulat. Incisio est generalior terminus qui indicat finem verbi.

Dialecti sunt sermones provinciae, in lyrica magnum momentum habentes, quia gen= era carminum peculiari sua dialecto utuntur: Ionica epos, elegia, iambus, epigramma, Aeolica melica monodica, Dorica lyrica coralis, licet non desint mixtiones.

     = Ionicae dialecti est usus h pro a (xw/rh, geneh/, i)htro/j), formae solutae (xru/seoj, pai/zeai, e)meu=3D), metathesis (kradi/h), syncopes (ti/pte =3D ti/ pote), apocopes (a/m pedi/on= =3D a)na\ pedi/on), declinatio homerica, et similia.

     = Aeolicae [Sapphus et Alcaeus] sun= t: psilosis, seu defectus aspirationis et spiritus aspri, baritonesis accentus prope sy radicalem (po/tamoj), geminatio (sela/nna =3D sele/nh), F initiali= s, verba in -mi (o)/rhmmi, ka/lhmmi), crasis...

     = Doricae potissimum a pro h (a(/ t= u/xa), contractio (kh=3Dnoj), et similia.

Dialephes est disiunctio sive hiatus et opponitur synaloefi. <= /p>

Diastoles - diastolh/ - in metrica quantitativa est dilatio, productio syllabae natura brevis:
omnia vincit amor, et nos cedamus amori (VERG., b. 10.69).

In metrica accentuativa est productio accen= tus: tenèbra, ''simìle a fosca notte giù venìa''.

Diiambus vel dyiambus est geminus iambus: 2p ia.

Dimeter - di/metroj - est sequentia duorum metrorum eiusdem naturae.

Diminutio - meiòsis - est extenuatio personae vel rei persuadendi vel mitigandi gratia.

Diphilius idem est ac versus cherileus.

Diphthongus est unio vocalium in unam longam; apud Graecos: ai - ei - oi - ui - au= - eu - ou - v - % - hi - hu; apud Latinos: au - eu - ae - oe - ei - oi - ui -= yi (a)rpui/a Harpyia, Ilityia); e.gr. ae ut Aeneas, oe ut poena (poëma di= visa est), au ut aurum, eu ut Eurus; ei apud antiquos tantummodo deprehenditur, = ut eitur.

Dipodia est sequentia duorum pedum eiusdem naturae.

Dispondeus est sequentia duorum spondeorum.

Dispositio seu taxis est ordinata series sententiarum.

Dissolutio habetur cum breves ponuntur pro longa, e.g. tribrachys pro iambo.

Dissolutum - asyndeton - est sermo c= opulis carens.

Distichus - duo versus - est stropha duorum versuum.

Distichus elegiacus 6mda et 5mda componitur.
hex ` \vv ` \vv ` | \vv ` \vv ` \vv ` x
pent ` \vv ` \vv ` | ` vv ` vv `

Teqna/menai ga\r | kalo\n | e)/ni proma/xoi= si peso/nta
a)/ndr' a)/gaqo\n peri\ v(=3D | patri/di marna/menon
[tètnamenàigarkàlon-enìpromacòisipes&ogr= ave;nta]
[àndragatònperiè-pàtridimàrnamenò= n]

Multas per gentes et multa per aequora vect= us
Advenio has miseras, frater, ad inferias
[Mùltas pér gentés - et mùlta per aéquora véctus
ádvenihás miserás, - fráter, ad ìnferiás]

[ODIO E AMO - Catullo c. 85 - Una drammatica intensità in due versi epigrammatici]
Odi et amo. Quare id faciam, fortasse requiris.
Nescio, sed fieri sentio et excrucior. [Odio e amo. Invano tu mi chiedi la ragione. La ignoro. Eppure sento che accade, ed io ne soffro acerbamente.]

Usitatissimus est quoque distichus epodicus.

Dithyrambus - diqu/ramboj - est carmen Dionysiacum, cuius metra praecipua sunt da-ep., = cr et bach. Chorus festivus in honorem Dionysi fortasse originem tragoediae de= dit (Aristoteles, Poetica) Ditrochaeus (dichoreus) est sequentia duorum trochaeorum.

Dochmius - do/xmioj, doxmo/j, obliquus - est ia + cr vel bacch + ia vel 2bacchius^ v= el huiusmodi.
Sunt fere 40 schemata ex solutione omnium longarum vel unius tantum:
x ` ` x ` .

     = Dochmius kaibelianus:
x ` v ` ` v ` .
1m doc Mukh/na fi/la [mukénáfilá] (EUR. Iph.T. 842ss)<= br> 2m doc a)/topon h(dona\n e)/labon, w)/ fi/lai
[atòponédonánelábonòfilái] <= /o:p>

xa/rin e)/xw zwa=3Dj, xa/rin e)/xw trofa=3Dj
[carìnecòzoás carìnecòtrofás]

     = Paraklausithyron Grenfell constat ver= sibus dochmiacis (Heroticum Fragmentum: CA 177).

Dodecasyllabus byzantinus non quantitate sed accentibus innititur. <= /p>

Dodrans (tres partes =3D 3/4 di.chor.:
x x - v v - vel - v v - x x)
est colon a Schroeder invento ad declarandum colarion pindaricum:
I - v v - v - édite régibùs =3D ar^ vel telesilleus acephalus;
II x x - v v - Maécenàs atavìs =3D ph^ vel hem. <= /o:p>

Dorica lyrica innititur dactylis et ponit spondeos in sede pari.

Dorica lyrica usque ad Ibycum notatur usu crebro dactylorum et aliorum symmetricor= um membrorum, necnon longarum periodorum et stropharum.
Ionicae et Lesbicae strophae saepe iterantur ut exemplares structurae, cum Doricae videantur arbitrariae compositiones ad peculiarem cantum.
Stesichorus et Ibycus utuntur triadico systemate, quo stropha et antistropha cum tertia alia metrica structura copulantur, quae epodus (h( e)p%do/j, sc. strofh/) dicitur. post quam sequentia iteratur ad arbitrium poetae.

Dubitatio seu aporia est simulatio quaerendi: unde incipiendum, ubi desinendum, quid potissimum dicendum an omnino dicendum sit.

Duplicatio est Graeca anaploké, seu iteratio verborum.

 

E

Echoici versus seu epanalectici seu serpentini seu reciproci habent partem pri= mam 6m non aliam ac secundam partem pentametri: Ordiar unde tuas laudes, o maxi= me Lari, munificas dotes ordiar unde tuas?

Ecloga vel egloga - e)klogh/, electio - dicitur carmen bucolicum. =

Egoge - e)/gwge - lex est ab Vendryès declarata: retrocedit accentus = si tertia ante ultimam syllaba est brevis (praeter e)tai=3Droj). Appellatur qu= oque lex trochaei: nominativus swth/r accusativus autem swth=3Dra.

Eidos - ei)=3Ddoj, ei)/dh seu diaforai/ - est species seu ordinatio (generis, versus).

Elegia est carmen distichis elegiacis exaratum: 6md^2 + 5mdbis^1. Funebris, martialis, mythica, erotica elegia primum calamo utebatur. Elegiambus vocat= ur quoque encomiologicus et est versus compositus et d et ia.

Elementum dicitur in versu iuxta schema abstractum, si autem de versu peculiari agitur, vocatur sy: primum elementum senarii est indifferens, sed sy potest esse longa vel brevis.

Elisio - e)kqli/yij - est truncatio vocalis vel diphthongi finalis ante vocal= em verbi sequentis nisi hiatus intersit: ille et =3D il-let, Troiano a =3D Tro= iana, id est pronuntiatio monca. Si vocales sunt duo tantum ultima eliditur. Plures = non eliduntur: a(/, ta/, ti/, etc. Elisio fit quoque si vocalis cum -m componat= ur. H nullam habet vim: multum ille habet =3D mul-til-la-bet. Elisio fit aphere= sis cum es, est: formosa est =3D for-mo-sast. Sed si me H amas fit si me| amas.=

Ellipsis - e)/lliyij - synekdoches, est suppressio elementorum syntagmaticorum, quae interdum obscuriorem reddunt sensum.

Elocutio est Graeca lexis.

Elogia sunt funebres tituli [canebantur cum carminibus triumphalibus]. <= /o:p>

Embateria sunt cantus [militares] agminis.

Emphasis est contraria ellipsi, sc. altiorem praebet intellectum quam quem verba per se ipsa declarant: "Virum esse oportet", "homo est ille", "vivendum est".

Enallages - e)nallagh/, mutatio - est permutatio sermonis, e.g. adiectivum pro adverbio, praesens pro futuro: celer (=3Dceleriter) venit.

Enantiosis est contrapositio duorum praedicatorum idem verbum spectantium. <= /o:p>

Encomiologicus vel encomiologus est elegiambus: hem + r 5sy =3D 3md^ + 2m ia: vv vv |= x v x v scribere versiculos | amore percussum gravi [scrìberevèrsiculòs-amòrepèrcussù= mgravì].

Encomium - e)gkw/mion - est carmen festivum in honorem vel laudem personae vel = rei.

Endiades - e(/n dia\ duoi=3Dn - per duo verba una vox.

Enjambement - hyperepidesis f. [it. inarcatura] - sive tmesis rhythmica est vox fr= anco gallica ad indicandam continuitatem mentis vel phrasis ab uno ad alium vers= um.

En(h)oplius - e)no/plioj [r(uqmo/j] (in armis) - formam complexam habet: 2m ia^, 2m an, hem, ithyph, lecyth; numerus syl a 7 ad 10 variat (non invenitur apud Latinos); tantum 3 longae certae: v x v x 7 sy glu/kha ma=3Dter, ou)/toi [glukèamàterùtoi] v v v v x 8 sy du/namai kre/khn to\n i)/ston [dunamàicrekèntonìston] x v v v v x 9 sy a)e/rrete, te/ktonej a)/ndrej [aèrretetèctonesàndres] =

Enneasyllabus aeolicus est gl procephalus (sy + gl): x - x - v v - v -

Epanadi[y]plosis vel

Epanalepsis vel

Epanaphora, vel

Epifeuxis vel

Geminatio est conduplicatio seu iteratio eiusdem verbi, ut appositio in eodem vel sequenti versu: per tamen ossa viri... | semper iudiciis ossa verenda meis (OV., her. 3,103-4);

     = Quis credat pueris non nocuisse feram?
/ non nocuisse parum est;
Domine veni, Domine veni!
cum animus in coelo est totum hominem animus circumfert (TERT., mart. 2,10)= .

Epanalexis est fere epanadyplosis sed tantum unius verbi: De profundis clamo ad t= e, Domine: Domine exaudi vocem meam.

Epènthesis - e)pe/nqesij - est insertio litterae in medio verbo, quae anaptyssis - a)na/ptucij - vocatur, id est expansio: drachma fit drachuma (it. utilement= e). Ephelcisticum : le/gousin.

Ephymnion - e)fu/mnion - est versus intercalaris arcte coniunctum cum proximo, opponitur epiphthegmatico.

Epicaedium est carmen funebre praesente cadavere, threnos autem absente. Metro ut= itur dactylico-epitrito et, aetate alexandrina, elegiaco.

Epicoenum est nomen animalibus commune masculinis et femininis: aquila, crocodil= us.

Epiphonema idem est ac exclamatio.

Epigramma est beve carmen saepe uno disticho elegiaco constans quod floruit potissimum Alexandrino aevo.
Distinguitur [Reitzenstein] genus doricum (Pelopennesiacum) et ionicum (Alexandrinum).
Iuxta sententiam Cyrilli (A.P. IX, 369):
Pa/gkalo/n e)st' e)pi/gramma to\ di/stixon: h)/n de\ pare/lqvj
tou\j trei=3Dj, r(ay%dei=3Dj, kou)k e)pi/gramma le/geij.
=

Notam iocosam interdum habet (AGATH. AP 5,2= 67):
A. ti/ stena/xeij; B. file/w. A. ti/na; B. parqe/non. A. h(=3D r(a/ ge kalh= /n;
B. kalh\n h(mete/roij o)/mmasi fainome/nhn.

Epillion - e)pi/llion - est parvum poema (epos) fere semper hexametris exaratum= ..

Epinicium - e)pini/kion - est carmen victoriae, melicae choralis, pro ludis gymn= icis vel bellis.

Epipàrodos - est alter ingressus chori in fabulis tragicis. Epiphonema est exclamatio.

Epìphora - e)pifora/ - est iteratio eiusdem verbi in fine versuum: cui dedit? p= er quem dedit? quantum dedit? - Quasi post Deum ambulat qui tepide sequitur, currit qui ferventer sequitur, perfecte currit, qui perseveranter sequitur (GREG.M., exp.in cant. 25).
Est quoque conclusio, epistrophes seu conversio, reversio, antistrophe, desitio, sermonis in fine membrorum consequentium. Inter epiphoras annumera= ntur acclamationes:
laudate Dominum - invocate Dominum - exaltate Dominum, alleluia;
invocationes: ora pro nobis;
conclusiones: amen.

Epiphthegmaticus - e)pifqegmatiko/j - est versus intercalaris disiunctus a proximo. Opponitur ephymnio.

Epìploce - e)piplokh/ - implicatio, est processus creandi novas formas metricas= a ceteris apud antiquos, sc. derivatio per ademptionem (aphaeresis) vel adiectionem (prosthesis) syllabarum.

Epirrhematica syzygies est stropha et antistropha quam sequitur par numerus 4m tr (16 vel 20).

Episodium est pars tragica a personis recitata.

Episynaliphe indicat opposytum diaeresis, cum duo syllabae in unam funduntur. =

Epitaphium - e)pita/fioj - est elogium funebre [apud Romanos laudatio funebris]. =

Epithalamium - e)piqala/mioj - est nuptiale carmen quod contraponitur himenaeo usit= ato in ipso ritu.

Epìthesis est additio vocalis in fine verbi ut in Paragoge: indùce. =

Epitritus est pes 4sy qui dici potest 2m ia vel tr.

     = Primus est v - - -,

     = Secundus - v - -,

     = Tertius - - v -,

     = Quartus - - - v

Epitymbios est fere epitaphium vel epigramma.
Epigramma sepulcrale (176 Kaibel) pro Athenodora dialecto Attica utitur et = 3m ia [solutiones comicae]
)Aqhnodw/ran th\n a)/gaqh/n, th\n )Attikh/n an
th\n Qaumasi/ou gunai=3Dka, th\n file/nqeon, an
paidi/a tekou=3Dsan kai\ tre/fousan nh/pia da
h( gh\ labou=3Dsa th\n ne/an, th\n mhte/ra
kate/xei, ga/laktoj deome/nwn tw=3Dn paidi/wn. an, da

Epizeuxis - e)pi/zeucij - est geminatio verbi in initio: cur, cur...; anaploké econtra est iteratio verbi in fine. Subiectio, adiectio, subiunctio est amplificatio emphatica: iubilate, iubilate Deo omnis omnis terra.

Epodus - o( e)p%do\j [sti/xoj], cantus additus - est brevior versus post longiorem (in systemate epodico horatiano). III interpretatio choralis post Stropham e Antistropham.
Versus non conexi ad invicem dicuntur a)suna/rthta a grammaticis.
Opponitur proodo. Disticha epodica varia sunt:

     = 2m ia + lecythium:
x v x v
Dh/mhtroj a(gnh=3Dj kai\ Ko/rhj | th\n panh/gurin se/bwn
[demétrosàgneskàikorés-ténpanégur= ìnsebòn]

     = 3m ia + 2m ia
Pa/ter Luka/mba, poi=3Don e)/fra/sw to/de;
ti/j sa\j parh/eire fre/naj;

Beátus ìlle quì procùl negòtiìs
ut prìsca géns mortáliùm (HOR., ep. 2,1-2).

     = 3m ia + ithyph

     = 3m ia + hem
ka)\n Salmudhss%=3D gumno\n eu)frone/stata
[kansàlmudèssogùmnon-èufronèstatà= ]
[Graece tantum]
Qrh/ikej a)kro/komoi (ARCH. 29,2-3)
[trèikesàcrocomòi]

     = 6m da + 2m ia
a)/yuxoj, xalepv=3Dsi qew=3Dn o)du/nvsin e)/khti
peparme/noj di' o)ste/wn (ARCH. 26)

Nòx erat ét caelò fulgébat lùna seréno
intér minòra sìderá (HOR., epod. 15)

     = 6m da + hem

     = 6m da + 3p da^

     = ar M + 3m ia
toi=3Doj ga\r filo/thtoj e)/rwj u(po\ kardi/hn e)lusqei/j
pollh\n kat' a)/xlun o/mma/twn e)/xeuen (ARCH. 27).

Sòlvitur ácris hiéms | gratá vice | véris ét Favòni
trahùntque sìccas máchinaé carìnas (HOR.= , C. 1,4)

In chorali lyrica h( e)p%do/j est III pars lyrica post str et ant.<= /span>

Epos est poema narrativum.

Epyllion est parvum epos, ut Callimachi Hekale, Theokriti Herakliskos, Moschi Europa. Metrum est da, hex, eleg.

Erotema est interrogatio rhetorica.

Erotica epigrammata pars sunt Anthologiae Palatinae.

Euphemismus est ratio per verba meliora tristia significandi: Transiit ad vitam meliorem!

Euphonia - eu)fwni/a - sonus gratus auribus habetur.

Eupolidaeus constat dimetro choriambico polyschematico
v v - x | - v v - | v v - x - v -
vel x x x x - v v - | x x x x - v -.
In dialogis schema dignum est quod notetur, e.c. Ar. Nub. 518-62:

w)=3D qew/menoi, katerw=3D pro\j u(ma=3Dj e= )leuqe/rwj
- v - v | - || v v - | v v - v - v -
ta)lhqh=3D, nh\ to\n Dio/nuson to\n e)kqre/yanta/ me.
v - - - | - || v v - | - v - - - v v
ou(/tw nikh/saimi/ t' e)gw\ kai\ nomizoi/mhn sofo\j
- - v - | - v || v - | - v v - - v v
w(j u(ma=3Dj h(gou/menoj ei)=3Dnai qeata\j deciou\j
kai\ tau/thn sofw/tat' e)/xein tw=3Dn e)mw=3Dn kwm%diw=3Dn
prw/touj h)ci/ws' a)nageu=3Ds' u(ma=3Dj, h(\ pare/sxe moi
e)/rgon plei=3Dston: ei)=3Dt' a)nexw/roun u(p' a)ndrw=3Dn fortikw=3Dn
h(tthqei\j ou)k a)/cioj w)/n. tau=3Dt' ou)=3Dn u(mi=3Dn me/mfomai
toi=3Dj sofoi=3Dj, w(=3Dn ou(/nek' e)gw\ tau=3Dt' e)pragmateuo/mhn.
a)ll' ou)d' w(\j u(mw=3Dn poq' e(kw\n prodw/sw tou\j deciou/j...

Euripideus sive lecythion trochaeis utitur.

Exclamatio seu echphonesis, inclamatio conficit significationem doloris:
(Heu) me miserum! aut indignationis per hominis, aut urbis, aut loci, aut temporis, aut rei cuiuspiam compellationem.

Exodium est brevis actio dramatica iocosa, quae concludit comoedias.

Exodus - e)/codoj - est pars finalis dramatis, cum chorus egreditur.

Expansio est dilatatio membrorum simpliciorum per praefixa, per suffixa, per utraque.

F

Fabula

     = 1. est genus narrationis fictae, quo inducuntur homines, animalia, arbores quoque,= ad quodlibet agendum et dicendum, aedificationis, institutionis, admonitionis gratia: fabulae Aesopi, Phaedri, Igini;

     = 2. est scaenica repraesentatio (mythi), in quam confluunt genus epicum et lyricum,= et alia genera, ut mimus et pantomimus, tragoedia, comoedia.

 

METRA FABULARUM ROMANARUM=

Metris dramatis, quibus Livius Andronicus primus est usus, Plautus et Terentius quoque utuntur. Quorum notae peculiar= es sunt:

     = 1) pronuntiatus vulgaris, potissimum breuis brevians: bon s scandito v v; synizesis: e-o-rum trisyllabum, lectum eo-rum bisyllabum;

     = 2) accentus verbalis et ictus saepe consonat, et adiuvante enclisi (patér-meus) frequentissime;

     = 3) duo breves si stant pro longa, accentum in prima ferunt.

Metra fabularum frequentiora sunt:

     = 1) Senarius iambicus, a Plauto usitatissimus: e.c. Plaut. Rud 94:
nunc hùc - ad Vène-ris fà-num | vèni-o vì-serè.

Comoediographi Graeci spondeos (et dactylos) pro ia tantum in I, III, V pede ponebant, sed Latini ubique posuerunt praeter in ultima sede, ut versus non tria metra ha= bere iam videretur sed sex pedes
x v ( v v v, - v v, v v v v ) ( v -);
(Or., Ars P., 251-62).

Caesura cadit in III pede, interdum in IV; in caesura datur hiatus (raro apud Terentium).
Porson lex fere ignoratur.
Ut in ceteris metris dialogorum, frequenter solvuntur omnes syllabae longae (potissimum in Commedia), sed proceleusmaticus ( v v v v) perraro invenitur= .

     = 2) Septenarius iambicus, est tetrameter iambicus catalecticus: 'metrum ridens'= , et invenitur tantum apud Comicos: e.c.
nam quòm | modo èx|ibàt | foràs || ad pòr|tum se ài|bat ì|re
Plaut. Rud 307.

Pes septimus est ia purus et debet esse ia si sequatur monosyllabum.
Quartus pes esse debet iambus si sequatur dihaeresis.
Ceteri pedes habent formam x -.
Hiatus datur quoque in dihaeresi; si desit dihaeresis, caesura fit in V ped= e.

     = 3) Octonarius iambicus purum habet ia in ultimo pede et quartum ante dihaeresi= m.
Sex ceteri pedes habent formam x -.
Hiatus datur in diharesi; quae si desit caesura fit in V pede. <= /span>

     = 4) Septenarius trochaicus est tetrameter trochaicus catalecticus:
exì - e fàno - natùm - quantùmst | hominù= ;m - sacrilè-gissù-me,
Plaut. Rud. 706.
Purus est tantum VII pes, in Graeco autem puri sunt I, III, V. Dihaeresis (hiatus adest perraro non autem apud Terentium) communis est post IV pedem; quae si desit caesura fit in IV pede.

 

LIVII ANDRONICI, Aegistus

Ipsus se in terram saucius fligit cadens...= ipsus =3D Agamemnon sen ia
Quin quod parere mihi vos maiestas mea Aegistus sen ia
procat, toleratis temploque hanc deducitis?

 

QUINTI ENNII, tragoediae et praetextae Adest, adest fax obvoluta sanguine atque incendio; Cassandra 8 ia
multos annos latuit: cives, ferte opem et restinguite. 7 tr
Iamque mari magno classis cita 4m da
texitur, exitium examen rapit: 4m da
adveniet, fera velivolantibus 4m da
navibus complebit manus litora. [Alexander] 4m da
O magna templa caelitum commixta stellis spendidis. [Hecuba] 8 ia
Quid petam praesidi aut exequar, quove nunc 4 cr
auxilio exili aut fuga freta sim? 4 cr
Arce et urbe orba sum: quo accidam, quo applicem? [Andr.aechmalotis
cui nec arae patriae domi stant, fractae et disiectae iacent 8 tr
fana flamma deflagrata, tosti alti stant parietes, 8 tr
deformati atque-abiete crispa 4m da^
O pater, o patria, o Priami domus, 2m an
saeptum altisono cardine templum, 2m an
vidi ego te adstantem ope barbarica 2m an
tectis caelatis laqueatis, 2m an
auro ebore instructam regifice. 2m an
Haec omnia vidi inflammari, 2m an
Priamo vi vitam evitari, 2m an
Iovis aram sanguine turpari. 2m an

 

Seneca tragico

Evolutio metrorum post Augustum, Introduzione, cit. p.589.

 

Seneca tragicus sequitur classicos: in cant= icis patet influxus Horatii lyrici, et metrorum varietas Plauti comoediam resona= t.
Potiores versus sunt 11sysaph et 11syalc, adonius.
Dissolvuntur in seriem versuum lyricorum strophae Horati, qui metros creaba= t ad nova numerosa systemata.
In monologis et dialogis 3mia et 4mtr^ adhibentur: 3mia saepius invenitur q= uam 4mia^, in I,III,V sede invenitur saepe spondeus, iuxta morem tragicorum (in= V sede fere semper spondeus).
In 4mtr^ s irrationalis pro tr in quibusdam sedibus invenitur.
Color epicus nnn raro datur serie 6mda (Oed. 233-238; 403-404).
In choris inveniuntur 2man, saph m in serie stichica (Herc. fur. 830-874; Pha= edr. 274-324; 1149-1153), talvolta intervallati o interrotti da un adonio (Oed. 110-153; 316-328; Phaedr. 736-752; Tro. 814-805; 1009-1017; Med. 607-669; T= hy. 546-622; Herc. Oet. 1518-1606); una serie di strofe saffiche si ha in Med. 579-606; asclepiadei minori in serie kata\ sti/xon (Phaedr. 753-823; Thy. 122-175; 766 sgg.; Herc. 0et. 104-172; Herc. fur. 524-591; Tro. 371-408; Me= d. 56-74; 93-109); gliconei in serie monostica (Herc. fur. 875-894; Med. 75-92; Thy. 336403; Herc. Oet. 1031-1130), con la sostituzione talvolta dello spon= deo al dattilo della seconda sede (Oed. 885-886); a tecnica è oraziana, = non catulliana; strofe di trimetri e dimetri giambici (Med. 771-786); alcuni co= ri in metri misti (esametri e tetrametri dattilici, trimetri giambici, endecas= . saff., adoni): Oed. 403-508; Ag. 589-637; 808-866.

J.D. BISHOP, The meaning of tbe choral meters in Seneca tragedy, Rhein. Mus. 1968, p. 197-219;
R. GIOMINI, De cant. polymetris in Agamennone et Oedipode Annaeanis, Romae 1959;
G. B. PIGHI, Seneca metrico, in Riv.filol.cl. 41(1963)170-181; De Senecae trimetro iambico quaestiones selectae, in Polska Ak.Um.Rozprawy Wydz. Filol= . 65 (Cracovia, 1939): utile per lo studio particolareggiato di tutte le forme di soluzione dei vari piedi; De rei metricae Annaeanae origine quaestiones, in= Eos 53(1963)147-170 (rapporti tra la tragedia di Seneca e quella d'età augustea).

 

SENECA, Agamemnon

1 {Thyestis Vmbra} Opaca linquens Ditis inf= erni loca,
2 adsum profundo Tartari emissus specu,
3 incertus utras oderim sedes magis:
4 fugio Thyestes inferos, superos fugo.
5 En horret animus et pauor membra excutit:
6 uideo paternos, immo fraternos lares.
7 hoc est uetustum Pelopiae limen domus;
8 hinc auspicari regium capiti decus
9 mos est Pelasgis, hoc sedent alti toro
10 quibus superba sceptra gestantur manu,
11 locus hic habendae curiae_hic epulis locus.
12 Libet reuerti. nonne uel tristes lacus
13 incolere satius? nonne custodem Stygis
14 trigemina nigris colla iactantem iubis

 

Sen. Medaea 56-60 Ascl m

Ad regum thalamos numine prospero
qui caelum superi quique regunt fretum
adsint cum populis rite faventibus,
primum sceptriferis colla Tonantibus
taurus celsa ferat tergore candido.

75-81 gl

Vincit virgineus decor
longe Cecropias nurus,
et quas Taygeti iugis
exercet iuvenum modo
muris quod caret oppidum,
et quas Aonius latex
Alpheosque sacer lavat.

 

     = 3.est in coaeva linguistica ordinatio chronologica et logica narrationis [it. intreccio].

Faliscus est 3md + ia:
` v v ` v v ` v v | v `
liberat arva prius fruticibus,
[lìberatàrvapriùs-fruticibùs]
falce rubos filicemque resecat,
[fàlcerubòsfilicèmque-resecàt]
ut nova fruge gravis Ceres eat.
[ùtnovafrùgegravìs-cereseàt]
=

Faunus versus est Saturnius.

Feminina - qhliko/j - caesura post tr -v | v opponitur masculinae - a)rseniko/j= .

Fescennina licentia et versus fescennini sunt lasciva libertas et lasciva carmina= .

Figura - sxh=3Dma - est orationis conformatio ad animi motus exprimendos, sec= us ac communis loquendi modus.
Tropi
seu translata sunt metaphora, metonymia (Bacchus =3D vinum), syne= cdoches (puppis =3D navis), litotes, hyperboles (totus nasus =3D vir), antonomasia, euphemismus.
Difficile distinguitur verbi a mentis figura.
Figurae mentis
habentur exclamatio, interrogatio, reticentia, praeterit= io, antithesis, oxymorum, apostrophes, prosopopoeia; figurae nominis endiades, hyperbaton (inversio), correlatio, anaphora, epiphora, chiasmus, duplicatio, congeries et distributio (verba synonymica vel non synonymica), climax, brachylogia, zeugma, anacolyton, anastrophes, enallages, hypallages, hyster= on proteron, tmesis, allitteratio, paronomasia (ex oratore orator), homoteleut= on, traductio, polyptotus, ai)tiologi/a, meta/basij, paromologi/a - suffessio, pro/lhyij, parrhsi/a - inreticentia, e)piti/mhsij - correctio, pleonasmo/j - exuperatio, e)pifwnou/menon - intersetio, paronomasi/a - supparile, meta/ba= sij - remeatio, polu/ptwton - multiclinatum, i)so/kwlon - parimembre; figura etymologica est adnominatio: amico-amiciter.
Sc[h]emata lexeos
[nominum] et figurae sensuum [cogitatus, dianoeas] ve= rba et sensum spectant, sed schemata dianoeas oratoris sunt, lexeos grammatici (DON., Ars M. 3,5).

Figurata carmina formam habent rei quam canunt:
Pte/rugej=3D alae, Pe/lekuj =3D securis, Wio/n =3D ovum [Simia Rhodiensis s= .III a.Ch.], ara Dosiadae Cretensis, fistula Theocriti.
Ex.gr.

 

SIMIAS: PTERUGES ERWTOS

Leu=3Dsse/ me to\n Ga=3Dj te baquste/rnou a= )/nakt',
)Akmoni/dan t' a)lludij e)dra/santa,
mhde\ tre/svj, ei) to/soj w)/n da/skia be/briqa la/xna? ge/neia:
ta=3Dmoj e)gw\ ga\r geno/man, a/ni/k' e)/krain' )Ana/gka,
pa/nta de\ ta\j ei=3Dke fradai=3Dsi lugrai=3Dj
e(rpeta/, pa/nq' o(/s' ei=3Drpe
di' ai)/qraj.
Xa/ouj de/,
ou)/ti ge Ku/pridoj pai=3Dj
w)kupe/taj h)d' )Areoj kaleu=3Dmai,
ou)/ti ga/r e)/krana bi/a?, pra no/% de\ peiqoi=3D:
ei)=3Dke de/ moi gai=3Da, qala/ssaj te muxoi/, xa/lkeoj ou)rano/j te:
tw=3Dn d' e)gw\ e)knosfisa/man
w)gu/gion ska=3Dptron, e)/krinon de\ qeoi=3Dj qe/mistaj.
=

 

PELEKUS Simias Gramm.

1 )Androqe/# dw=3Dron o( Fwkeu\j kratera=3D= j
mhdosu/naj h)=3Dra ti/nwn )Aqa/n#
2 w)/pas' )Epeio\j pe/lekun, t%=3D poka\
pu/rgwn qeoteu/ktwn kate/reiyen ai)=3Dpoj,
3 ta=3Dmoj e)pei\ ta\n i(era\n khri\
puri/pn% po/lin v)qa/lwsen
4 Dardanida=3Dn, xrusobafei=3Dj d'
e)stufe/lic' e)k qeme/qlwn a)/naktaj,
5 ou)k e)na/riqmoj gegaw\j e)n
proma/xoij )Axaiw=3Dn,
6 a)ll' a)po\ krana=3Dn i)qara=3Dn na=3Dma ko/mize dusklh/j:
7 nu=3Dn d' e)j (Omh/reion e)/ba ke/leuqon
8 sa\n xa/rin, a(gna\ polu/boule Palla/j.
9 Tri\j ma/kar o(\n su\ qum%=3D
10 i(/laoj a)mfiderxqv=3Dj:
11 o(/d' o)/lboj
12 a)ei\ pnei=3D.

 

Sunt qui legant (A.S.F. GOW, Bucolici Graeci, Oxford 1952):

1 )Androqe/# dw=3Dron o( Fwkeu\j kratera=3D= j
mhdosu/naj h)=3Dra ti/nwn )Aqa/n#
3 ta=3Dmoj e)pei\ ta\n i(era\n khri\
puri/pn% po/lin v)qa/lwsen,
5 ou)k e)na/riqmoj gegaw\j e)n proma/xoij )Axaiw=3Dn,
7 nu=3Dn d' e)j (Omh/reion e)/ba ke/leuqon
9 Tri\j ma/kar o(\n su\ qum%=3D
11 o(/d' o)/lboj
12 a)ei\ pnei=3D.
10 i(/laoj a)mfiderxqv=3Dj:
8 sa\n xa/rin, a(gna\ p olu/boule Palla/j.
6 a)ll' a)po\ krana=3Dn i)qara=3Dn na=3Dma ko/mize dusklh/j:
4 Dardanida=3Dn, xrusobafei=3Dj d' e)stufe/lic' e)k qeme/qlwn a)/naktaj
2 w)/pas' )Epeio\j pe/lekun, t%=3D poka\ pu/rgwn qeoteu/ktwn kate/reiyen ai= )=3Dpoj,

 

Alii (Legrand-Buffière) eandem forma= m in circulum digestam proponunt.

 

)Wio/n
Kwti/laj
m a t e/ r o j
th=3D to/d' a)/trion ne/on
D w r i/ a j a) h d o/ n o j:
pro/frwn de\ qum%=3D de/co: dh\ ga\r a(gna=3Dj
li/geia/ nin ka/m' a)mfi\ matro\j w)di/j.
To\ me\n qew=3Dn e)ribo/aj (Erma=3Dj e)/kice ka=3Druc
fu=3Dl' e)j brotw=3Dn, u(po\ fi/laj e(lw\n pte/roisi matro/j,
a)/nwge d' e)k me/trou monoba/monoj me/gan pa/roiq' a)e/cein
a)riqmo\n ei)j a)/kran deka/d' i)xni/wn, ko/smon ne/monta r(uqmw=3Dn,
qow=3Dj d' u(/perqen w)ku\ le/xrion fe/rwn neu=3Dma podw=3Dn spora/dhn pi/f= ausken,
i)/xnei qenw\n ga=3Dn, [parqe/nwn] panai/olon Pieri/dwn o(mo/doupon au)da/n= ,
qoai=3Dj i)/s' ai)o/laij nebroi=3Dj kw=3Dl' a)lla/sswn, o)rsipo/dwn e)la/fwn te/kessin:
tai/ t' a)mbro/t% po/q% fi/laj matro\j r(w/ont' ai)=3Dya meq' i(mero/enta m= azo/n,
pa=3Dsai kraipnoi=3Dj u(pe\r a)/krwn i(e/menai posi\ lo/fwn kat' a)rqmi/aj = i)/xnoj tiqh/naj
blax#=3D d' oi)w=3Dn polubo/twn a)n' o)re/wn nomo\n e)/ban tanusfu/rwn .u(p= '. a)/ntra Numfa=3Dn:
kai/ tij w)mo/qumoj a)mfi/palton ai)=3Dy' au)da\n qh\r e)n ko/lp% deca/menoj qalama=3Dn muxoita/t%
r(i/mfa petro/koiton e)klipw\n o)/rous' eu)na/n, matro\jplagkto\n maio/menoj balia=3Dj e(lei=3Dn te/koj:
k#)=3Dt' w)=3Dka boa=3Dj a)koa\n meqe/pwn o(/g' a)/far la/sion nifobo/lwn a= )n' o)re/wn e)/ssutai a)/gkoj:
tai=3Dj dh\ dai/mwn kluto\j i)=3Dsa qooi=3Dj posi\ done/wn polu/ploka meqi/= ei me/tra molpa=3Dj.

 

Cert.Vat. XXVI 1983 - Sancta Trinitas (ad= att.)

O
ter
sacra
Trinitas
Deitas unica
Pater et Filius
Spiritusque Sanctus
Splendet illa Veritas
O m n i p o p u l o tu O

 

Fontes carminum Graecorum potiores sunt

     = Anthologia Palatina L.XV [3700 epigr. 500 a.Ch. - 1200 p.Ch.];

     = Antigonus Char. (s.III a.Ch.), (Istori/wn parado/cwn sunagogh/ [collectio mirorum eventuum];

     = Apollonius Soph (s.I p.Ch.);

     = Athenaeus (s.II-III), Deipnosofistai/;

     = Clemens Alex., Strw/mata;

     = Coricius Gaz. (s.VI), Crys. (s.III a.Ch.), Peri\ a)pofatixw=3Dn [de sententiis negat= ivis];

     = Demetrius Phal. (s.IV-III a.Ch.), Peri\ e(rmhnei/aj [de interpretatione]; =

     = Diodorus Sic. (s.I a.Ch.);

     = Diogenes Laertius (s.III p.Ch.); Dio a Prusa (s.I-II); Dionysius Alicarnasseus (s.I a.Ch.);

     = Ephestio (s.II p.Ch.), )Egxeiri/dion peri\ me/trwn [manuale de metris]; <= /span>

     = Helianus Prenestinus (s.II);

     = Hermogenes Tarsensis (s.II), Peri\ i)dew=3Dn;

     = Herodianus (s.II), Peri\ sxhma/twn [de figuris rhetoricis];

     = Etymologicum Genuinum;

     = EtymologicumGudianum;

     = Etymologicum Magnum; Eustatius (s.XII);

     = Macrobius (s.V);

     = Maximus Tyrius (s.II), Diale/ceij [dissertationes];

     = Peri (/Uyouj [Sublime];

     = Proclus (s.V);

     = Servius (s.IV);

     = Synesius (s.IV),

     = Stephanus (s.V),

     = Stobaeus (s.VI),

     = Strabo (s.I a.Ch.);

     = Suda (s.X), Lexicon;

     = Themistius (s.IV);

     = Theophrastus Heresius (s.IV a.Ch.);

     = Theo Alexandrinus (s.I-II), Progumna/smata [exercitia];

     = TZETZE Ioannes (s.XII).

Fränkel Lex:
In 6m verbum desinit antea vel cum II longo; sin autem, verbum quod incipit ante II longum ad caesuram vel diaeresim desinit:
-1 vv -2 vv _| -3 vv -4 vv -5 vv -6 v

namque fluentisono prospectans litore Diae (CAT., LXIV, 52).

Functio carminum est

     = 1.conativa si per exhortationes, quaestiones, preces, auditores conatur movere; <= /o:p>

     = 2.emotiva si poetae animi motus declarat;

     = 3.metalinguistica si codicibus innititur;

     = 4.poètica vel aesthetica si nuntio innititur;

     = 5.referentialis seu denotativa si innititur rebus scientiphicis, technicis, ephemeridum...<= o:p>

 

G

Galliambus - galli/amboj - a Gallis sacerdotibus Cibelis appellatus, est 4m io m^ Forma pura:
v v ` - v v ` - | v v ` - v v x/
Solutiones innumerae et inversiones (a)naklo/menoi) magnam varietatem pariu= nt:
to/ ge mh\n cei/nia dou=3Dsaj, lo/goj w(=3Dsper le/getai (FRINIC. fr.14 N2)= ;

ibi mària vàsta visèns= | lacrimàntibus òculìs (CATULL., 63,48).

GENERA

     = Genera metrica sunt versuum formae: hexameter, pentameter...

     = Genera litteraria sunt rhetoricae formae: carmina, orationes, historia...

     = Genera morphologica sunt masculinum, femininum, neutrum...

     = Genera peculiaria: pater m. mater f. periculum n.

     = Genera mobilia: filius m. filia f.

     = Genera communia: incola, sacerdos m./f.

     = Genera epicèna: corvus m., aquila f., aquila mas (masculus), corvus fémina.

     = Genera eterogenea: palatus / palatum, f. et n., papyrus m.f., finis m. f.

     = Genera variantia: alternatur genus sed variat sensus: professio m. et f.

     = Genera tipus: gallus / gallina.

Gisecke Lex: in hexametris Callimachi et Nonni verbum incipiens ante II longum= non desinit cum II bicipe.

Glyconìus seu Glyconèus (a Glico) - glukw/neion me/tron - 4p logaëd^=
=3D ba + chor + ia
x/ x ` v v ` v x/ [... ` v x]
teqna/khn d' a)do/lwj qe/lw (SAPPH. 9,1)
[tètnakèndadolòstelò]

sìc te dìva poténs Cyprì;
Àudax òmnia pèrpetì.

     = In stropha As IV est I et III membrum:
1.3.gl cum
2.4.as m; in stropha As II est IV membrum: 1.2.3 as m cum 4.gl; =

     = in stropha As III est IV membrum:
1.2 as m cum
3.ph et 4.gl.

     = Est quoque stropha 1.2.3 gl cum 4.ph (ANACR. 4)

Sfai/rv dhu=3Dte me porfure/v
sfàiredèutemepòrfurè
Ba/llwn xrosoko/mhj )Erwj
bàlloncròsocomèseròs
nh=3Dni poikilosamba/l%
nènipòikilosàmbalò
sumpai/zein prokalei/tai
sùmpaizèinprocalèitai

D i a n a è sumus ìn fidé
breves basis accentu carent
puellae ét pueri ìntegrì;
Dianám pueri ìntegrì
puellaéque canámus (CATULL. 34)

Alia systemata varie glyconeis utuntur.

Gnome - gnw/mh - est sententia moralis, vel integrum genus ut Phocylidis gnw=3Dmai.

Gradatio est climax ascendens vel descendens verborum virtutis.

Grassmann lex:
Ex 2 aspiratis consecutivis prior amittit aspirationem praeter in desinenti= is coniugationum: pe-feuga ex fe-feuga, sed e)xu/qhn.

Griphoi - gri=3Dfoi- seu aenigmata: e.gr.
ra ra ra es et in ram ram ram ii

(ter 'ra' es et in ter 'ram' 'i' bis).

 

H

Hagesichoreus est colon: x -/ v v -/ v -/ -

o( d' o(/lbioj, o(/stij eu)/frwn

Hapax legòmenon - a(/pax lego/menon - est verbum quod semel invenitur.

Havet (Aloisii) Lex: est generalis facta lex Porson:
sy anceps 2m vel 4mtr [primum 'anceps'] si sit finis verbi ( ante pausam rhythmicam) nonnisi brevis esse potest:
bouqutou=3Dnta m'a)mfi/bwmon e)sxei Havet (I anc.) Porson (III anc.)
Bùtutùnta màmfibòmo èskei...
- v - x_ - v - x - v - x_- v -

Hemiasclepiadeum membrum idem est ac dodrans.

Hemiepes vel penthemimeres est dim= idia pars hexametri et pentametri dactylici; masculinus est si post longam desin= it, femininus si post brevem; 5m da fruitur 2 hem.

Hemistichium - h(misti/xion - est dimidia pars versus.

Hendecasyllabus - e(ndekasu/llaboj - appellatur versus 11 syllabarum.
Usitatissimi sunt:

     = alcaicus
x ` v ` x | ` v v ` v x [ ` v x/]

     = falaecius
x/ x ` v v ` | v ` v ` x

     = sapphicus
` v ` x ` | v v ` v ` x

Hephthemimera est caesura quae saepe cum trithemimera comitatur. <= /p>

Heptameter est versus 7 metrorum

Hermann - Lex Hermanniana, pons H. (Gottfried Hermann, a.1805):
perraro in hexametro finis fit verbi post IV trochaeum.
Homerus tantum 26es (1:550) violat cum venerentur archaici, Callimachus et Nonnus.
Proclyticae copulantur cum verbo sequente, enclyticae cum praecedente:
a)/mfw o(mw=3Dj qumw=3Di file/ousa/_te khdome/nh te
sed
h( de\ Xi/mairan e)/tikte pne/ousan _| a(maima/keton pu=3Dr

Hermann - Lachmann Lex vetat frangere anapaestum latinum v v -

Heroicus versus est hexameter dactylicus.

Hexameter - e(ca/metroj - est versus 6 metrorum.

Hiatus [hiare =3D aperire] seu xasm%di/a, est hiulca compositio seu dialephes, figura contraria synaloephe:
in congressu vocales duo syllabae manent:
et sucus pecori H et lac subducitur agnis (VERG., buc. 3,6).

     = a) hiatus prosodicus fit in monosyllabis + longum: non eliditur, sed corripitu= r
vólup est convenìsse | quid iam? H a t quìd negoti est? fàc sciem

     = b) hiatus metricus: brevis ante hiatum vel dihaeresim producitur
eu hèrcle praesens sómni m! | ab(i) ìntr(o) et comprecàre

     = c) hiatus stilisticus emphasim tribuit alterutro verbo, potissimum si locutor mutat:
ópsecro vos! sólvite ìstunc. gràtiam habe&oacut= e; tibi

Hilberg Lex: non datur finis verbi cum fine II spondei.
Sed:
conubia laeta | ou)lome/nhn, h)/ | muri/' )Axaioi=3Dj | a)/lge' e)/qhke
+Naeke lex Hipponacteus est gl hypermetr [gl + sy] quo Alc. ut III v. str asclep utitur [non invenitur apud Latinos]
x x ` v v ` v ` -
i(me/rrwn a)go/raj a)/kousai (ALC. 16,3).

Systema hip:

     = 2mtr^
nòn ebùr nequ(e) áureùm

     = 3mia^ meà renìdet ìn domò lacùnar.<= /span>

Holodactylicus est versus qui habet tantum dactylos.

Holophrasticus est verbum, quod ponitur pro integra sententia: animas!

Homoeoteleuton fit cum phonema par ponitur in fine verborum, cadens vel desinens consonantia perfecta vel imperfecta: quod prius difficile videbatur, quod impossibile putabatur (CYP., Don. 2).
Interdum comitantur antitheton et isocolon:
accipe quod sentitur antequam discitur nec per moras temporum longa agnitio= ne colligitur sed compendio gratiae maturantis hauritur; prophetia expulit, et haeresim intulit (TERT., Prax. = 1,4).

Homoiòptoton, homoeoptoton, homoiotèleuton fit cum clausulae syllabis iisdem cadunt.

Homophonia est phonica aequalitas verbi diversa significantis: dona donum et da. =

Hymenaios est carmen nuptiale

Hymnus - u(=3Dmnoj - a grammaticis declaratur per voces u(pomonh/ et mnh/mh, = sc. ad recolendum eventum vel virum in saecula.
Hymnus Graecus schema liturgicum suscepit in ritibus et mysteriis, narrativ= um autem in publicis actis.
Narratio media fuit inter invocationem - e)pi/klhsij - et vota - eu)xh/. In honorem deorum sunt Hymni Homerici, Carmen Arvale, Saliare, Saeculare, et hymni christiani. Metra sunt varia.

Hypallages - u(pallagh/, substitutio= - ponit voces grammaticales vel semanticas pro aliis, sc. est mutatio relatio= nis inter verba: dare ventos velis.
Item anastrophe, metonymia est nominis pro nomine positio: mecum.

Hyperbaton - u(pe/rbaton, transpositio - est inversio sive anastrophes seu traiectio seu transgressio verborum quae fieri potest:

     = seiunctione verborum
hunc omnium inventorem artium ferunt;
Da, Domine, hanc tuis fidelibus voluntatem
iustus vir et bonus

     = seiunctione semantica
dare classibus austros [=3Dclasses austribus].

Hyperboles - auctio et superlatio - est dictio quae fidem excedit augendi minuend= ive gratia.

Hypercatalecticus est versus excedens unam vel plures syllabas (procephalus excedit in initio).

Hypermetrus - u(pe/rmetroj, superabundans - dicitur versus, qui pedum superat nume= rum, ideoque sequens versus a vocali incipiat necesse est, ut possit fieri colli= sio, vel vocalis excluditur sola.

Hypodochmius - u(podo/xmioj - est doch anacl:
- v - v - [3p tr^] :
e)/sti tij lo/goj
porfu/rea fa/rea
[pòrfuréafaréa] (EUR. Hip. 126).

Hypophora est ratiocinatio.

Hyporchema - u(po/rxhma - est chorea similis peanae.

Hypostasis est personificatio, substitutio.

Hypotaxis est subordinatio.

Hypoti[-y]posis est demonstratio vel repraesentatio efficax.

Hysteron-proteron - u(/steron pro/teron - est immutatio ordinis logici:
statuerat ac deliberaverat; moriamur et in media arma ruamus.

 

I

I in christianis vocibus haberi potest vocalis:
I-esus vel consona: Ie-su.
In derivatis a Graecis est brevis:
i-aspis, i-ambus.

Iambèlegus est 2m ia ac + 3md^1:
x ` v ` x - x / | ` v v ` v v x/
prw=3Dton me\n eu)/boulon | qe/min ou)ra/nian [protònmenèubulòn-tèminùraniàn] <= o:p>

tu vina Torquato move | consule pressa meo (HOR., epod. 13,6).

 

Iambus - i)/amboj

     = - pes est v ` ,

     = metrum x ` v ` :
te/knon e)mou=3D =3D tecnòn= emù.

Ionicus est meter, usita= tus ad rabiem exprimendam, demum in fabulis tragicis pro trochaeo, ut soluto proximus sermoni.

     = 2p ia v ` v ` =3D diiambus (dyambus)=

     = 2m ia ac x ` v ` x ` v ` =3D 2 diiambi
du/sthnoj e)gkeimai po/q% (ARCH. 26,1)
[dusténoséncheim&aac= ute;ipotò]

amice, propugnacula (HOR., epod. 1,2)
[amìce pròpugnàculà]
sanguinea iactant verbera (SEN., Ag. 759-60).

Aeterne rerum conditor, |
noctem diemque qui regis
et temporum das tempora |
ut alleves fastidium.

     = 2m ia^ [anacreonteus =3D enhopl]
x ` v ` x ` -
kai\ mai/nomai kou) mai/nomai (ANACR.79,2.)
[kaimàinomàikum&agra= ve;inomài]

Frenàre nèscit ìras.

     = 3m ia ac est 6d ia in tragoedia potissimum usitata.
In I, III, V, sede longa pro brevi usurpari potest, necnon dactylus et anapaestus.
Purus
est in forma:
1. v ` v ` 2. v ` | v ` 3. v ` v `
purus, caesura semiternaria
x ` v ` x ` | v ` x ` v `
forma communior
ei)/ tij kaqei/rxai xruso\n e)n do/moij polu\n
x ` v ` x ` v | ` x ` v ` caesura feminina

Solutiones fere ubique ponuntur:
primi et secundi iambi cum dactylo;
I et V cum anapaesto; omnium, praeter ultimi, cum tribracho.

Te/knon tuflou=3D gerontoj, )Antigo/nh, ti/naj - v/ v
co/rouj a)fi/gmeq' h)/ ti/nwn a)ndrw=3Dn po/lin;
'All' o(/stij o( to/poj à m£qw moloàs£ poi; v v/ = v

     = Senarius ia Latinus respondet 3mia Graecorum sed, ut nomen indicat, pes non metrum e= st mensura versus, quia longae in omnibus sedibus, praeter ultimam, solvi poss= unt:
Phaselus ìlle, quem vidètis, hospitès, lectio more trimetri
[phasèlus ìlle quèm vidètis hóspit&egrav= e;s] lectio more senarii
ait fuìsse naviùm celerrimùs,
[aìtfuìssenàviùmcelèrrimùs] =

Nullum verbum integrum in:
Desèrt(um) abièct(um) adflìct(um) exànim(um) expèctorànt [Men. 598]
Iam iam efficaci do manus scientiae
[iamièfficàcidòmanùsscièntiè]

Praeter spondeum et iambum in primis quinque pedibus, in Phaedri fabulis invenitur quoque in quattuor primis syllabis tribrachus et in disparibus (1,3,5) proceleumaticus.

Aesopus ductor quam materiam repperit, - v/ v
hanc ego polivi versibus senariis. - v v

     = 3m ia^
x ` v ` x ` | v ` x ` x
pollh\n kat' a)xlu\n o)mma/twn e)/xeuen (ARCH. 27,2) [hapax]

trahùntque sìccas | màchinaè carìnas (Hor., C. 1,2)
nec pràta cànis | àlbicànt pruìnis (HOR.= C.. 1,4,4)

     = Choliambus - xwli/amboj a xwlo/j, claudus - vel Hipponacteus vel ska/zwn, claudicans - est 3ia ac quod in ultima sede s vel tr habet, it= aque rhythmus improviso interrumpitur:
x ` v ` x ` | v ` v ` ` x
do\j xlai=3Dnan )Ippw/nakti kai\ kupassi/skon
[dosclàinanìppon&agr= ave;cti-kàikupassìscon]

Miser Catulle, desinas ineptire,
[misércatulle - désinàsineptìre]

paene insularum, Sirmio, insularumque
[penìnsulàrums&igrav= e;rmiìnsularùmque]

     = Ischiorrhogicus - i)sxiorrwgiko\n me/tron - habet coxas fractas - est skazon qui habet spondeum etiam in quin= ta sede:
x ` v ` x ` | v ` ` - ` x
palai ga\r au)tou\j prosde/xontai xa/skontej
[palàigaràutuspròsdecòntáicaskònt= es] (HIPP.10,1D)

xruso\n le/gei Pu/qermoj w(j ou)de\n ta)=3Dlla
[crusònleghèiput&egr= ave;rmos-osùdentàlla]

     = 4m ia ac de/cai me kwma/sdonta, de/cai, li/ssomai/ se, li/ssomai

     = 4m ia^ x -' v -' | x -' v -' || x -' v -' | v -' -
[hipponacteus vel aristophanius]
t%=3D kai\ pepoiqw\j a)cioi=3Dj | e)mou=3D le/gein e)/nanta.

     = Solutiones in comoedia frequentes sunt, ut in Ar. Eq 342-5
{PA.} T%=3D kai\ pepoiqw\j a)cioi=3Dj | e)mou=3D le/gein e)/nanta; ta - bre= vis in longo

{AL.} (Otih\ le/gein oi(=3Do/j te ka)gw\ | kai\ karukopoiei=3Dn. 1 vv -, oios =3D= --, vel v-
{PA.} )Idou\ le/gein. Kalw=3Dj g' a)\n ou)=3Dn su\ | pra=3Dgma prospeso/n s= oi
w)mospa/rakton paralabw\n | metaxeiri/saio xrhstw=3Dj. 3 vvv 5 vv
-

     = 7narius ia latinus [omnes longae solvi possunt]
remitte pallium mihi meum, quod involasti (CATUL. 25,6) purus
at mètu(o) ut sàtis sis sùbdolà. | cedo v&egrav= e;l dec(em) èdocèbo (PL. Mil. 355)
Dracón(em) aurìfer(am) óptut(u) àdsevèrant(em) àrborèm (Acc., S. fr.1,43)<= /o:p>

     = 8m ia^ vocatur boiscius. <= /span>

     = 8narius iambicus [8 iambi] ultimam brevem semper habet; item quarta ante diaeresim. Duobus membris constituitur cum enjambement et rima interna:
quia meo amico amiciter | hanc commoditatis copiam
[quiamèamìcamìciter-àncommòditàti= scòpiàm]

De metris iambicis cf M.Lenchantin de Gubernatis, Manuale di prosodia, cit.

     = 9sy alcaicus est pentapodia ia^.

     = Dorici iambi- dwrikoi\ sti/xoi - habent spondeum in sedibus paribus.

Ianuarii sunt versus, ut Ianus, bifrontes et leguntur horizontaliter et verticaliter:
Virgineum lumen te ditat nectare numen lumen solare genitor te comit honore= te genitor peramat plasmator culmine sacrat ditat te plasmator amor promit populorum nectare comit culmine promit caelica turba numen honore sacrat populorum turba salutat.

     = Meliambi sunt versus dactylo-epitriti.

     = Parossitonus Byzantinus accentibus innititur:
x x x - x | x x x x x v/ [5sy + 6sy]

     = Item Politicus - sti/xoj politiko/j - byzantinus: x x/ x x/ x x/ x x/ x | x/ x x/ x x/ x [8sy + 7 sy] =

     = Systema iambicum:
3mia + 2mia
Ibis Liburnis inter alta navium,
amice, propugnacula (Hor., ep. 1).

Ibyceus metris et colis asymmetricis constat potissimum glyconeo cum basi dactylica vel chor + r^ vel 2pd + 2p tr^ [4p logaoedica^]:
- v v - v v - v -
h)=3Dri me\n ai)/ te kudw/niai
[èrimenàitecudòniài]
e)k potamw=3Dn, i(/na Parqe/nwn
[ékpotamòn inapàrtenòn]

Iconologia est locutio per imagines.

Ictatus est pes cum ictu.

Ictus indicat dynamicam vim, percussionem, qua saepe in arsi brevis fit long= a.
Qui negant ictum extare non declarant rationem qua saltatio ceterique motus= qui carminibus sociantur, distinguantur, quia, amoto ictu, dactylus idem est ac anapaestus, neque declaratur cur prolatio brevis apud Homerum in arsi frequentior sit quam in thesi: id est sine ictu quae diversitas ` v v dacty= li et - v/ v anapaesti soluti ` - o - ` ? seriei longarum ` -, ` - et brevium = vv v/ v ?
Quod si ictu carent quaedam orientalia carmina, et si prolatio brevium fort= asse a valore non perfecto pendeat brevium et longarum, neque de ictu loquantur antiqui auctores, cum percussionem potius temporis significarent, tamen non certo sequitur ictum non exstitisse (Kalinka, Bursian, 250, 332-9).

Idyllion - ei)du/llion - est parvum carmen pastorale vel bucolicum. =

Imeneion est carmen recitatum in ritu nuptiarum.

Inarcatura (it.) est quod Gallice enjambement vocatur.

Indifferens est syllaba quae potest esse longa vel brevis ut in fine hexametri.

Interclusio est parémptosis. <= o:p>

Interrogatio - erotema - rhetorica asseverat, miseretur, indignatur.

Iocosum carmen risum movet:
Echo, si voces tibi pectore mitto... - remitto.
Dic igitur: mundi gloria stabit?... - abit.

Ionicus - i)oniko\n me/tron - pes dicitur a minore vel a Maiore prout a brevib= us vel a longis incipit:

     a minore v v - -

     a Maiore - - v v.

     = Formae communiores sunt:

     = 2mio M ac =3D Cleomacheus

     = 3mio M^ =3D Praxilleus

     = 4mio M ac

     = 4mio M brachy^ seu Sotadeus:
- - v v - - v v -| - v v - x

     = 2mio m ac purus seu anacreonteus (-ticus):
v v - - v v - -
glukerou=3D d' ou)ke/ti pollo/j (ANACR. 9,5)
[glukerùduketipòllos]

patruaé verbera lìnguae (HOR., C.3,12,3)

     = 2mio m^ poti\ ta\n mate\r' e)/fa
[potitánmaterefá]

     = 2mio m inversus (anaclomenus)
v v - x - v - -
fe/r' u(/dwr, fe/r' oi)=3Dnon, w)=3D pai=3D (ANACR. 6,1)
[ferudòrferòinonòpai]
quonam cruenta maenas hapax Sen.

     = 3mio m ac purus
v v - - v v - - v v - -
a)ganw\j oi)=3Da/ te nebro\n neoqhle/a (ANACR. 7,1)
[aganòsoiatenèbronneotèlea]

     = 3mio m brachycat: ni/ka nin kle/ye ma/khra Rei/a
[nikanìnclepsemakérareià]

     = 3mio m inv anacl vel anacr:
v v - v - v - - v v - -
vel v v - - v v - v - v - -
galaqhno/n, o(/j t /en u(/lv keroe/sshj (ANACR. 7,2)
[galatènonòstenulèkeroèsses]
a)poleifqei\j a)po\ mhtro\j e)ptoh/qh (ANACR.)

     = Tantum Graece

     = 4mio m ac
v v - - v v - - v v - - v v - -
e)/me dei/lan, e)/me pai/san | kakota/twn pede/xoisan (ALC. 14) =

miserárumst neque amòri | dare lùdum neque dùlci (Hor., C. 3,12,1)=

Necessitate typographica 2, 3, 4 lineis distribuitur:
miserarum est | neque amori 1
vel dare ludum, | neque dulci 2 1
mala vino | lavere, aut exanimari, metuentis 3 2
patruae verbera linguae. 4 3

     = 4mio m^ seu mhtr%ako/n, matrem [Cìbelem] spectans, seu me/tron galliambik= o/n Gallorum [sacerdotum Cibelis] =3D 2m ac + 2m^

     = 10mio m ''in rhythmo et satis prolixum et satis molle, sicuti eiusdem gentis homi= nes adseverantur'' (VICT., 2,8,7).

Ironia seu dissimulatio est antiphrasis.

Ischiorrhogicus est iambus duplici spondeo desinens..

Isocolon est compar numerus sylllabarum.

Isometrica seu monometrica stropha est ea quae versus aequales habet <= /span>

Isomorphicus est versus eiusdem formae.

Isosyllabismus est nota versus aeolici, qua longum non potest solvi in breves. <= /o:p>

Istriones seu ludiones sunt actores in fabulis.

Ithyphallicus - i)qufalliko/j - in honorem Dionysi, est lecythius^ =3D 3p tr ac:
h)=3Dlqej, h)=3Dlqej, w)/fqhj (ARISTOPH., av. 680).
Bacche, Bacche, Bacche.
Ave maris stella accentuative Felix caeli porta.

 

J

Jachmann Lex:
correptio iambica non fit in ultimo longo 3mia et 3m tr, in III longo in VII sede iambi et in VIII cum diaeresi.

 

K

Kaibelianus dochmius habet formam x - v - v -

Klimax est gradatio rhetorica verborum vel sententiarum.

Knox - lex seu pons:

     = I. mora irritum reddit effectum sequentis vel extantis morae minoris;

     = II. non datur finis verbi bisyl et trisyl:
... x - v | - v | - v -.

Kommos - kommo/j - est lamentatio Chori.

 

L

Laconicum metrum dicitur 4m an^ (aristophanius) cum s in V sede.

Lebuini

     = 1.rhythmici sunt versus, qui ab initio ad finem leguntur

     = 2.metrici autem si a fine ad initium:

Lebuine, confessorum
regna scandis ardua,
linquens orbem, validorum
tu pandis miracula.
............. miracula pandis;
tu morum portasti
plenum cor validorum,
orbem linquens ardua
scandis regna polorum,
qui flos praecellens
confessorum, Lebuine.

Lekythion dicitur quoque euripideus.

Lesbici versus spectant Aeolica carmina.

Lex - zeu=3Dgma - pons. =

Plurimae creatae sunt leges, quae quantitatem vel verba in versu spectant, ab suis inventoribus nuncupatae. Potiores sunt:

     = Lex anapaesti incisi,

     = Lex Barrett,

     = Lex Bentley-Luchs,

     = Lex III bicipitis,

     = Lex Fränkel,

     = Lex Gisecke,

     = Lex Havet,

     = Lex Hermann -iana,

     = Lex Hilberg,

     = Lex Jachmann,

     = Lex Knox,

     = Lex Maas,

     = Lex Marx,

     = Lex Meineke,

     = Lex Meyer,

     = Lex Morelli,

     = Lex Naeke, Pons bucolicus,

     = Lex Perrotta,

     = Lex Porson,

     = Lex Ritschl,

     = Lex Rupprecht,

     = Lex Tiedke et Meyer,

     = Lex Verner,

     = Lex Weil,

     = Lex Wernicke,

     = Lex Wifstrand,

     = Lex Wilamowitz-Knox,

     = Lex Zuntz.

Lexis seu elocutio est summa vi= rtutum ad dicendum, quae apud Aristotelem esse potest
dieiremh/nh seu fracta et
katestrammh/nh seu vinculata.

Licentia poetica est correptio quantitatis prout necessitas versus requirit: e.= c. apud Homerum
sequentia v v v vel v - - v
aptatur hexametro:
a)podi/wmai ex v v fit - v v, kuaneoj
ex v v v v fit -v v ;
o)/noma fit ou)/noma,
geno/menoj fit geino/menoj,
u(pe\r a(/la fit u/pei\r a(/la,
e)n fit ei)n.

Linguistica

     = generalis theoretice pervest&igra= ve;gat notas communes sermonis verbalis,

     = descriptiva autem vel applicata inquirit de notis peculiaribus sermonis, classici vel coaevi.
Cum sit sermo de sermone vocatur m= etasermo [it. metalinguaggio].
Lingua
est sermo abstractus, verbum est vox concreta.
Idiolectum
est concreta personalis electio circa modum exprimendi et al= iud est ac stilus, quo significatur systema expressivum, quod denotat auctorem.

Litotes est attenuatio seu imminutio sensus, quae fit per grandia verba opposi= ta veritati rerum:
Militi illi non est cor leonis.

Loci communes - koinoi\ to/poi - sunt innumerae categoriae sermonis, quae f= ere semper de omnibus dicuntur quasque omnes noverunt: quis, quid, quibus auxiliis, ubi, cur, quomodo, quando.

Logaoedici - logaoidika/ =3D sermo + cantus - versus asymmetricum rhythmum habent= :
da et an in eodem membro cum tr et ia comitantur vel in serie tr / ia inser= itur da [as, sapph, alc].
Dain et alii logaoedicum silentio tradendum esse putant (O.m. p.832ss).
Ibyc
est 4mlog^;
Praxill
est 5mlog.

Longa - sullabh\ makra/ - in metrica est mora duorum temporum, in musica semiminima h.

Ludi Olympici a lyricis choralibus potissimum extolluntur.
Zeus, deus Olympiae, nuntiis missis Graecis urbibus, et pace cunctis imposi= ta, ludis praeerat, qui in hebdomada certabantur

     = a) pedibus,

     = b) saltu, pondere, discobolo, iaculo, cursu, pugna,

     = c) caestu, bello,

     = d) pueris,

     = e) equis.

Ludi scaenici e contra sunt fictae fabulae, apud Latinos recensiores quam a= pud Graecos, creati medio s.IV more Etruscorum ad iram deorum placandam.
Genera potiora sunt

     = satyrae, fabulae palliatae (personae pallio utebantur =3D fortasse crepidatae), toga= tae (tabernariae vel trabeatae quoque appellatae), praetextae, mimus (fabula riciniata), quorum metra varia sunt et incerta.

     = Ludiones seu istriones appellati sunt qui in theatris agebant.

Ludus verborum est immutatio vocis: sw=3Dma-sh=3Dma, AVE-= EVA.

Lyrica - lu/ra - antiqui carmina dixerunt, quae ad lyrae vel similis instrume= nti (magadis, kitharis, barbiton, phorminx) sonum canebantur vel dicebantur, at= que distinxit in monodica et choralia prout a singulis vel a choro dicerentur. =

     = Poetae, genere spectato, dicuntur elegiaci, gnomici, iambographi, melici monodici et melici chorales, alexandrini.

     = Lyrica oratio soluta exhibet magis elementa semantica quam metrica: etenim concinn= e nititur dicere quae carmina imaginibus et selectis verbis, altera suavitatem consequitur clausolis, altera versibus harmoniam.

     = Non tamen nuda forma attenditur sed etiam res, quia est nexus inter formam et argumentum et versificatio non operatur independenter a significatione.

     = Scansio potest esse elementum fundamentale ad intellegendum poeticum carmen, eo modo quo musica saepe extollit optimam sententiam.

     = Lingua poetica, natura sua, magis seligit formas contrarias sermoni coaevo, cum sit quidpiam significans per se in quantum est id quod est non autem in quantum refertur ad res vel argumenta externa.

     = METRA LYRICA innumera sunt, latina tamen simpliciora Graecis.
Quorum principes poetae habentur:
Catullus, Horatius, Martialis, Seneca tragicus.

     = Una cum ia, tr, da, an, adhibentur gl, ph, as, fal, scazontes, str s et al. Rari sunt io (Or. C. III 12) et galliambi.

     = Pronuntiatus vulgaris eicitur, legesque rigidiores moderantur caesuras, elisiones et synaphiam inter versus.

     = Ia et tr versus in lyricis carminibus (praeter trimetra Publili Syri et Phaedri emendatiores sunt ac in comoedia cum dipodiis innitantur
x - v - et - v - x (quae sunt metra); solutiones quoque rariores (Seneca in= ia magis frequenter quam Horatius).

     = Dimetra et trimetra iambica, inter cetera, 11sy, as, vel kata\ sti/xon adhibentur v= el in compositione strophica (Or. C. 1 7; Epod. 16).

     = Apud Horatium frequentiores sunt sapphicae, alcaicae, asclepiadeae, cum gl et ph, legibusque strictioribus, ut epitrito - v - - pro Graeco ditrocheo - v - v.=

M

Maas(iana) Lex:
apud Bacchilidem potissimum post anceps interpositum longum finis verbi non admittitur neque post membrum, quod est in initio neque ante idem quod est = in fine periodi; quod commode illustrari potest:
(x) - v - - | - ... et - - | - v - (x).

At Pin., P.12,13:
Palla\j e)feu=3Dre qraseia=3Dn | Gorgo/nwn
- v v - v v - - | - v -

Macheronici versus s.XVI metra et rhythmos classicos adhibent non autem verba.
E.g. Theophili Foligno Mantuani (Merlin Coccaio), La gioia della solitudine= :
Solus solettus stabam colegatus in umbra,
pascebamque meas virda per arva capras.
Nulla travaiabant vodam pensiria mentem, [laborabant vacuas cogitat.] =

nullaque cogebat cura gratare caput. <= /o:p>

Madrigale est carmen idillicum Italicum 8 versuum [3 + 3 + 2].

Makrologia est elocutio quae innitur sententiis complexis.

Marx - lex, pons:
respicit longum bisyllabicum iambi in IV et VI sede, necnon tr in VII sede: nullum duorum elementorum bisyllaborum potest habere II sy brevem correptio= nis iambicae causa.

Masculina caesura semper post ictum fit.

Meineke seu Lachmann Lex:
omnia carmina Horati sunt tetrastica, praeter IV,8 34 vv, qui 32 sunt, abla= tis vv. 17 et 33, vel 36 fiunt si duos amissos esse [Orellius] putamus;
versus autem sunt monocòli, dycoli, tricòli, tetracoli. =

Meliambi sunt carmina dactylo-epitrita.

Melica poesis - melikh\ poi/hsij - sunt carmina, quae canuntur.

Membrum - kw=3Dlon - est membrum versus.

Menippea satura constat oratione soluta et versibus.

Mesosticus est acrosticus in medio versu.

Mesymnion - mesu/mnion - est versus intercalaris [refrain] inter cola.

Metàbasis - meta/basij ei)j a(/llo ge/noj - est saltus categorialis, transgressi= o; transitio cum paucis monemus quid dictum sit et quid postea dicturi sumus. =

Metalepsis est transumptio, qua ex antecedente intelligitur consequens, aut ex consequente antecedens.

Metaphora - metafora/ - est translatio seu transvectio sensus: unum verbum; dici= tur logica si a genere ad speciem vel= a specie ad genus vel a genus ad aliud spectat;
dicitur lexicographica si vocem supplet quae deest;
dicitur euphemistica si voces vulgares devitat; iconica si imago vocem supplet.

Metaplasmus est transformatio recti solutique sermonis in alteram speciem metri ornatusve causa.

Metastasis seu metathesis - meta/qes= ij - traspositio est sive quantitatis [quantitativa] ut in po/lhoj pro po/lewj, = sive litterae [consonantica vel hyperth= esis - u(pe/rqesij] ut in kradi/a | kardi/a.

Metonymia est mutatio nominis, quae confunditur saepe cum metaphora et synekdoke; est autem denominatio:
Vulcanus (=3D ignis).

Metrica - metrikh\ te/xnh - est scientia, quae inquirit versus structuram, met= ra, pedes, leges ordinandi longa et brevia, carminum genera.
Indoeuropei et Arii, qui dicuntur, Graecis et Latinis formas carminum probabiliter tradiderunt.
Vedica (Indica) carmina potissimum in Rgveda collecta sunt, fere annis 1200-1000 a.Ch.
Rhythmi forma legibus arctioribus a Graecis coarctati sunt.
E.c. Rg 1,2:
V y v y hi d rç teme som r mkrt h - t s m p hi çr dhi h v m [vàiav àiai darsatemè sòma àramkritas - tèsampai srudì àvam]: ''O Vayy [Spiritus - ventus], (ad)veni, pulcher: soma [dona] parata [sunt] - eorum [ex eis] bibe, exaudi precem''.

Praehomerica et vulgata carmina hirundinis, convivialia, et huiusmodi insinuant nullam dari posse artem metricam sed ta= ntum metra auctoris cuiusque, nulla elata differentia inter melicam monodicam (ad recitationem) et choralem (ad cantum).
Antiqui tractatus contradictionibus referti sunt.
Hypothesis historica tractatus peri\ sunqe/sewj o)noma/twn (de dispositione verborum 1-3) Dionysii Alicarnassei docet:
)/Esti toi/noun pa=3Dsa le/cij v(=3D shmai/nomen ta\j noh/seij h( me\n e)/m= metroj, h( de\ a)/metroj: w(=3Dn e(kate/ra kalh=3Dj me\n a(rmoni/aj tuxou=3Dsa kalo= \n oi(=3Da t'e)sti\ poiei=3Dn kai\ to\ me\ tron kai\ to\n lo/gon:
est igitur sermo omnis, quo cogitationes nostras exprimimus, sive metricus = sive solutus a metris; uterque pulchram harmoniam si consequatur pulchrum facere potest et carmen et sermonem solutum.

Prosodia inquirit leges de quantitate syllabarum in oratione soluta et in carminibus; metrica autem est ars ordinandi quantitatem vel accentus in carminibus (=3D versificatio), ut propaedeutica ad componendum.
Metrica est scientia deductiva, et ideo praeiudicium contra novas versuum formas novosque poetas et nova genera reiciendum est, quia neque leges ad o= mnia genera aptari posunt, neque ad omnia tempora et ad omnes culturas.

Metrica classica successione alternata syllabarum brevium et longarum, rhythmum declarat.
Versus Saturnius Latinorum, de cuius natura accentuativa an quantitativa disputatur, fortasse influxu Graecorum fructus est.
Sive theoria musicalis sive declamatoria adhibeatur, metrica mentem poetae explorat eiusque artificiositatem et ingenium.

METRUM - me/tron - est unitas rhythmica minima in successione pedum in versu,= id est: versus potest dividi in series eiusdem vel paris quantitatis.
Periodus esse potest dimeter, tetrameter, secundum numerum metrorum.
Metrum ultimum saepe breviatur una vel duobus syllabis, acuens moram in fine periodi, et ita fit catalexis,= et versus dicitur catalecticus, si integer maneat est acatalecticus.

E.c.

     = x - v - est metrum iambicum,

     = - v - x autem trochaicum;

     = x - v - x - v - est 2mia acatalecticum,

     = x - v - v - - autem 2mia catalecticum;

     = - v - x - v - x - v - x - v - 4mtr catalecticum.

Colon dicitur hypercatalecticum si una vel pluribus syllabis augeatur: e.c. <= br> v v - - fit v v - - - vel v v - v - -.
Ordo syllabarum pedes efformat, servata lege isochroniae.

Pedes singuli vel bini dipodias et syzygies creant, quae metra appellantur.
Me/tron non solum ordinem syllabarum indicat, sed elementum quoque rhythmic= um, quod iteratur in versu, servata quantitate:
pedes in metra coalescunt et versuum genera declarant
.
Metra autem in strophas et systema coalescunt
.
A nonnullis reicitur terminus ‘metrum' et unio pedum suzugi/a appella= tur.
Metra ergo sunt hexameter et pentameter dactylicus, dimeter et trimeter iambicus, dimeter et tetrameter trochaicus, et huiusmodi.

Cetera autem carmina monodica vel choralia habentur rhythmi.
Metra sunt partes rhythmi:
r(uqmou=3D kai\ ta\ me/tra tmhta/ (AR., rh. 8,2; poet. 4,7).
Metrum est minima sequentia rhythmi, qua dividitur versus: dimeter, trimete= r, tetrameter.
Ultimum metrum integrum facit versum acatalecticum, breviatum, ad extollend= am pausam, versum facit catalecticum.

Metrum esse potest

     = syllabicum,

     = quantitativum,

     = accentuativum,

     = tonematicum,
prout syllabae iterantur vel quantitas, vel accentus, vel toni ad rhythmum creandum.

Nuclei (cellulae dynamicae) rhythmici sunt metra et pedes, qui concurrunt ad versum efformandum.
Metra bina, terna, quaterna dicuntur dimetri, trimetri, tetrametri.

DIMETRI: trochaici 2m trochaicus^ sive lekytion
iambici 2m iambicus acat sive quaternarius [2elegiambus]
dactylici 2m da^2 sive adonius
anapaestici 2m an^ sive paroemiacus
ionici m 2m io m^ sive anacreontici
choriambi 2m chor^ sive cratineus [Aristophanius: Curotto p.xxiii]

TRIMETRI iambici 3m ia^ et acatalecticus sive senarius iambicus dactylici 3m da^1 sive archilochius m choriambi 3m chor^ sive Anacreontius

TETRAMETRI dactylici 4m da acat =3D alcmanius et 4mda^ sive archilochius anapaesti 4m = an^ =3D aristophanius

PENTAMETRI dactylici 5m da^1bis =3D elegiacus

HEXAMETRI dactylici 6m da^= 2

METRORUM FORMAE "STANDARD" sunt:<= /b>

HEXAMETER DACTYLICUS genera epos poetae gr. Homerus - Cyclici - Apollonius - Nonno " lat En= nius - Vergilius - Statius - Lucanus - Valerius Flaccus - Silius Italicus carmen didascalicum Esiodus Lucretius - Vergilius - Manilius - Namatianus carmen b= ucolicum Theocritus Vergilius hymnus Hymni homerici, orphici, etc. Satyrae Horatius - Persius - Iuvenalis Epistulae Horatius

DISTICHUS ELEGIACUS elegia paraenetica-politica Tirtaeus - Callinus - Focylides - Solon - eroti= ca Theognis - Senophanes - Mimnermus - Callimachus - Philita - Phanocles Catul= lus - Tibullus - Propertius - Ovidius epigramma epitymbicum anathematicum eroti= cum Callimacus - epigrammatistae Anth. Martialis

TRIMETER IAMBICUS carmina Archilocus - Ipponax - Simonides Amorginus - Callimacus Horatius dityrambus Timotheus tragoedia Eschylus - Sophocles - Euripides Livius Andronicus - Seneca fabulae Aesopus Fedrus mimiambi

METRA LYRICA monodica Alcaeus - Sappho - Anacraeon Catu= llus - Horatius choralis Simonides - Bacchilides - Pindarus comoedia Aristophane= s - Menander Caecilius Statius - Plautus - Terentius Afer

METRA CHRISTIANA quantitativa Gregorius Nazianzenus Ambrosi= us - Prudentius - Paulinus - Commodianus accentuativa Romanus Hilarius - Victori= nus - sequentiae

Meyer Lex:
In 6m Callimachi et Nonni verbum incipiens ante II longum - vv | - v v non desinit cum I elemento brevi II bicipitis 2sy: est ocu|los ausus primusque obsistere contra; non datur finis verbi simul post 2 tr et 3 longum (non da= tur verbum ia ante caes penth.).
Oritur necessitudine componendi rhythmum verborum (verba) et rhythmum versus (pedes) ut docent L.CECCARELLI, La = norma di Meyer nei versi giambici e trocaici di Plauto e Terenzio, Roma 1988 = et QUESTA, Introduzione alla metrica di Plauto, Bologna 1967, p.194: ''Nel IV e nell'VIII elemento di ia6, nel IV e XII di ia7 e ia8 (e ottavo, se con cesu= ra dopo il nono elemento), nel VII e nell'XI elemento di tr7 e tr8, è vietata fine assoluta di polisillabo se l'elemento immediatamente precedente è lungo o bisillabico''.
At: ou)pw mh=3Dnaj | a)/gwn | e)/kam' ou)rano\j ou)=3Dd' e)niautou\j (TH.16= )

Mimiambus - mimi/amboj, iambus mimorum - ad lectionem magis quam ad recitationem exaratus, metro utitur choliambo.

MIMUS est sive sive actio imitandi, sive actor vel actrix (mima).

 

MIMUS LATINUS: PUBLILIUS SYRUS, Sententiae

Ab alio expectes, alteri quod feceris.
Animus uereri qui scit, scit tuto ingredi.
Auxilia humilia firma consensus facit.
Amor animi arbitrio sumitur, non ponitur.
Aut amat aut odit mulier, nihil est tertium.
Ames parentem, si aequus est, si aliter, feras.
Amici uitia si feras facias tua.
Alienum aes homini ingenuo acerba est seruitus.
Absentem laedit, cum ebrio qui litigat.
Amans iratus multa mentitur sibi.
Auarus ipse miseriae causa est suae.
Amans quid cupiat scit, quid sapiat non uidet.

 

MNEMONICE rhythmus metrorum accentibus vel ictibus musicalibus ita aptatur:

     = 2mtr
trònco trònco | trònco trònco

tàntum èrgo | sàcramèntum

     = 2mia
gettò gettò | gettò gettò
memènto rèrum Cònditòr

     = 6mholoda
vèrsi velòci darà | una fìlza di dàttili pùri

     = 6mholospond
vèrsi lènti sòn | spondèi tùtti quànti

     = eleg holod= a
vèrsi velòci darà | una fìlza di dàttili pùri
còla perfètti farà | nèlla secònda metà

     = eleg holosp
vèrsi lènti sòn | spondèi tùtti pr&igrav= e;ma
mà non sè ne dà | nèlla secònda met&agra= ve;

     = alcaica 11sy
1. o sàlve sàlve | càndida vèrgine

[Alcèo sòmmo, | òttimo principe
2. o sàlve sàlve | càndida vèrgine

[cantòre dòlce | càntami, rècita:
3. o sàlve sàlve sàlve sàlve

[la vìta bèlla lùnga cànta
4. càndida vèrgine sàlve sàlve

[rèndi felìce la gènte sànta
=

     = asclepiadea m 12sy
àsclepìade è | pìccolo pìccolo
=

asclepiadea M 16sy

àsclepìade è | dìmmi perchè | màssimo màssimo =

     = sapphica 11sy <= br> 1. vèrsi bèlli sò | della grànde Sàffo <= /b>cesura comune
2. vèrsi bèlli lèggo | di Sàffo gránde cesura femminile
3. vèrsi bèlli scrìvimi, | Sàffo grànde,=
dieresi
4. quàndo ti svègli
adonio

     = falecius 11sy
tànti vèrsi farà | per mè Falèco

[còntro chì comporrò | un tàle vèrso]

 

Molossus est pes sex morarum: - - -

Monometer - mono/metroj - est membrum vel pars membri unius metri.

Monosyllabi desinentes in consona sunt breves, praeter cor, cras, cur, en, fac, fe= l, mel, nec, non, os [ossis], quin, vir.
Monosyllabi desinentes in vocali sunt longae, praeter enclyticae -que, -ne, -v...

Mora - keno\j braxu/j, k. makro/j (2 tempora), xro/noj prw=3Dtoj - est segm= entum quod acuitur:

     = 1 mora =3D v
xro/noj mono/shmoj
monosémon (tempus)

     2 morae =3D vv
xro/noj di/shmoj
disémon (tempus)

     3 morae =3D vvv
xro/noj tri/shmoj
trisémon (tempus) [a brevi

     4 morae =3D vvvv
xro/noj tetra/shmoj
=3D tetrasémon si =3D v -]

Morelli Lex:
ad unitatem redigit leges Wilamowitz-Knox, II Knox, Perrotta:
In 3mia et in 4mtr si II pars versus non constat verbo uno, post caesuram principalem (penth. vel ephth.) et ante finem versus permittitur tantum una finis verbi.

Musica et cantus carmina saepe comitantur (melica). Instrumenta usitatissima fuerunt:
kiqa/ra (caetra), tri/gonon (harpa), lu/ra.

In cantu Gregoriano, qui dicitur, notae appellantur:

     = a. virga altior prae ceteris

     = b. signa minora:
1) tractulus (=3DLaon uncinus)
2) punctum
3) gravis |

     = fusio signorum

     = a. duo signa:
1) clivis
2) pes

     = b. tria signa:
1) porrectus
2) torculus
3) climacus
4) scandicus

     = c. plura signa
1) porrectus flexus
2) pes subbipunctis
3) scandicus flexus
4) torculus resupinus |

     = B. Signa quae rhythmum quoque indicant vel intensitatem

     = 1. signa derivata ab apostropho, indicantia repercussionem in unisono
a. apostropha
b. distropha
c. tristropha
d. trigon
e. bivirga
f. trivirga |

     = 2. signa derivata ab orisco, indicantia fortem ictum in notam sequentem
a. oriscus
b. pressus
c. virga strata
d. salicus
e. pes quassus
f. pes stratus |

     = 3. signa derivata ab interrogationis signo, indicantia levem ascensum in notam, post dimidium temporis
a. quilisma (pes)
b. quilisma scandicus
c. quilisma salicus |

     = C. Auxiliaria signa

     = 1. episemata indicantia quantitatem temporis

     = 2. litterae (alphabeticae) ad indicandum
a. peoductione
b. abbreviationem
c. declarationem
1) e(qualiter) - unisone
2) s(ursum), a(ltius), l(evate)
3) i(nferius), i(usum), d(eprimatur)

     = D. Modificationes rationis scribendi neumatis
1. modificationes cum rhythmica significatione
a. tractulus-punctum
b. quadratus

Myuricus - mu/ouroj vel mei/ouroj - versus habet ultimum pedem hexametri brevem= pro longo:
v - pro - x;
e.g. HOM., Il. 12, 208: o)/fin =3D v -

N

Naeke Lex, pons bucolicus:
in IV pede non fit finis spondei et verbi.
Semel apud Call.:
a)lla/, fi/lh, du/nasai ga\r, a)mu/nein | po/tnia dou/loij

Neniae sunt lamentationes pro defuncto a propinquis vel praefica factae.

Neologismus vox nova est (computatrum), renovata (grex), novo sensu ditata (ascens= or):
exitus mutationis semanticae.

Neutrum - ou)de/teron - est genus.

Nicarcheus est colon falecium^:
x x - v v - x - v - :
)Ina/xou r(ododa/ktuloj ko/ra (BACCH. 19,19)
[inacùrododàktulòskorà]

Noema

     = 1.in linguistica est unitas minima significationis [di significato], =

     = 2.in rhetorica est tecta significatio, quam auditor ex sese detegat, obscurum di= ctum alicui oppositum.

Nomos est hymnus in honorem Apollinis no/mioj (no/mimoj, pastor vel a scala musicali), cuis leges sequendae sunt.
Apud Terpandrum schema est:
a)rxa/, metarxa/, katatropa/, metakatatropa/, o)mfalo/j, sfragi/j, e)pi/log= oj.
No/moj kradi/aj [melodia fici =3D l'aria del fico] peculiaris forma fuit no= mi, et in ritu qui a farmakoi appellabatur triste canebatur.

Numeralia cardinalia et ordinalia - a)riqmhtika\ a)po/luta, taktika/ - litteris declarantur.

Numerus - a)riqmo/j est rhythmus membrotum et commatum, seu incisorum versus v= el periodi.
Numerus, seu rhythmus, servatis legibus, distinguit solutam orationem a lyr= icis carminibus:
perai/netai de\ a)riqm%=3D pa/nta: o( de\ tou=3D sxh/matoj th=3Dj le/cewj a= )riqmo\j r(uqmo/j e)stin ou) kai\ ta\ me/tra tmhta/: (de)finiuntur autem numero omni= a; sed formae orationis numerus rhythmus est cuius etiam metra partes sunt (AR= ., Rhet. 3,8,2).

Motus versus esse potest:

     = symmetricus vel asymmetricus:
... - v v - v v - ... =3D rhythmus symmetricus
vel ... - v - x - v - ... =3D commixtio rhythmorum symmetricorum
... - v v x - v - ... =3D rhythmus asymmetricus
vel ... - v - x - v v - ... =3D rhythmus asymmetricus

     = Sequentia incipit rhythmo ascendente vel descendente et desinit perfectis pedibus (acatalectice), sive imperfecto pede (catalectice).

 

O

Occultatio est praeteritio vel paralipsi= s.

Odes - %)dh/ - est carmen, aliud ac 'Ode' Italicorum poetarum. <= /span>

Omoeoptoton est similiter cadens.

Onomatopoea sunt verba imitantia rem significatam.

Orchestra - o)rxh/stra - est pars theatri, ubi movitur chorus.

Orphici hymni dialecto ionica recentiore exarata sunt et metro utuntur 6mda. <= o:p>

Osthoff lex:
longa corripitur ante liquidam vel nasalem vel i,u in diphthongis:
gnw=3Dnai - gno/ntej.

Oxymorum - o)cu/moron - est unio verborum contrariorum:
patere clausa | lucere tenebrosa.

P

Paeana - paia/n, sanans [Apollo] - est hymnus in honorem Apollinis salutem ferentis, postea quoque cantus victoriae, vel cantus ad hortandos milites ad bellum:
''Paian'' iterabatur.

Paeon - paiw/n vel paia/n - 4 formas habet:

1. ` v v v,

     = 2. v - v v,

     = 3. v v - v,

     = 4. v v v - |

     = Paeon epibatus - paiw\n e)pibato/= j:
` - ` ` -

Palimbacchaeus seu antibacchaeus:
- ` v:
3mpal
soi/, Foi=3Dbe, Mou=3Dsai/ te su/mbwmoi
[soifòibemusáitesumbòmoi]

Palinodia - palin%dika\ poih/mata - fit cum ordo versuum in stropha sit ABBA.

Palillogia est iteratio verborum non alia ac anadiplosis et reduplicatio.

Palliata est fabula in qua personae pallio utebantur.

Parabasis est libera pars comoediae, in qua chorus colloquitur cum populo. =

Paraclausithyron - paraklausi/quron - est carmen quod canitur ante ostium, variis metris exaratum.

Paradoxon - para/docon - est sententia quae admirationem parit.

Paraenesis - parai/nesij - est exhortatio.

Paragliconeus versus est gl aceph hyper^:
x - v v - v - x

Paragoges - supplementum, manubrium - est additio syllabae in fine verbi: induce= . Si additur in initio vocatur adiectio vel prosthesis, si in medio, epenthesis.=

Parakataloge est declamatio ad sonum fistulae trimetrorum inter strophas, 4tr et systematum anapaestorum.

Paralipsis est occultatio.

Parallelismus est symmetrica dispositio membrorum periodi ut concinna sit.

     = Syntheticus cum polyptoto vel

     = antitheticus:
ubi erit cor tuum illic erit et thesaurus tuus;
Habet tenebras sed lumen estis ipsi,
habet vincula sed vos soluti deo estis,
triste illic expirat sed vos odor estis suavitatis,
iudex expectatur sed vos estis de iudicibus iudicaturi (Tert., mart. 2,4).

Paranomasia est adnominatio.

Paraphrasis est sententiam vel quandam vocem amplioribus verbis declarare. Apud po= etas christianos paraphrasis Evangeliorum maximi fuit momenti.

Parasclepiadeus M est versus 16 sy.

Parembolé est interiectio alius sensus medio sermone.

Paremptosis est interclusio vel tmesis.

Parentalia sunt in rhetorica elogia propinquorum defunctorum. Parodos - pa/rodoj - est cantus Chori ingredientis in orchestram.

Paroemiacus est 2m an^:
vv ` vv ` v v ` -
[forma myurica: vv ` vv ` v v v/-]
po/te d' )/Artemij ou)k e)xo/reuse

venient cito saecula cum iam.

Paronomasia est adnominatio seu agnominatio, id est iunctio vocum eiusdem fere sonus sed non sensus:
grata gratitudo;
Quibus occidere non licet sed occidi necesse est;
Qui vivit in aeternum et vivificat servos suos (CYP. ep. 58,4).

Parrhèsia - licentia - est loquendi libertas.

Parsing [angl.] est analysis grammaticalis verborum.

Parthenius - parqe/noj - carmen est deabus dicatum a choro puellarum cantitatum. =
Parteneum colon est 2mchor aceph vel 2mio m^:
v v ` ` v v `
ti/ ga\r h)/ Labdaki/daij (SOPH., O= ed.tyr. 489)
[tigarè-làbdakidàis]

Partitiones rhetoricae sunt:

     = inventio,

     = elocutio,

     = dispositio,

     = pronuntiatio,

     = memoria.

Passiva forma - paqhtikh\ fwnh/ - verbum spectat.

Pastorale carmen sive bucolicum personas pastorales inducit loquentes.

Pattern [angl.] est exemplar schematicum cum variationibus. =

Pentameter constat 5 metris.
Usitatissimus est 5mda (elegiacus).

Pentapodia est metrum 5 pedum.

Penthemimera est caesura principalis in hexametro;
Penthemimerum colarion habet formam:
x ` v ` x.

Performance est Anglica vox quae indicat executionem ante spectatores. =

Periodus - peri/odoj - est terminus neuter: indicat unitatem rhythmicam maiorem versu sed minorem stropha.

Periphrasis est circonlocutio.

Permutatio est tropus, qui esse potest commutatio vel allegoria.

Perrotta Lex:
non datur 1sy orthotonicum post c5 vel c7.

Personae in fabulis comicis et tragicis sunt actores, apud Romanos fere semper servi et liberti.
Ingenio et artificio summus fuit Ambivius Turpio, Terentii comoediarum cura= tor; recoluntur Esopus et Roscius, coaevi Ciceronis.
Personae in greges coalescebant.
Communes in fabulis erant:

     = Bucco (loquax),

     = Cicirrus (gallus),

     = Dossenus (terga deformia),

     = Maccus (manducare),

     = Manica,

     = Manduco,

     = Pappus (senex demens).

Personificatio idem est ac Prosopopaea. =

 

PES - h( ba/sij - est fundamentalis unitas rhythmica, quae fere pedis fung= itur officio in carminibus exequendis: =
sicut nos pedibus incedimus, ita etiam metra per pedes incedunt
(SERV.,= gr. 4,425).

Pes - ut docet Beda - est syllabarum et temporum certa dinumeratio.

     = Disyllabi sunt:
pyrrichius ex duabus breuibus temporum duum, ut amor;
huic contrarius est spondeus ex duabus longis temporum quattuor, ut aestas;
iambus ex breui et longa temporum trium, ut parens;
huic contrarius est trocheus ex longa et breui temporum trium, ut uersus.

     = Trisyllabi sunt;
tribrachus ex tribus breuibus temporum trium, ut macula;
huic contrarius est molosus ex tribus longis temporum sex, ut Aeneas;
anapestus ex duabus breuibus et longa temporum quattuor, ut pietas;
huic contrarius est dactylus ex longa et duabus breuibus temporum quattuor,= ut regula;
amphibrachus ex breui et longa et breui temporum quattuor, ut harena;
huic contrarius est amphimacrus ex longa et breui et longa temporum quinque= , ut inpotens;
bachius ex breui et duabus longis temporum quinque, ut poetae;
huic contrarius est antibachius ex duabus longis et breui temporum quinque,= ut natura.

     = In uerbis quae quattuor syllabas breues habent, e.c.
basilica, italia, religio,
uel tres primas syllabas breues, e.c.
reliquiae,
uel unam in medio breuem,
e.c. ueritas, trinitas,
vel nomina propria
quae neque dactylum consuetum neque spondeum facere possunt, poetae marte s= uo sy aptaverunt:
Italiam sequimur fugientem et mergimur undis

I contra naturam pro longa posuit, quia non aliter italiam, quam saepius er= at nominaturus, appellare ualebat, nisi aut syllabam quae natura breuis erat produceret aut tribrachum loco dactyli poneret.
item de apibus loquens, aluearia necessitate posuit antibachium in uersu dactylico:
seu lento fuerint aluearia uimine texta
.
Et Paulinus:
qui simul huc sancta pro religione coistis
;
re contra naturam pro longa posuit, quia non aliter hoc nomen uersus examet= er recipere ualebat.

Pes ergo constat longis et brevibus et est perantiqua divisio rhythmi seu unitas analysis rhythmi seu elementum simplex versus.
In rhythmo dactylico nulla est distinctio inter pedem et metrum, in ceteris metrum constat 2 pedibus.
Rhythmus metris non pedibus innititur, quia variationes inveniuntur in primo vel in altero pede:
iambi forma est x - v - | , non v - v - , neque x - x - .
Item forma trochaei est - v - x.

Analysis fit per metra non per pedes.
Pedes in metrum coeuntes ictum unum principalem servant:
pes iambicus v - fit metrum ia x - v ` ;
pes trochaicus - v fit ` v - x ;
an v v - fit metrum anapaesticum v v - v v ` .

Genus par est - ge/noj i)/son - si morae arsis et thesis sunt pares, ut in s, d, = an, proc, antisp;
genus duplum est - ge/noj dipla/sion - si altera est duplex, ut in ia, tr, tribr, io, mol;
genus est sescluplum (sesquialterum) seu paeonicum - ge/noj h(mio/lion, e)pideu/teron - si arsis valet tres dimidiae partes (3/2), ut in bacchio, paeone II,
vel duo partes (2/3), ut in antibacchio, cretico, paeone I, III, IV;
genus epitritum - ge/noj e)pi/triton - si valet tres partes (3/4) vel quatt= uor tertiae partes (4/3).

Metricistae distinguunt rhythmum ascendentem ( v -) et descendentem (- vv).
Derivationistae seu epiplocistae ia et tr non pedem sed dipodiam indicant, cuius prima et ultima sy est anceps.

Mensura temporis est mora brevis - xro/noj prw=3Dtoj

.

 

 

MORAENOMEN GRAECVMNOMEN LATINVMSPECIMEN2 v vpurri/xiojpyrrichiusfuror3 v v vtribraxu/j tribrachysfacere` vtroxai=3Dojtrochaeus, chorìus, choreusarmav ` i)/ambojiambusviros4 = v v v vprokeleusmatiko/jproceleu(s)maticusabiete` -spondei=3Dojspondeuspossunt` v vda/ktuloj dactyluscorporav v ` a)na/paistoj anapaestusanimosv ` va)mfi/braxujamphibrachyspoema5 ` v ` krhtiko/j, a/mfi/makrojcreticus, amph= imacrusmaximo- ` v palimba/kxeiojpalimbacchìus [-eus], antib., dionysiusaudissev ` -bakxei/oj bacchìus vel baccheusparabunt` v v vpai/wn prw/tojpaeon primusinteriorv ` v vpai/wn deu/teroj paeon secundus repullulatv v ` vpai/wn tri/toj paeon tertiusperegrinev v v ` pai/wn te/tartoj paeon quartusTiberio= vv v vvo/rqioj a)ri/qmioj arduus, altus numerandus,pentabrachys6 ` v v ` xori/ambojchoriambus temperiesv ` ` v a/nti/spastoj antispastus sepulcrale`= - v vi/wniko\j a/po/ mei/zonionicus a maiorecalcaribusv v ` - i)wniko\j a/p' e/la/ssonojionicus a minorefugiendos- - -molosso/jmolossuscontendunt7 v ` - -e)pi/tritoj prw=3Dtojepìtritus primus repugnarunt` v - -e)pi/tritos deu/terojepitritus secundusconditores- ` v -e)pi/tritoj tri/tojepitritus tertiusdiscordiae` - - ve)pi/tritoj te/tartojepitritus quartusfortunatus8 v= ` ` v ` do/xmiojdochmiussepulcraliumst

Syllabis spectatis pedes sunt

     = bisyllabi, ut s, tr, ia, pyrrh;

     = trisyllabi: d, an, tribr, cr, bacch, antibacch, anphibr, mol;

     = tetrasyllabi [quadrisy]: paeones, io, epitriti, proc, chor., antisp, diia, ditrochaeus, dispondeus.

Pedes compositi sunt

choriambus (tr + ia),

     = antispastus (ia+ tr),

     = dyambus (2 ia),

     = dochmius (ia + cr).

Pedes

     = bini sunt DIPODIA: anapaestica ut cyrenaicus1, iambica ut cyrenaicus2;

     = terni sunt TRIPODIA [senarius]: trochaica ut archilochius2 M, ityph, logaoedica^ = ut ph, iambica ut pindaricus1 et platonicus2, dactylica^ ut platonicus1 et pindaricus2;

     = quaterni sunt TETRAPODIA [octonarius]: dactylica ut alcmanius, archilochius1 M, ioni= ca a minore^ ut galliambus, logaoedica^ ut ibyceus;

     = quini sunt PENTAPODIA: logaoedica ut praxilleus;

     = seni sunt HEXAPODIA: dactylica ut in 6md, logaoedica^ ut archebuleus;

     = item HEPTAPODIA, DECAPODIA, HENDECAPODIA...

Pes irrationalis excedit suas peculiares mo= ras, ut anapaestus vel dactylus pro iambo.

Falsa aetymologia antiqui declarabant dacty= lum a digito - da/ktuloj, quo tempus indicaretur, vel quod digiti ossum longum = par duobus brevibus esset; verius nomen rhythmo conexum est sacerdotum Dactylor= um seu Curetorum Magnae deae Rheae seu Cibelis (Demetrae) in Creta insula processionalibus choreis isochronis honoratae.
Item creticus et paeon, rhythmi carminum in honorem Apollinis - Paia/n vel Paiw/n, Cretae et in Graecia honorati;
bacchius et palimbacchius seu dionysius, in honorem Apollinis, postea Bacch= i - Dionysi;
spondeus quoque rhythmum liturgicas libationes - spondai/ - comitantem reco= lit; Iones et Molossos (in Epiro) revocant ionicus a minore et a maiore necnon molossus apud quos frequentabantur;
pyrrichius bellicis choreis nectebatur, potissimum pyrricae, a Pyrro Achill= is filio inter primos usitatae circa patris sepulcrum;
tribrachys tres breves,
anapaestus - a)na + pai/w=3D percutio in contrarium seu to\ a)na/palin tou= =3D daktu/lou - contrarius dactylo,
choriambus =3D choreus et iambus,
antispastus =3D iambus et choreus (qui oppositi sunt),
epitritus proportio 3/4 (v - | - -);
trochaeus - troxai=3Doj - potius quam a troxo/j rota melius a choris declar= atur.
De iambo fabulosae sunt origines a Iambe serva Metanirae reginae, Eleusi ri= sum restituit Demetrae post raptam Persephonem;
vel filia Licambes admonens Hipponactem;
vel Aristoteles a i)ambi/zein cum econtra coaevi i)ambi/zein a i)/amboj;
proceleusmaticus a ke/leusij hortatio choreutarum ad ineundam choream velociorem.

Phalaecìus - falai/kion [-keion] - est 11s aeolicus, de cuius varia natura Caesius Bassus testatur septem tradens scansiones:

     = ba + d/s + 3 tr

     = =3D dod + r 5sy

     = =3D phaer + 2tr [=3Dr aceph.]

     = =3D dodrans II + r 5sy.


Potissimum adhibitus est a Catullo:

     = scansio dactylica
x/ x ` v v | ` v ` v ` x
ba d 3ptr

     = scansio choriambica
x/ x ` v v ` | v ` v ` x
ba chor 3pia^

i)/swj kai\ poluanqe/moij a)rou/raij [S. 10= ,9)
ìsoskàipoluànthemòisarùrais] =

Lugete, o Veneres, Cupidinesque,
[lùgetòvenerès-cupìdinèsque]
et quantum est hominum venustiorum
[ètquantèstominùm-venùstiòrum]

Stropha mediaevalis:
ò quam glòrificùm / solùm sedère. <= /o:p>

De metro falleucio Beda: Est igitur - inqui= t - metrum dactylicum falleucium pentametrum, quod constat ex spondeo et dactyl= o et tribus trocheis.
Huius exemplum:
cantemus domino deoque nostro, /
cui gloria cum honore pollens.

Pherecratì[è]us - ferekrate=3Dion - a Pherecrate poeta comico s.V a.Ch., est gl^
=3D s + da + s =3D s + ch + sy:
x/ x ` v v ` - vel x/ x ` v v ` -

a)/ndrej pro/sxete to\n nou=3Dn
[àndrespròsketetònnun]
xeimw=3Dnej patageu=3Dsi
[kèimonèscataghèusi]

crás donáberis haédo (= HOR. C. 3,13,3) pùellaèque canàmus (CAT. 34,4). =

Est III versus str as V:
1.2 ascl m + 3.ph + 4.gl.

Phonosymbolicus est onomatopeicus.

Pindaricus versus est 3pia^ + 3pd^ + 3pia^
=3D 2 r 5sy in initio et in fine, in medio autem hemipes:
v ` v ` v | ` v v ` v v ` | - ` v ` -

sofoi\ de\ kai\ to\ mhde\n a(/gan e(/poj ai)/nhsan perissw=3Dj (Pind.)

Platonicus (ex Platone comico) est 3pda^ + 3p ia^ + 3da^
=3D hem + r 5sy + hem
` v v ` v v ` | - ` v ` - | ` v v ` v v `

xai=3Dre palaiogo/nwn | a)ndrw=3Dn qeatw=3D= n | cu/lloge pantoso/fwn

Pleonasmus est redundantia verborum: ut principium inciperet, ab exordio incipien= do, perfecta absolutio, usitata consuetudo, taciturna silentia.

Pluralis - plhquntiko/j - opponitur singulari - e(niko/j.

Pnigos est longa periodus cum rhythmo uniformi.
E.c. post 4mia^
x -' v -' | x -' v -' || x -' v -' | v -' -

Ar. Ran. 971-91: {EU.} Toiau=3Dta me/n tou)gw\ fronei=3Dn
tou/toisin ei)shghsa/mhn,
logismo\n e)nqei\j tv=3D te/xnv
kai\ ske/yin, w(/st' h)/dh noei=3Dn
a(/panta kai\ dieide/nai
ta/ t' a)/lla kai\ ta\j oi)ki/aj
oi)kei=3Dn a)/meinon h)\ pro\ tou=3D
ka)naskopei=3Dn: ''Pw=3Dj tou=3Dt' e)/xei; Pou=3D moi todi/; Ti/j tou=3Dt' = e)/labe;''
{DI.} Nh\ tou\j qeou/j, nu=3Dn gou=3Dn )Aqh-
nai/wn a(/paj tij ei)siw\n
ke/krage pro\j tou\j oi)ke/taj
zhtei=3D te: ''Pou=3D 'stin h( xu/tra;
Ti/j th\n kefalh\n a)pedh/doken
th=3Dj maini/doj; To\ tru/blion
to\ perusino\n te/qnhke/ moi;
Pou=3D to\ sko/rodon to\ xqizino/n;
Ti/j th=3Dj e)la/aj
pare/tragen;''

Saepe invenitur conexio (enjambement), ut A= r. Eq. 911 -40:
{AL.} )Emou=3D me\n ou)=3Dn.
{PA.} )Emou=3D me\n ou)=3Dn.
)Egw/ se poih/sw trih- +
rarxei=3Dn, a)nali/skonta tw=3Dn
sautou=3D, palaia\n nau=3Dn e)/xont',+
ei)j h(\n a)nalw=3Dn ou)k e)fe/- +
ceij ou)de\nauphgou/menoj:
diamhxanh/somai/ q' o(/pwj
a)\n i(sti/on sapro\n la/bvj.

Poetismus est vox propria sermonis poetici.

Polymetria habetur cum versus habent variam naturam.

Polyptoton (-otus) est pluritas seu variatio casus vel rationis eiusdem verbi: Pater hic tuus? Patrem nunc appellas? Patris gloriam non vides? =

Polyschematicus est versus (potissimum aeolicus) anaclasi et liberate basis fruens.

Polysyndetum est abundantia coniunctionum.
Opponitur asyndeton - dissolutio.

Pons seu zeugma non sinit dari posse simul finem pedis et verbi.

Popularia carmina varia adhibent metra et formas.

Porson (1759-1808) Lex respicit 3m ia (anceps in ultimo metro) et II partem 4m tr^:
si ultima 2p incipit cum longo - - v - , haec sy non potest esse finis verbi [polysy], vetatur rhythmus -4 - | -5 v - sicut in Lege Havet III anceps [quartultima sedes] ia vel tr si coincidit cum fine verbi debet esse brevis, nisi sit ante caes. vel diaer.
At EUR., Ion: )Atlaj, o( xalke/= oisi nw/toij | ou)rano/n.

Prae: prae praepositum vocali breve est: pr_ae - ustus.

Praecisio est interruptio, quae si sit cruda aposiòpesis appellatur: Quos ego...

Praeficae sunt mulieres quae praecedunt tumulum defuncti, lacrimantes et crines = suos evellentes.

Praeteritio est occultatio, figura qua simulatio tacendi maior fit vis dicendi: Caesarem pratereo, qui...

Praxilleus est pentapodia logaëdica
` v v ` v v ` v v ` v ` -

pa/rqene ta\n kefala/n, ta\ dene/rqe nu/mfa=
vel Plh/rhj me\n e)fai/net' a) sela/nna [falecius acephalus]

vel

)W dia\ tw=3Dn quri/dwn | kalo\n e)mble/poisa(PRAX., fr. 3 D.)
[òdiatònturidòn-calonèmlepòisa].

Priamel (f. =3D Beispielreihung, = id est series exemplificativa) seu preamb= ulum est enumeratio seu series elementorum parallelorum, quae habet suam unitate= m et adhibetur artis gratia: aqua, aurum, sol, in Pind., O. I, vel CIC., Ver. 5,66,170. E.c.
Cui aurum est, cor in gaudio est
cui panis est, salus bona est
cui domestica sunt animalia, dormire non semper valet.

Priapeius - pria/peion me/tron - constat 15 sy (gl + ph):
x x - v v -v | x x - v v - x
h)ri/sthsa me\n i)tri/ou | leptou=3D mikro\n a)pokla/j (An. 11,1)

O Colonia quae cupis ponte ludere longo (CA= TUL. 17,1).

Princeps est prima pars pedis, e. gr. in dactylo: - (princeps) v v (biceps).

Proceleu(s)maticus est anapaestus resolutus: v v v v.

Prodelision est aphaeresis.

Prolepsis est anticipatio.

Pronominatio est nomen, puta Arpinas, quod pro alio adhibetur, ad extollendam peculiarem qualitatem.

Prologus - pro/logoj - est prima pars dramatis praecedens ingressum Chori.

Pronomina - a)ntqonumi/ai -, demonstrativa - deiktikai/, interrogativa - e)rwthmatikai/, possessiva - kthtikai/, indefinita - posotikai/, personalia= - proswpikai/, relativa - a)naforikai/.

Proodos - pro%do/j - est distichus cum II versu longiore I.
Opponitur epodo.
Propria nomina utuntur peculiari licentia in metris.

Prosodia - pros%di/a (accentus, ad cantum) - pervestigat syllabarum quantitatem, spirituum, positionem accentus, et est pars grammaticae phoneticae.
Voces latinae accentus acutus, gravis, (circum)flexus resonant pros%di/a o)cei=3Da, barei=3Da, perispwme/nh.
Definitur: rationum complexus ad metricam spectans, quae docet quantitatem = seu tempora syllabarum distinguere ac metiri.
Licet accentu non quantitate innixi sint versus linguarum plurimarum coaeva= rum tamen adhuc spectat versuum compositionem.
In re linguistica prosodia appellatur pervestigatio omnium phaenomenorum phonicorum, quae innituntur segmentis sententiae verbalis, quaeque habent partem peculiarem in versibus exarandis (R.JACOBSON, Questions de poétique. Saggi 1919-1972, Paris 1973), int= er quae phaenomena potissimum accentus et quantitas declaranda sunt.
Ergo notio coaeva prosodiae est magis extensa quam antiqua, quia praeter phaenomena melodica antiquorum pervestigat quoque intensitatem [accentus] et moras [tempora].
Caterva notionum tanta est ut prosit magis poetas inquirere, quam omnia complecti leges: usus plura docet.

Prosodiacus - proso/dion - est processionalis versus:
x - x - x - ,
cuius variae sunt formae, communiores autem enh^ et 8sy:
au)=3Dta de\ su\ Kallio/pa (S., fr.155 D)
[autàdesuKàlliopà]
w)=3D du/smoroj, o(\j xeri\ me/n
[odùsmorosòskerimèn]

Prosopopoeia est personarum ficta inductio; saepe fit progymnasma seu exercitium compositionis.

Prò(s)thesis est additio litterae in initio verbi: a)/-paj (it. istòria).

Protagonistes est prima in dramatis personis, cui opponitur Antagonistes.

Proteron-hysteron est immutatio ordinis logici.

Prototypa - prwto/tupa - et derivatio sunt systemata metrica scholasticorum, quae pedem habent mensuram metrorum: brevis - braxei/a sullabh/ - in versu, mora= in musica =3D tempus primum - xro/noj prw=3Dtoj.

Psylosis - yilw=3Dsij - est unius spiritus lenis - yilo/j - usurpatio, apud Les= bicos.

Pyrrhichius - purri/xioj - constat duobus brevibus v v.

Pythius seu versus delphicus est 6mda.

Pythiambica I est systema quod constat 6mda + 2m ia ac.

Nox erat et caelo | fulgebat luna sereno
inter minora sidera (HOR., epod. 15,1-2).

Pyth. II constat 6mda + 3mia puro

Altera iam teritur | bellis civilibus aetas=
suis et ipsa Roma viribus ruit (HOR., epod. 16,1-2)

 

Q

Quadratus est versus 4m tr^.

Quantitas est metrum seu numerus morae temporis in pronuntianda syllaba: syllaba brevis - sullabh\ braxei=3Da - appellatur quae pronuntiatur tempore in uno = (mora brevis, sh=3Dma, xro/noj prw=3Dtoj, tempus primum); syllaba longa - sullabh= \ makra/ - pronuntiatur duobus moris; syllaba anceps seu communis - sullabh\ koinh/ - pronuntiatur tempore medio, itaque longa et brevis haberi potest.
Saepe vocalium quantitas mutat in medio verbi: xru/seoj, xruso/j, q_eo/j (1= sy. quoque!).
''Omnium longitudinum et brevitatum in sonis sicut acutarum graviumque vocum iudicium ipsa natura in auribus nostris collocavit'' (Cic., or. 1,173).
Aliud significat l i b e r -bri ac l b e r -ra -rum; m l u s -a -um ac m lu= s -i [fructus et arbor navis]; pilus -i [capillus]ac p lum -i [sagitta]; populus= -i [gens], p pulus -i [arbor].
Verba ''Graeca per Ausoniae fines sine lege vagantur'', sed generaliter quantitas servatur: Simois, Medea, Darius, Academia, Aeneas, sophia, apud christianos autem sophia, platea, elegia.

 

R

Reciproci seu anacyclici sunt versus quorum verba vel litterae a laeva et a dext= ra legi possunt:

Alme pater, mesto pugili palmae dator esto = 1-2
esto dator palmae pugili mesto, pater alme 2-1

esse bonus si vis, cole divos, optime Pansa, A-C
omine felici, Pansa, precare deos. B-D
Pansa optime, divos cole, si vis bonus esse, C-A
deos precare, Pansa, felici omine. D-B

Roma, tibi subito motibus ibit amor <--&= gt;

Sole, medere pede, ede perede melos <--&= gt;

Recitatio est ratio declamandi sive sine sive cum musica - parakatalogh/, recitativus, sive in cantu.

Recurrentes sunt versus reciproci qui legi possunt a laeva et a dextera.

Recusatio est figura rhetorica modestiae.

Redundantia est abundantia verborum.

Reduplicatio, conduplicatio vel anadiplosis, est figura rhetorica= et musicalis, quae est iteratio verbi.
Anadiplositi dicuntur versus quorum exitus initium fit sequentis:

In ecclesia sol iustitiae, sola gratia, lux= it hodie.
Luxit hodie lumen coelitus et redemptus est homo perditus;
homo perditus restituitur liber penitus et efficitur...
<= /p>

Reizianum est kw=3Dlon nimis varium et complexum, in honorem magistri F.W. Reiz (1733-90) ab Hermann appellatus: est 3p ia^:

     = 5sy x ` v ` x
pa/ntwn gene/qlan (Alc. 15,7)
[pantòngenètlan]

     = 6sy v v ` v ` -
peri\ tw\ dikai/w (Saph. 19,6)
[peritòdicàio]

- ` H - ` v v
ac té intérimat

     = 7sy v v ` v v ` v
e)pi\ gaste/ra leuka/ [epigàsteralèuca]

     = 7sy^ \v v ` v v `
dolero\n me\n a)ei/ (AR., av. 451)
[dolerònmenaèi]

ac te_interimat
[actìnterimàt]

Vocatur versus reizianus 2mia + r.

Repetitio - figura rhetorica et musicalis - unum idemque verbum plurium membrorum principium fit, id est eadem vox in plurium clausularum initio iteratur.

Resolutio est duas breves pro longa vel ancipiti ponere.

Responsio habetur inter stropham et antistropham.

Reticentia seu aposiopesis est sub silentio quiddam tenere.

Rhetorica syntagmata [partes] sunt:
eu)/rhsij inventio, ta/cij dispositio, le/cij elocutio, mnh/mh memoria, u(po/krisij pronuntiatio.
Syntagma aliud est ac paradigma [figura].

Rhopalici - r(o/palon, clava - sunt versus 5 verborum:
1sy, 2sy, 3sy, 4sy, 5sy.

AUSONII Oratio versibus rhopalicis (vv.1-9): Spes, Deus, aeternae stationis conciliator:
si castis precibus veniales invigilamus,
his, pater, oratis placabilis adstipulare.
Da, Christe, specimen cognoscier inreprehensum,
rex bone, cultorum famulantum vivificator,
cum patre maiestas altissima H ingenerato.
Da trinum columen paraclito consociante,
ut longum celebris devotio continuetur:
ad temet properant vigilatum convenienter.

Rhythmus est variatio (sequentia) fluxus syllabarum longarum et brevium, vel tonicarum et non tonicarum: dicitur ascendens si incipit cum thesi (x -) ut= in iambo, descendens si incipit cum arsi (- x) ut in trochaeo.
Rhythmus semper musicae copulatur, licet breves protrahi possint (longas quoque) citra valorem suum.
Oritur (Plat., Symp. 187 b) e)k= tou=3D taxe/oj kai\ brade/oj, a celeri id est longa et a lenta id est brevi quantitate, non ictu accentus intensivo vel musicali. Aliud est ac metrum: etenim eidem metro inniti possunt rhythmi diversi, necnon versus 'liberi', coaevi quoque, qui possunt esse sine metro at non sine rhythmo.
In versum confluunt sequentiae rhythmicae et schemata metrica. Aristoxenus Aristotelis discipulus in opere (Ruqmika\ stoixei=3Da, elementa artis rhyth= micae, rhythmum definit: xro/nwn ta/cij a)forisme/nh, temporum ordo definitus, temporum ordinata definitio, successio ordinata secundum tempora (cf Quintilianus, Inst. 9,4,55), br= evius: ''Rhythmi, id est numeri, spatio temporum constant''.
Teste Diomede (fr. 286): ''Varro dicit inter rhythmum, qui latine numerus vocatur, et metrum, hoc interesse, quod inter materiam et regulam''.
Rhythmi liberis intervallis, metra definitis constant. Horatius vocat 'modo= s' carmina lyricae poesis.

'Modus' ad harmoniam potius spectat sed aevo classico tamquam synonymum rhythmi (numeri) et metrorum habebatur.
Videtur - ait Beda - rhythmus metris esse consimilis, quae est uerborum modulata conpositio, non metrica ratione, sed numero syllabarum ad iudicium aurium examinata, ut sunt carmina uulgarium poetarum.
Et quidem rithmus per se sine metro esse potest, metrum uero sine rhythmo e= sse non potest.
Quod liquidius ita definitur: metrum est ratio cum modulatione, rhythmus modulatio sine ratione.

Ringkomposition [Germ.] est compositio rhetorica anularis:
ab A, ad B, ad B, ad A.

Ritornello (it.) est versus vel stropha che interponitur ceteris strophis. <= /o:p>

Ritschl Lex vetat dividere anapaestum post primam brevem v | v - :
elementum bisyllabum non dividitur in duas voces (v | v).

Rota vergiliana est ordinata figura trium stilorum:

AENEIS BUCOLICA GEORGICA gravis stilushumil= is stilusmediocris stilusmiles dominanspastor otiosus agricolaHector, Aiax Tityrus, Meliboeus Triptolemus equus ovis bos gladius baculus aratrumurbs, castrum pascuaager laurus, cedrus fagus pomum Rufulianum (in honorem A.M. Desriusseax) est reitianus:
x - v - x

Rupprecht Lex: post longum anceps, quod non sit in initio vel fine versus neque coincidat cum caesura vel diaeresi principali, finis verbi raro fit; si eco= ntra datur finis verbi, anceps est generaliter breve, sc. si brevis invenitur po= st tres longas quarum altera sit anceps longa (- - | -) vel biceps longa (- \v= v | - ) in sequentiis dactylicis et anapaesticis, finis verbi post hoc anceps generaliter vitatur.

 

S

S est saepe caduca apud antiquos poetas: Nos sum s Romani qui fuimus ante Rudini.

Sandhi est vox indica, qua saepe compositio verborum in sequela declaratur: c= um pono =3D compono, rosasom =3D rosarum.

Sapphicus versus formas communiores habet 11sy [minor] et 15sy [Maior unius Hora= ti].

     = Maior =3D 2tr + chor + arist ` v = ` x ` | v v ` | ` v v ` v ` x [15sy]

     = minor =3D 2tr + arist
` v ` x ` | v v ` v ` x [11sy]
poikilo/qron' | a)qana/ta )Afro/dita
[pòikilòtron-átanatáfrodìta] =

dulce ridentem Lalagen amabo
[dùlcerìdentém-Lalagénamàbo] =

     = Sapphica stropha Maior constat ar= ist et sapphico M bis iteratis [distica dicolon]
Lydia dic per omnes
[Lìdiadìcperòmnes]
te deos oro, | Sibarin | cur properes amando
[tèdeòsorò-sibarìn-cùrproperèsam&= agrave;ndo]
perdere, cur apricum
[pèrderecùraprìcum]
oderit campum | patiens | pulveris atque solis
[òderìtcampùm-patièns-pùlverisàtq= uesòlis]

     = Sapphica st= ropha minor constat 3 11sym + ad [tetrasticha dicolon]

Fai/netai/ moi kh=3Dnoj i)/soj qe/oisin
Ille mì par ésse deò vidétur
,
e)/mmen' w)nhr, o)/ttij e)na/ntio/j toi
ìlle, sì fas ést, superáre dìvos
,
i)sda/nei kai\ pla/sion a)=3Ddu fwnei/-
quì sedéns advérsus idéntidém te
saj u)pakou/ei (SAPPH. 2)
spéctat et aùdit (CATUL. 51).

Alcaeus
Xai=3Dre, Kulla/naj o( me/deij, se\ ga\r moi
káirekùllanàs-omedéissegàrmoi

qu=3Dmoj u(/mnhn, to\n koru/faij e)n au)/taij
tùmosùmnentòn-korufàisenàutais

Mai=3Da ge/nnato Kroni/dv mi/geisa
màiagènnatò-kronidèmigèisa
pambasi/lh .
pàmbasilèi

Horatius
Alme sòl, currù nitidò dièm qui
promis èt celàs aliùsque et ìdem
nàscerìs, possìs nihil ùrbe Ròma
vìsere màius...

Hymnus liturgicus
Iste Cònfessòr, Dominì colèntes,
quèm piè laudàt populùs per òbem
hàc diè laetùs meruìt suprèmas
scàndere sèdes.

Satura est carmen didascalicum et actio dramatica in qua varia elementa miscentur: dialogi, cantus, musica, saltationes.
Satura Menippaea alternatim componitur versibus et oratione soluta.

Saturnius vel Faunius est versus antiquus Romanorum, cuius naturam I.B. Pighi po= nit in rhythmo verbi et successione arsium et thesium, cum alii in rhythmo accentuativo per 2 hemistichos et 5 accentus:

virùm miì Camèna | ìnsecè versùtum 2mia^ + ith=
malùm dabùnt Metèlli | Naèviò poè= tae.

Bassus tradit formas incertas, quibus usi s= unt Livius Andr. (Odyssia), Naevius (Bellum Poen./Pun.), Elogia Scipionum, alii= que.

Scansio est lectura metrica versus.
Scansio alia est ac schema abstractum versus.
Versus innititur syllabis, schema autem positionibus in quibus accommodandae sunt syllabae.
Positio est longa, brevis, anceps, saepe ad poetae martem.
Lectio scholastica ictu metrico utitur, iuxta Priscianum et Martianum Capel= lam, inter antiquos, et scholam Anglicam et Germanicam saeculi elapsi (Bentley, Hermann, Boeckh).
Versus quoque innititur syllabis et positione qua fruuntur.
Positio longa, brevis, anceps (indifferens), esse potest: anceps datur si quantitas pendet ab poeta.
In IE poesi videtur quantitas tantum in fine versus adstricta esse, alibi a= utem libera.
Cuius reliquiae fortasse in Aeolicis metris patet, cum versus incipiat duob= us ancitibus, quae basis vocantur.
Longa - loci principes - a ceteris separatur positione alternative brevi et ancipiti.
Ideo rhythmus fundamentalis est

     = ... - v v - v v - ... vel

     = ... - v - x - v - ... (symmetricus), vel

     = ... - v v - x - v - ... (fusio utriusque), vel

     = ... - v - x - v v - ... (asymmetricus).
Sequentia est ascendens x - v or vv -
vel descendens - v.
Pinceps positio solvi potest duobus brevibus syllabis, item duo breves consecutivae contrahi in principem.
Ergo vv est quaedam unitas, biceps.
Tres consecutivae breves sunt
vel brevis et biceps
vel brevis et anceps.

     = anaclasis est mutatio quantitatis= in metro, e.c. metrum - v v - alternatur cum v - - v et - v - v.

     = Fere numquam praepositivae ante caesuram vel finem periodi ponuntur, neque postpositivae post eandem.

     = Licentia magna datur nominibus propriis in versu.

Scazontes - ska/zw, claudico - vel hipponactei, vel choliambi - xolo\j i)/amboj - sunt 3m ia qui s pro ia habent in VI sede.

Schemata dianoeas sunt sententiarum exornationes.
Schemata lexeos sunt verborum exornationes:
prolepsis, zeugma, hyposeuxis, syllepsis, anadiplosis, anaph., epanalepsis, epizeuxis, paronomasia (adnom.), schesis onomaton, parhomoeon, homoeoptoton (similiter cadens), homoeoteleuton (simil. desinens), polyptoton (adnom.), hirmos, polysyndeton, dialyton (asyndeton, dissolutum).
<= /p>

Scholiastes - sxoliasth/j - est commentator; sxo/lion est commentarius.

Scholium, Skolia, sunt cantus conviviales qui forma peculiari carent: philosophi= ci vel morales.

Semiconsonae |i| et |u| ante vocalem interdiu consonae fiunt:
e-ius, ma-ius; non autem bi-iu-gus, i-a-spis, i-am-bus; item Iesus, Ioseph: ie-sus, io-seph vel i-e-sus, i-o-seph.

Senarius est versus 6m, qui ''propter similitudinem sermonis sic saepe sunt abi= ecti ut non numquam vix in eis numerus et versus intellegi possit'' (CIC., or. 55,184).

Septenarii sunt versus 7 pedum.

Sequentia est hymnus plurimis strophis rhythmice compositis, cum consonantia syllabarum in fine cuiusque versus.
Auspicius auctor videtur.
Sequentiae extremae syllabae vocis alleluia in longum productae aptabantur.=
Fere quinque millia carminum supersunt s. XII-XIII, quorum dicuntur auctores s.Bernardus, Adamus a Sancto Victore, Iacobus Tudertinus [Todi], Alfanus Salernitanus, Ioannes Peckam et Thomas Aquinas.

Serpentini versus seu decisi:

     = Martinus mirus more | ore laudavit Deum...

     = Ave, porta poli, noli te claudere mota,
vota tibi grata data suscipe, dirige mentem
Tu es filia novella, simplex, clara columbella,
stella excellentiae, fiscella clementiae.

Signa

morae sunt:

     = punctum (.) telei/a, virgula (,) ko/mma, virgula punctata (;) a)/nw telei/a (:), bipunctum (:), exclamatio (!) qaumastiko/n, interrogatio (?) e)rwthmatiko/n (;), citatio ("..." vel «...») ei)sagwgika/, linea parenthetica (-), uncini parenthetici ((...) vel [...] vel <...>) pare/nqesij, dialutika/ (''), a)po/strofoj ('), a)posiwphtika/ (...). =

Diacritica sunt:

     = h( para/grafoj, strophae finis, h( korwni/j, triadis strophicae finis, * a)steri/skoj, carminis finis, < h( diplh\ h( e)/cw ble/pousa, rhythmi variatio, > h( diplh\ h( e)/sw ble/pousa, separatio strophae.=

Silloi sunt carmina satyrica Graeca versibus hexametris.

Silvae sunt carmina sine ratione et ordine collecta.

Similitudo est comparatio et necessitudo imaginum.

Simmiacus est versus 17 sy.

Solutae orationis genera:
narrativum (historia, fabula romantica, novella, fabula), drammaticum, demonstrativum, oratorium, epistulare...

Solutio dicitur in metro, quotiens pro una longa duas ponimus breves (SERV. gr. 4,425,13). Longa potest dissol= vi in duas breves.

Sonetto est Italicum carmen, quod habet 14 versus 11sy (M): binae strophae quattuor versuum (quartine) et binae trium versuum (terzine).

Sotadeus dici potest 4mio^ variorum a Sotade (sec. III a.Ch.) ad lubrica adhibi= tus. Schema:

     = v v - v v - v v - v v

     = - - v - - - v - - - - - ||

     = v v - v v - - - - v - vv - v

     = v v v v v - v vv v v v vv v

Ps.-Sotad. 8:
Mimou=3D to\ kalo/n, kai\ menei=3Dj e)n brotoi=3Dj a)/ristoj.
No/moj e)sti\ qeo/j. tou=3Dton a)ei\ pa/ntote ti/ma.
Ce/noj o)fei/leij ei)=3Dnai tw=3Dn ou) kalw=3Dj fronou/ntwn.
Ou(=3D kalw=3Dj bioi=3Dj para/mene, keu)tuxei=3Dj ta\ pa/nta.
Parath/rei ta\ pa/ntwn kala/, kai\ tau=3Dta su\ mimou=3D.
(Rh=3Dsin d' a)gaqh\n dedome/nhn [eu)=3D] fu/lasse saut%=3D.
Soi\ tou=3Dto gene/sqw fi/lon, [e)j] mhde\n a)taktei=3Dn.
Th\n h(suxi/an kata\ bi/on i(/na pa/ntote thrv=3Dj.
(Ugiai/nein eu)/xou toi=3Dj qeoi=3Dj, e)f' o(/son e)/xeij zh=3Dn.
(Ugiai/nein eu)/xou toi=3Dj qeoi=3Dj, e)f' o(/son e)/xeij zh=3Dn.
8 Th=3Dj tu/xhj sko''pei=3Dn dei=3D to\ me/''giston w(j e'')/latton,
kai\ to\ mh\ pa''ro\n mh\ qe/lein:'' ou)de\ ga\r so/n'' e)stin.
)Amfo/tera me/''nein ou)k oi)=3Dden:'' e(/sthke ga\r'' ou)de/n.
)\An plou/sioj'' w)\n kaq' h(me/''ran skopv=3Dj to\'' plei=3Don,
e)j tosou=3Dton'' ei)=3D penixro/j,'' e)j o(/son ei)=3D pe''risso/j.
(Wj pe/nhj qe/''lei sxei=3Dn, kai\'' plou/sioj ple/''on sxei=3Dn,
i)/son e)/xousin'' au)tw=3Dn ai('' yuxai\ to\ me''rimna=3Dn.

Spiritus lenis - yilo/n, et fortis - dasu/, vocales denotant.

Spondeus - spondei=3Doj (libare) - constat duabus longis, et est pes quo refert= i sunt carmina ad libandum vel sollemniter orandum.
Series spondeorum auget gravitatem et sollemnitatem hexametri:
Olli respondit rex Albai Longai
(ENN.).
Holospondaicus est:
spe/ndwmen tai=3Dj Mna/maj paisi\n Mou/saij.
Item:
Zeu=3D pa/ntwn a)rxa=3D, pa/ntwn a)gh/twr.

Stasimus - sta/simoj - est cantus Chori post ingressum in orchestram.

Stesichoreus dicitur 3mtr ac qui pro ancipiti semper longam ponit:
- v - -, -v - -, -v - -.
Stesichoreum systema constat stropha, antistropha et epodo.

Stichica dicuntur metra quae iterantur sine structura strophica, ut 6mda et 3m = ia.

Stichomythia est series versuum qui ponuntur alternatim in ore plurium actorum, ut = fere dialogus fiat.

Stigme - stigmh/ - est punctum super notas musicales.

Stilema est processus stilisticus qui saepe adhibetur.

Stilus est ratio peculiaris exarandi orationem solutam vel carmina.

Stochasmos est coniectura.

STROPHA est systema versuum quod iteratur bis vel pluries.
Est igitur structura longior quam versus, quia plures periodi iterantur ead= em forma bis, ter, vel decies et pluries.
Antistrophe
est secunda stropha quae iterat (responsio) fere ad amussim schema strophae.
Responsio includit iterationem rhythmi complexarum sententiarum, cum musica conexarum.
Lyrica choralis Graeca maxima ex parte habet formam strophicam.
In tragoedia una tantum iteratur, in satyrico et comoedia interdum pluries (Eur. Cyc. 495ss; Ar. Pax 346ss).
Partenium Alcmanis, primum systema strophicum pluries iterat, ut Pindarus, = qui addit epodon iteratque structuram triadicam, qua utitur Hybicus, fr. 1.
Suda Stesichorum inventorem facit structurae triadicae.
Epodi sunt quoque in Tragoedia (Esch. Pers. 897-906; Sof. Ant. 876-82).
Astrophicum est systema quod non iteratur (e.c. Sof. Trach. 205-24; Eur. Hel= . 515-27).
Ephymnion (it. ritornello) iterat verba quoque: Esch. Supp. 117-75; Ag. 455-550).
Responsio est nimis rigida, saepe ad syllabam, apud tragicos auctores, mino= r in Comoedia (Wilamowitz, Verskunst, 470-86).

     = Carmina a)/strofa et a)polelume/na sunt libera, carent strophis. =

     = Carmina metrika\ a)/takta sine ordine metrico sunt disposita.

     = Carmina e)c o(/moi/wn elementa habent similia sed non definita. <= /p>

     = Carmina disposita kata\ sxe/sin, kata\ o(moio/thn, kata\ a)naku/klwsin strophas constituunt.

Praeterea iterari potest idem versus vel diversa genera versuum.
Versus recitativi ordinantur kata\ sti/xon, lyrici per strophas.
Forma strophae est

     = [mono]stichica, si kata\ sti/xon quattuor vel quinque hexametri, ut in II Idillio Theocriti, ordinantur, et versu intercalari separantur;

     = disticha si constat diversis versibus, qui alternantur, ut in elegiaco et epodibus Archilochi.
Alexandrini grammatici carmina Sappho et Alcei variis rationibus ordinaveru= nt.
Unitas musicalis strophae melodicam structuram iterat.

     = Stropha est isometrica si iteratur idem versus, secus dicitur heterometric= a.

     = Monosticha eundem schema versus iterat,

     = disticha duo versus diversi generis,

     = tristicha tres, tetrasticha quattuor, pentasticha quinque.

Carmina monosticha sunt potissimum
6mda, 3mia, 4mia^, 11sy phalecio, as minore seu I, as Maiore seu V, priapeo, galliambo, decametro ionico a minore.

Sunt disticha:

     = 1. systema elegiacum: 6mda^2 + pentameter da.

     = 2. systema asclepiadeum IV: glichoneus + asclepiadeus.

     = 3. systema archilocheum I: alcmanius =3D 6mda + 4mda^2.

     = 4. systema archilocheum II: 6mda + 3mda^1.

     = 5. systema archilocheum III seu M: ityph (=3D4m da + 3p tr) + 3mia^.

     = 6. systema archilocheum IV: 3m ia arch + elegiambus.

     = 7. systema archilocheum V: 6mda + iambelegus

     = 8. systema hipponacteum: 2mtr^ + 3m ia^.

     = 9. systema sapphicum Maius: aristophanius + sapphicus Maior.

     = 10.systema iambicum: 3mia + 2mia (senari + quaternari ia).

     = 11.systema pythiambicum I: 6mda + 2mia.

     = 12.systema pythiambicum II: 6mda + 3m ia puri.

     = Dantur Tristicha quoque sed tantum Graeca:

     = 1. Systema 2 gl + 4m aeol
t n d' œgw t£d' ¢meibÒman:
ca…rois' œrceo k¥meqen
mšmnais', o sqa g r êj se ped pomen:

     = 2. Systema 1.creticus + glyc + 2.glyc + 3.phalec
p£nta perršcois' ¥stra: f£oj d' ™p…-
scei q£lassan ™p' ¢lmÚran
‡swj kaˆ poluanqšmoij ¢roÚraij:
¢ d' ™šrsa k£la kšcutai teq£-
laisi d brÒda k¥pal' ¥n-
qruska kaˆ mel…lwtoj ¢nqemèdhj:

     = 3. Systema bina 4mchor + 2m ia
nh/pluton ei)/luma kakh=3Dj a)spi/doj, a)rtopw/lisin
ka)qelopo/rnoisin o(mile/wn o( ponhro\j )Arte/mwn,
ki/bdhlon eu(ri/skwn bi/on,
polla\ me\n e)n douri\ tiqei\j au)xe/na, polla\ d' e)n troxw=3Di,
polla\ de\nw=3Dton skuti/nhi ma/stigi qwmixqei/j, ko/mhn
pw/gwna/ t' e)ktetilme/noj:

     = Dantur Tetrasticha:

     = 1. systema sapphicum minus:
tres 11sy sapphici + adonius.

 

STROPHA SAPPHICA LATINA
Catullus, Extasis (LI)

Ille mi par esse deo videtur,
ille, si fas est, superare divos,
qui sedens adversus identidem te
spectat et audit

dulce ridentem, misero quod omnis 5
eripit sensus mihi: nam simul te,
Lesbia, aspexi, nihil est super mi
vocis hianti.

Lingua sed torpet, tenuis sub artus
flamma demanat, sonitu suopte 10
tintinant aures, gemina teguntur
lumina nocte.

Otium, Catulle, tibi molestumst:
otio exultas nimiumque gestis.
Otium et reges prius et beatas 15
perdidit urbes.

 

Sapphica
HOR., CARMEN SAECULARE

Pueri 27 [9x3] patrimi et puellae totidem cecinerunt Carmen amoebaeum. Caesura feminea saepius ut in IV: v. 1, 14, 18, 19, 35, 39, 43, 51, 53, 54, 55, 58, 59, 61, 62, 70, 73, 74.

1.Phoebe silvarumque potens Diana 1.2. stro= pha: pueri et puellae
lucidum caeli decus, o colendi
semper et culti, date quae precamur
tempore sacro,

2.quo Sybillini monuere versus
virgines lectas puerosque castos
dis, quibus septem placuere colles,
dicere carmen. [ut dicerent]

3.Alme sol, curru nitido diem qui 3.Pueri - 4.Puellae, etc.
promis et celas aliusque et idem
nasceris, possis nihil urbe Roma
visere maius...

 

     = 2. systema asclepiadeum II:
tres asclepiadei minores + glychoneus.

     = 3. systema asclepiadeum III:
duo asclepiadei m + pher + glychoneus.

     = 4. systema alcaicum:
duo 11sy alc + 9sy alc + 10sy alc.

 

STROPHA ALCAICA GRAECA
ALCEUS
Et te sonantem plenius aureo / Alcaee, plectro dura navis, / dura fugae mal= a, dura belli (HOR, od 2,13.26-28)

a)sunne/thmmi tw=3Dn a)ne/mwn sta=3Dsin
asùnnetèmmitònanemònstasìn

to\ me\n ga\r e)/nqen ku=3Dma kuli/ndetai,
tomèngarènthenkùmakulìndetai

to\ d' e)/nqen, a(/mmej | d' o(\n to\ me/sson
todènthenàmmesdòntomèsson

na=3D forh/meqa su\n melai/nv
nàiforèmetha sùnmelàina
<= /p>

xei/mwni mo/xqentej mega/l% ma/la:
pe\r me\n ga\r a)=3Dntloj i)stope/dan e(/xei,
lai=3Dfoj de\ pa=3Dn za/dhlon h)/dh,
kai\ la/kidej me/galai ka\ t au)=3Dto...

ou) xrh\ ka/koisi qu=3Dmon e)pitre/phn,
proko/yomen ga\r ou)de\n a)sa/menoi,
w) Bu/kxi, farma/kwn d' a)/riston
oi)=3Dnon e)neikame/noij mequ/sqhn

pa/mpan d' e)tu/fws' e)k d' e)/leto fre/naj=
prw=3Dta me\n )/Antandroj Lele/gwn po/lij
u)/ei me\n o( Zeu/j, e)k d' o)ra/nw me/gaj
xei/mwn, pepa/gaisin d' u)da/twn r(o/ai...

 

STROPHA ALCAICA LATINA:
HORATIUS - C. 1,37

Nunc est bibendum, nunc pede libero
pulsanda tellus, nunc Saliaribus
ornare pulvinar deorum
tempus erat dapibus, sodales.

antehac nefas depromere Caecubum
cellis avitis, dum Capitolio
regina dementis ruinas
funus et imperio parabat

contaminato cum grege turpium
morbo virorum, quidlibet inpotens
sperare fortunaque dulci
ebria. sed minuit furorem

vix una sospes navis ab ignibus
mentemque lymphatam Mareotico
redegit in veros timores
Caesar ab Italia volantem

remis adurgens, accipiter velut
mollis columbas aut leporem citus
venator in campis nivalis
Haemoniae, daret ut catenis

fatale monstrum: quae generosius
perire quaerens nec muliebriter
expavit ensem nec latentis
classe cita reparavit oras,

ausa et iacentem visere regiam
voltu sereno, fortis et asperas
tractare serpentes, ut atrum
corpore conbiberet venenum,

deliberata morte ferocior:
saevis Liburnis scilicet invidens
privata deduci superbo
non humilis mulier triumpho.

 

     = 5. Systema 3gl + pher.

     = Stropha Pentasticha constat 4gl + pher= .

     = Epodica structura strophas altern= antur cum strophis diversae structurae.

     = Communior est trias - tria\j e)p%dikh/ - quae constat stropha - strofh/, antisptropha= - a)ntistrofh/ et epodo - e)p%do/.

Systema dicitur proodicum - pro%do/j, mesodicum - mes%do/j, prout formam ABB' vel A= BA' sumat.
Ephymnion - u(pakoh/ - est versus qui claudit strophas, qui vocatur e)pifqegmatiko/n si solutus sit a contextu.

Notae - shmei=3Da - structurae strophicae:
h( para/grafoj in fine strophae,
h( korwni/j in fine triadis,
o( a)steri/skoj in fine carminis,
h( diplh/ ad novum colloquentem indicandum, et ad novam satructuram strophae declarandam.

In lyrica chorali structura triadica - stropha, antistropha, epodus - vel mona= dica [sine variatione] adhibetur;
in scenicis carminibus primae responsioni str et antistrophae additur nova = dias alius generis rhythmici;
rara est conclusio extra responsionem - a)/strofa - AA BB CC... (n). <= /o:p>

Kola inter strophas et antistrophas vocantur mesodi, si autem praecedunt vocantur proodi.

Horati sunt =

     = Monosticae: 3m ia, ascl m, ascl M

     = Distichae:
systema ia purum:
systema epodicum
systema da purum:
systema alcmanicum, arch.I
systema ia-da:
syst arch.II-III, pyth. I-II
systema logaoed-ia:
systema arch IV
systema ia-tr:
systema hippon.
systema chor-ia:
systema ascl.III, sapph. M

     = Tetrastichae:
ascl.I et II, sapph. m, alcaica
hypermetricae: decam io m

Substitutio fit si pes pro pede adhibeatur (- - pro v -); dissolutio si duo breves ponantur pro longa, ut tribrachys pro iambo.

Superlatio est hyperboles sive accrescitiva - au)/cesij - sive deminutiva - tapei/nwsij:
Vento velocior, tardior testugine.

Syllaba - sullabh/ - est unitas phonetica, quae simul pronuntiatur:=

     = monosyllabum (monosyllaba -ae [s.VI], verbum unisy) si una sy constat;

     = disyllabum (disyllaba -ae, verbum bisy) si duobus;

     = polysy si pluribus.

     = Anceps - koinn/ - communis, si longa vel brevis sit pro membri vel versus sede [in fine semper].

     = Clausa est si desinit cum consona= nte: ad, per, ast; secus aperta: de= , me, tu.

Syllepsis est concordantia ad sensum.

Sylloges gnomica: est collectio carminum, vulgi quoque, ad modum sententiae vel moralis hortationis.

Symplecontes in metrica opponuntur separatistis.

Synaeresis - sunai/resij - est contractio duarum vel plurium syllabarum in unam. =

Synaloephe - sunaloifh/ vel sunalifh/ - seu fusio, confusio, commixtio, sine elisione, pronuntiatio plena: figura contraria dialoephi (=3Dhiatus), quia = in unum contrahit vocales finales cum sequentibus ut unam tantum syllabam faci= ant (h neglecta), etiam cum vocale sequentis versus: a)/lgea e)/qhke, monumentu= m et (monument(u)et):
Conticuere_omnes intentique_ora tenebant.

Synaphìa - suna/feia, coniunctio - est tam arcta unio membrorum, ut ancipitem n= on admittat neque hiatum inter membra, sc. syllaba finalis arcte unitur sequen= ti, etiam si verbum dividatur in duas partes, quarum altera stet cum membro fin= ali altera cum initio membri sequentis:

     = i)sda/nei kai\ pla/sion a)/du fwnei/-

     = saj u|pakou|ei (SAPPH., 2, 3-4).


Simile sed non idem est id quod dicitur enjembement.
Metrica et prosodica continuitas Colon a Versu - sti/xoj - distinguit;
synapheia interdum extenditur per plures lineas, quae constituunt periodum.=
Ultima syllaba potest esse longa vel brevis;
si brevis stat pro longa habetur syllaba brevis in elemento longo.
Periodus
- || - definitur ut segmentum compositionis - quadraginta vel tantum quattuor syllabae, quae habent prosodicam continuitatem. =

Synartèsis - suna/rthsij - est unio membrorum sine caesura; synartetica sunt metra quae conexa sunt, asynarteta quae sunt diversi generis. <= /p>

Synathroismos - sunaqroismo/j - est recapitulatio sententiarum. Synaeresis est coactio duorum syllabarum in unam.

Syncopatio, syncopes - sunkoph/, ligatura - contusio, detractio, suppressio, est litterae vel syllabae amissio: domne (domine), ti/pte ( ti/ pote); saeclum (saeculum); spirto (spirito).
Clausulae syncopatae finem versus saepe concludunt.

Syndeticus opponitur asyndetico.

Synecdoche - sunekdoxh/ - seu comprehensio, intellectio: pars pro toto, totum pro parte, singulare pro plurali, genus pro specie et viceversa: ad tectum (=3D domum) venis, mundus est caecus.

Synecphonèsis - sunekfwnh/sij - crasis, est unio vocalium in unam syllabam: maria om= nia (mariomnia), curam hanc (curanc), bonum est (bonumst), bona es (bonas), loc= uta est (locutast).
Interdum synizesis, synaloepha, vel crasis appellatur.
Graphice saepe notatur.
Facilius fit inter verbum monosyllabum et relativa pronomina kai/, h(/, dh/, mh/, e)gw/, e)pei/.
Prodelision vel aphaeresis fit cum initium verbi eliditur:
makrou=3D (a)popau/sw
(macrùpopàuso).

Od. 1. 226

     = ei)lapi/nh h)e\ ga/moj
- v v - v v -

Sappho 1. 11

     = w)ra/nw ai)/qeroj
- v - v -

Ar. Ran. 509

     = perio/yoma)pelqo/nta mà
(m ex ma(i) a)).

Synecphonesis pluries fit si prima vocalis est e:
q\eo/j, \ e)/ason, po/l\ewj.
Vocales contiguae leguntur ut una syllaba.
Synecph n sis, syniz sis, synaloepha, crasis, idem indicant.

Synizèsis - suni/zhsij - seu synaeresis - sunai/resij - est coniunctio syllabaru= m in unam:
déinde, próinde, duoi=3Dn [bisy];
sed quoque:
de-in, de-in-de, de-in-ceps, de-hinc, su-a-de-o, su-a-vis.
Pronuntiatio distincta vocalium.

Synkretismus - sunkretismo/j - societatem gentium Cretensium indicavit, et postea, falsa etymologia [misceo et socio] religiosum quoque sensum.

Synonimum est verbum habens similem significationem.

Syntagma est neologismus, qui coetus verborum indicat arcte vinctorum, ut sunt morphemata et verba.
In linguistica est electio certa, quae contraponitur paradigmati:

     = SN =3D syntagma nominale (nomen + complementa),

     = SP =3D praedicativum (SN + verbum),

     = SV =3D verbale,

     = SA =3D adtributivum.

Systema seu periodus metrica est unio membrorum quae organicitatem habent.
Dicitur dicòlon, tricòlon, tetracòlon prout 2, 3, 4 membris constet.
Latini habent versus quoque membra et appellant monostichum, distichum, 3st, 4st, 5st.
Kata\ sti/xon sunt exarata poemata epica, tragoediae, etc.

Systoles - sustolh/ - est correptio syllabae natura sua longae: tulerunt:
Matri longa decem tulerunt fas= tidia menses (VERG., buc. 4,61).

Syzygies - suzugi/a, coniugatio - communiter pro dipodia adhibetur; nonnulli unionem pedum diversorum opponunt dipodiae;
epirrhematica habetur cum singulas strophas et antistrophas sequuntur tetrametri trochaici.

T

Tautologia est iteratio vocis in declaranda notione.

Taxis est dispositio, quae post heuresim fit.

Technopaegnion est ludicrum [it passatempo] 6mda, quod incipit et desinit 1sy et finis est initium alterius, et ultimus= 1sy idem ac primus est:

     = Res hominum fragiles alit et regi= t et perimit fors.
Fors
dubia aeternumque labans, quam blanda fovet spes.
Spes
nullo finita aevo: cui terminus est mors.
Mors
avida inferna mergit caligine quam nox...
Vis
tamen hic nulla est: verum est iocus et nihil res. [AUS. ad Paul.N]

Telesilleus seu telesillianum est glychoneus acephalus:

     = x - v v - v -

     = i)w\ geneai\ Brotw=3Dn (SOPH. O.T. 1186)

     = [iògeneàibrotòn]

Telestichus est acrostichus finalis.

Tempus - xro/noj podiko/j - est mora syllabarum.

Terentianeus est dodrans II + ad:
` x ` v v x' | ` v v ` x.

Termini de re metrica sequendi a d.v. Paul Maas (Griechische Metrik) proposita sunt:

     = termini exclusive metrici:
(elementum) longum, breve, anceps;

     = termini prosodici:
longa, brevis, anceps.

Tetrameter - tetra/metroj - est versus 4 metrorum.

Tetrapodia constat 4 pedibus.

Tetraseme fere idem est ac 4 tempora;

Tetrasticha est str 4 versuum.

Thema / rhema sunt elementa sententiae quorum

     = alterum quod 'cognitum' est significat,

     = alterum 'novum':
si diligis me [th], pasce agnos [rh] - amoenissima civitas [th] incendio est deleta [rh] - veni [th] quia vocasti me [rh]).

Thesis - qe/sij, positio - est tempus debile apud Romanos forte autem apud Graecos.

Thi[y]asus est pompa bacchantium.

Threnos - qrh=3Dnoj - est fere epicaedion, cantus querimoniae in honorem defunctorum.

Tiedke et Meyer Lex:

     = > apud Callimachum et Nonnum non datur finis verbi simul cum IV et V longo.

Tituli archaici Graeci et Latini inscriptiones sunt.

Tmesis - tmh=3Dsij - est sectio, scissio, separatio compositi verbi in sua elementa, interposita alia voce:

     = quod iudicium cumque.

     = Dicitur quoque diacopè, interci= sio.

     = Tmesis rhythmica valet Enjambement.

Toné - tonh/ - est productio melodica syllabae ultra duo tempora.

Topos - to/poj - est locus communis.

Tractatus metrici antiqui:

     = De Harmonia L.3 Aristoxenis Tarent= ini (s.IV a.Ch.),

     = Manuale Efestionis (s.II p.Ch.); <= o:p>

     = De litteris, de syllabis, de metris L.3 Terentiani Mauri (s.III);

     = Ars grammatica de orthographia et de m= etrica ratione C.Mari Victorini (s.IV).

Tragoedia - trag%di/a

     = est conflictus humanitatis,

     = est dra=3Dma non narratio ut est e)/poj.

     = Lexis est una sermo et melopea.

     = Nectuntur:
mythus [intreccio],

     = peripe/teia,

     = mutatio improvisa,

     = a)nagnw/risij (recognitio),

     = pa/qoj (catastrophe, dolor),

     = h)/qh [it. caratteri],

     = dia/noia [it. pensiero],

     = qewri/a [it. spettacolo],

     = ka/qarsij tw=3Dn paqw=3Dn [it. passioni represse],

     = ma/qhsij.

     = Aristotelis Poetica XII enumerat partes:
prologus,
ante ingressum chori,

parodos (saepe anapaesti= cis versibus), cum ingreditur chorus,
fere semper quattuor episodia, quae sunt dialogi personarum, numquam excedentium ternarium numerum, simul in scaena loquentium,

stasymi, qui sunt cantus chori inter episodia, qui si sint valde lacrimosi, ko/mmoj vocantur, exodus= ,

cum chorus egreditur a scaena, epilogu= s, qui est narratio finalis, post exitum chori.

Transgressio, transiectio seu hyperbaton est tropus, transpositio verborum.

Translatio seu translatum est metaphora.

Translinguisticus valet qui excedit systema linguisticum usitatum.

Translitteratus valet transcriptus a diverso systemate alphabetico. =

Transphrasticum est quidquid superat fines sententiae.

Triadica compositio habetur, ex.gr. in str, ant, ep.

Tribrachus est pes 3 brevium syllabarum.

Trigramma est unio trium litterarum ad indicandum unum sonum (sch =3D ).

Trilogia et Tetralogia sunt tria vel quattuor opera che in unum coalescunt.

Trimeter est versus trium metrorum:

     = 3mia dicebantur,

     = versus lyrici canebantur, =

     = 3m inter strophas, 4mtr, systemata anapestica declamabantur ad sonum fistulae [parakatalogh/].

Trinini salientes dicuntur versus omoeoteleuti post caesuram trit et ephtem: <= o:p>

     =
stella maris, quae sola paris sine coniuge prolem.

Tripertiti versus sunt:

     = 1. adonii: dextera Christi, nos rapuisti, de nece tristi.

     = 2. da: Hora novissima, tempora pessima sunt, vigilemus: ecce minaciter imminet arb= iter ille supremus.

Tripodia constat 3 pedibus.

Triseme fere idem est ac tria tempora.

Tristicha est stropha 3 versuum. Propri= a apud Graecos:

     = 1. gl +gl + 4m aeol

     = 2. (cr + gl) + gl + falec

     = 3. 4mchor + 4mchor + 2mia

Trochaeus

- troxai=3Doj, velox - seu choreus habet rhythmum descendentem ` v .

     = Pedes trochaici coalescunt in dipo= dias, tripodias, etc.;

     = metra in 2m, 3m, etc. <= /span>

     = Ditrochaeus est dipodia trochaica:=
Gàbrièlis.
Usitatus in partibus lyricis comoediae, rarior in Trageedia.

     = 2m tr

constat duobus dipodiis trochaicis:
- v - x - v - x
metrice:

e)mfe/rhn e)/xoisa mo/rfan
accentuative:

Dies irae dies illa / Stabat mater dolorosa

     = 2m tr^

est Lekythius - lhku/qion - seu Eurip= ideus [cr + 2pia] [solutiones]
e)/sti tij qiw=3Dn ti/sij (ALCM., fr.1 D2, 36: parthenium)
[èstitìstiònt= isìs]
lhku/qion a)pw/lesen -q i o n
[lèkutìonapòl= esèn] (Ar., Ran. 1208):
` v v v v ` v ` .

Ka/dmoj e)/mole ta/nde ga=3Dn -emole
[kàdmosèmoletàndegàn]

nòn ebùr neque aùreùm (HOR., C. 2,18.1)
metrice:

Sàlve! Dì dent quaè velìs
accentuative:

dùm pendèbat fìliùs

     = Series in Eur. Phoen. 239-45:

     = qou/rioj molw\n )/Arhj  ai(=3Dma da/ion= fle/gei t#=3Dd', o(\ mh\ tu/xoi, po/lei:  koina\ ga\r fi/lwn a)/xh,  koina\ d', ei)/ ti pei/setai  e(pta/purgoj a(/de ga=3D,  Foini/ss# xw/r#. feu=3D feu=3D.  Ora dav= anti alle mura Ares è giunto con la  Sua furia, accende contro la città sangue di strage in campo, l'evento lo tenga lontano. Comune è il dolore per chi ci è ca= ro: se il male tocchi Questa terra dalle sette torri, La sua sorte sarà comune alla terra fenicia.3ptr

id est 2mtr brachycatalecticus dicitur ityphallicus:
- v - v - -.
xrh=3Dma/ toi geloi=3Don.
[krèmatòighelòion].

Esch., Ag. 160-6 et Eur. Hel. 348-59 habent formas solutas = et syncopem - - v et - - :
Zeu/j, o(/stij pot' e)sti/n, ei) to/d' au)- [str. b
t%=3D fi/lon keklhme/n%,
tou=3Dto/ nin prosenne/pw.
ou)k e)/xw proseika/sai
pa/nt' e)pistaqmw/menoj
plh\n Dio/j, ei) to\ ma/tan a)po\ fronti/doj a)/xqoj
xrh\ balei=3Dn e)thtu/mwj.
Cf E. Hel 348-359. <= /span>

     = 3mtr ac

: arva sicca Nilus intrat, ite laeti.
[àrvasìccanìlusìntratìtelèti]

     = 3mtr^

:
Zeu=3D pa/ter ga/mon me\n ou)k e)daisa/mhn
[zéupatérgamònmenúkedéisamén]

     = 4mtr ac

(non apud latinos):
pw=3Dle Qrvki/h, ti/ dh/ me loco\n o)/mmasin ble/pousa
[pòletrèkiè-tidèmelòxon-òmmas&igr= ave;nblepùsa] (AN. 12,1 [.3.5]) apax

     = 4mtr^

-' v -' x | -' v -' x || -' v -' x | -' v -'

105 Glau=3Dx', o(/ra: baqu\j ga\r h)/dh ku/masin tara/ssetai
po/ntoj, a)mfi\ d' a)/kra Gur<4e/w>4n o)rqo\n i(/statai ne/foj,
sh=3Dma xeimw=3Dnoj, kixa/nei d' e)c a)elpti/hj fo/boj...
114 ou) fil<4e/w>4 me/gan strathgo\n ou)de\ diapepligme/non
ou)de\ bostru/xoisi gau=3Dron ou)d' u(pecurhme/non,
a)lla/ moi smikro/j tij ei)/h kai\ peri\ knh/maj i)dei=3Dn
r(oiko/j, a)sfal<4e/w>4j bebhkw\j possi/, kardi/hj ple/wj.
115 nu=3Dn de\Lfiloj me\n a)/rxei, Lfi/lou d' e)pikratei=3Dn,
L[ew]fi/lwi de\ pa/nta kei=3Dtai, Lfilon d' a)/koue.
116 [e)/a] Pa/ron kai\ su=3Dka kei=3Dna kai\ qala/ssion bi/on. <= /span>

Est versus antiquior dialogi tragediae (ARIST., poet. 1449a 21), cui postea successit 3m ia et tragoedia facta est severior [a)pesemnu/nqhz).
Tragici usurpant in concitatis actionibus, ut e.c. Esch. Ag. 1649-73, ubi post II metrum semper dihaeresis datur: <= /o:p>

{Ai.} a)ll' e)pei\ dokei=3Dj ta/d' e)/rdein kai\ le/gein, gnw/sv ta/xa:
ei)=3Da dh/, fi/loi loxi=3Dtai, tou)/rgon ou)x e(ka\j to/de.
{Xo.} ei)=3Da dh/, ci/foj pro/kwpon pa=3Dj tij eu)trepize/tw.
{Ai.} a)lla\ ka)gw\ mh\n pro/kwpoj ou)k a)nai/nomai qanei=3Dn.
{Xo.} dexome/noij le/geij qanei=3Dn se: th\n tu/xhn d' ai(rou/meqa.
{Kl.} mhdamw=3Dj, w)=3D fi/ltat' a)ndrw=3Dn, a)/lla dra/swmen kaka/.
a)lla\ kai\ ta/d' e)camh=3Dsai polla\ du/sthnon qe/roj:
phmonh=3Dj d' a(/lij g' u(pa/rxei: mhde\n ai(matw/meqa.
<= /p>

Annius Florus 244 (251R) 4mtr^

Tam malum est habere nummos, non habere quam malum est.
tam malum est audere semper, quam malum est semper pudor.
tam malum est tacere multum, quam malum est multum loqui.
tam molum est foris amica, quam malum est uxor domi.

 

TETRAMETRI TROCHAICI TRAGICI ET COMICI

Arist. Poet. 1449a21, habet 4mtr^ metrum di= alogi, interdum inTragoedia usitati.

-' v -' x , -' v -' x , -' v -' x , -' v -'

Aesch. Pers 219-234

kai\ po/lei fi/loij te pa=3Dsi. deu/teron d= e\ xrh\ xoa\j
gv=3D te kai\ fqitoi=3Dj xe/asqai: preumenw=3Dj d' ai)tou=3D ta/de
so\n po/sin Darei=3Don, o(/nper fv\j i)dei=3Dn kat' eu)fro/nhn,
e)sqla/ soi pe/mpein te/kn% te gh=3Dj e)/nerqen e)j fa/oj,
ta)/mpalin de\ tw=3Dnde gai/# ka/toxa maurou=3Dsqai sko/t%.
tau=3Dta qumo/mantij w)/n soi preumenw=3Dj parv/nesa:
eu)=3D de\ pantaxv=3D telei=3Dn soi tw=3Dnde kri/nomen pe/ri.

 

     = 4m tr^ skaz

habet in VII sede spondeus pro trochaeo (non est apud latinos):
` v ` x ` v ` x | ` v ` x ` - x/

a)mfide/cioj ga/r ei)mi kou)k a(marta/nw ko/ptwn (HIPP. 9,2).

     = 7narius et 8narius tr<= /span>

innituntur pede non metro, quia omne longum solvi potest praeter ultimua duo elementa.=

     = Septenarius

est est igitur 8narius tr^, appellatus quoque versus quadratus (7+1/2 ia), diaeresim saepius habens post IV pedem.

scis amorem, scis laborem, scis egestatem
àdcuràtot(e) ùt sine tàlis dóm(i) agitènt convìviùm
Respondit mihi paucis verbis | atque adeo fideliter
[réspondìtmii p&agra= ve;ucisvérbis | àtquadeòfidélitér].
Poenico bello secundo Musa pinnato gradu
intulit se bellicosam in Romuli gentem feram.

     = Septenarius trochaicus=

adhibetur a Plauto potissimum in vv. recitatis fistula comitante. <= /p>

     = Habet 7 tr + x =3D 4p + 4p^ [penultimus pes semper est purus] <= /p>

-' v, -' -, -' v, -' v | v' vv, -' -, -' v, v'

Nùnc petìt quom pòllicètur: | ìnhiat àur(um) = ut dèvorèt

-' v, -' v, -' -, v'v -, -' -, -' v, -' v, -'

àlterà manù fert làpidem pàn(em) os tèntat àlterà.

     = Octonarius trochaicus^ omnes pedes solutos rationales et irratinales exhibere potest:

1. ` v ` x 2. ` v ` x | 3. ` v ` x 4. ` v x/
vvv vvv vvv vvv vvv vvv - v -
- - - - - - - - - - - - - v -
vv- vv- vv- vv- vv- vv- - v -

toi=3Dj qeo=3Dj tiqei=3Dn a(/panta: polla/kij me\n e)k kakw=3Dn
ou) file/w me/gan strathgo/n ou)de\ diapepligme/non [ùde|dìap= e: -v, vv -]

Ecce Caesar nunc triumphat | qui subegit Gallias (SU. Iul. 49)
Pange, lingua, gloriosi | proelium certaminis

Caesura duos versus breviores effecit: 2m tr ac + 2m tr^:
Stesichorius
vocatur si in sedibus paribus omnes spondei stant pro trochaeo.

     = Cetera metra trochaica pervestigavit M.LENCHANTIN (o.l., p.88-91).

     = Trochaei lex (swth=3Dra):
verbum desinens trochaeo (- v) est semper perispomenum (-=3D v).=

Tropus - tro/poj - seu translatum est figura semantica, translata a propria significatione ad non propriam ornatus necessitatisve causa:

     = 1.figurae mentis (cogitationis) sunt litotes, hyperboles, antiphrasis;

     = 2.figurae constructionis syntaxis sunt ellipsis, zeugma, parataxis;

     = 3.figurae verborum (tropoi) sunt methaphora, allegoria, synecdoches.

V

Vendryès lex:

     = respicit accentus retrocessionem.

     = Appellatur quoque lex e)/gwge

.

Verbum

     = auxiliare bohtiko/n

     = praesens e)nesto/j

     = imperfectum paratatiko/j

     = futurum me/llwn

     = praeteritum proximum parakei/menon

     = activum e)nergetikh\ fwnh/

     = indicativum o(ristikh/

.

Verner Lex:

     = est phonetica responsio consonarum sanskritarum cum gothicis et latinis: <= /o:p>

     = pitàr father pater | bhràtar brothar frater

.

Versificatio est complexus legum

     = 1.phoneticarum (rhythmus et sonoritas),

     = 2.synthacticarum (structura sententiarum),

     = 3.stropharum.

Versus - sti/xoj

     = costituitur ordinata successione metrorum, quae iterari possunt.

     = Syllaba finalis est anceps et hiatu fruitur, non autem synapheia.

     = Series pedum, metrorum, membrorum constituit periodum rhythmicam.

     = Si breve stat pro longo datur brevis in longo id est sy brevis in elemento longo.

     = Versus verbum continuum habetur: =

     = sko/toj e)mo\n fa/oj
legendum est skotosemonfaos v v v - v - .

     = Scansio fit acuendo quantitatem, tempora fortia (arsim et thesim), caesuram si adsi= t.

     = Versus in stropham confluunt.

     = Structura spectata, dicuntur
dactilici, trochaici, iambici.

     = syllabarum vel elementorum (pedum) numero spectato dicuntur
quaternari, quinari, senari, septe= nari.

     = Numero pedum spectato, dicuntur
dipodiae, tripodiae, quadripodiae, pentapodiae
;

     = metrorum autem iuxta numerum:
dimetri, trimetri, tetrametri, pentametri, hexametri
, et huiusmodi.

     = Leonini sunt versus, quorum hemistichia similiter desinunt:
Laudo Deum verum, plebem voco, congrego clerum.
Tempore felici, multi numerantur amici;
si fortuna perit, nullus amicus erit.

     = Caudati similiter finiunt eisdem verbis alternatis:
Fert pira nostra pirus, sine vino sunt pira virus;
si pira sunt virus, sit maledicta pirus.

     = Aeolici enneasllabi, decasyllabi, hendecasyllabi et huiusmodi sunt versus, qui nume= rum syllabarum non mutant, ut alcaicus, phalecius, asclepiadeus minor, sapphicu= s.

     = Catalecticus est versus carens syllabis in fine:
catal in syl
unam syllabam servat;
catal in disyl
duas servat;
dicatalecticus catalexim in medio et in fine versus habet;
acatalecticus est v. integer.

Vitia dictionis sunt

     = barbarismus, soloecismus, acyrologia, cacophaton, pleonasmos, perissologia, macrologia, tautologia, eclipsis, tapeinosis, cacosyntheton, amphibolia

.

Vocales

     = a,e,i,o,u breves sunt vel longae

     = diphthongi Latinae semper sunt longae: ae, oe

     = vocalis correptio est breviatio quantitatis ante vocalem.

     = Accentus circumflexus longam notat.

     = Circumflexus stat in penultima, si ultima est brevis:
mh=3Dnin.

     = Penultima longa cum accentu acuto indicat ultimam esse quoque longam:
deiknu/saj _ _ _.

     = Vocalis contracta est longa:
Di/filoj (=3D Dii filoj)

.

Volatus Pyndaricus est fortis abruptio continuitatis sermonis ad alias sentent= ias declarandas:

     = Et populus meus bonis meis adimplebitur, ait Dominus.

     = Haec dicit Dominus: Vox in excelso audita est lamentationis, luctus, et fletus Rachel plorantis filios suos, et nolentis consolari super eis, quia non sun= t.

     = Haec dicit Dominus: quiescat vox tua a ploratu, et oculi tui a lacrimis (Ier. 31,14-16)<= /p>

W

Weil Lex:

     = Si in 2m dochmiaco finalis longa verbi copulatur a dochmio ad dochmium, semper sequuntur duo breves.

     = Id est: in 2mdochm verbi longum finale dividens alterum ab altero duas breves semper comitatur:

     = nu=3Dn o(/te soi pare/staken: e)pei\ dai/mwn:
` v v ` v ` | ` v v ` x `

     = lh/matoj a)/n tropai/v xroni/v metal-
` v v ` v ` | ` v v ` v `

     = lakto\j i)/swj a)\n e)/lqoi qelemwte/r%:
` v v ` v ` | ` v v ` v `

Wernicke Lex:

     = IV metrum in 6m non potest esse finis verbi, quod sit longum positione (corollarium legis Naeke).

     = Verba desinentia cum trochaeo ponuntur ubi ita scandi possint vel in fine versus. Monosyllabi computantur cum proximo verbo. Ita HES., Th. 135:

     = ... Qe/min te Mnhmosu/nhn te.

     = ma/nti kakw=3Dn, ou)/ pw/ pote/ moi to\ krh/guon ei)=3Dpaj.

Wifstrand Lex:

     = in 2m an non datur 1sy in fine metri, si praecedens verbum desinit duobus longis:=

     = v v ` -^- | v v ` -^-

Wilamowitz-Knox Lex:

     = non datur caesura simul post antepenultimum et penultimum longum:

     = ... ` v ` | x ` | v `

     = At Aesch., Pers. 682:
Pe/rsai geraioi/, ti/na po/lij | ponei=3D | po/non;

Wilamowitzianus: est 2mch seu gl anacl

     = o o ` x ` v v `

Z

Zeugma

     = zeugma idem ac pons

     = zeugma opponitur caesurae: e.c. finis= verbi prohibetur in II pede utriusque membri in pentametro.

     = zeugma est quoque verbum plures spectans sententias:
cerne
tu itinera latronibus clausa, maria obsessa praedonibus cruento horrore castrorum bella ubique divisa.

Zuntz Lex: in stropha dactylo-ep= itrita elementa finiuntur cum epitritis.